Του
Θεοχάρη Μασούρα*

 

Όλα τα Μ.Μ.Ε. (έντυπος, ηλεκτρονικός τύπος, ραδιόφωνο, τηλεόραση (πλην «Άστρα», «Χαραυγής», «Γνώμης») είναι στην υπηρεσία της κυβέρνησης Νίκου Αναστασιάδη και του προέδρου του ΔΗΣΥ. Ισχυρίζονται ότι η εξωτερική και εσωτερική πολιτική τους πέτυχε σε τέτοιο βαθμό, που η Τουρκία ανέκρουσε πρύμναν στον κυρίαρχο ρόλο που επεδίωκε στην Ανατολική Μεσόγειο. Από ποια πράξη της Τουρκίας όμως εξάγεται τέτοιο συμπέρασμα;

Μήπως η ένταση στην ΑΟΖ μας αποκλιμακώθηκε;


Το Κυπριακό διανύει κρίσιμη φάση. Γι’ αυτό, τέρμα ο διφορούμενος λόγος. Οι λέξεις, όπως έλεγε ο Μανώλης Αναγνωστάκης, πρέπει να καρφώνονται βαθιά να μην τις παίρνει ο άνεμος. Μήπως ο Πρόεδρος είναι έτοιμος να εγκαταλείψει τις μαγκιές, την αλαζονεία και τα περί χαλαρής ομοσπονδίας;

Η Κύπρος βρίσκεται στο ναδίρ της διεθνούς ανυποληψίας, εξαιτίας του ότι ο Πρόεδρος σε πολλά προβλήματα ενεργεί με εφηβικό παρορμητισμό. Ας ελπίσουμε ότι οι Αναστασιάδης και Χριστοδουλίδης, το δίδυμο που σέρνει το χορό επί παντός επιστητού, θα παραμείνουν προσηλωμένοι στο πνεύμα της πρόσφατης ομιλίας που έγινε ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

Ο Αναστασιάδης, δυστυχώς, δεν αισθάνεται μοναξιά στην προώθηση λύσης δύο κρατών. Από την εποχή του μακαριστού Μιχάλη Δούντα, ο σπόρος που έσπειρε βλάστησε και θέριεψε. Αποτελεί όμως ευτύχημα που η πλειοψηφία του λαού εξακολουθεί να τάσσεται υπέρ της ομοσπονδίας, με ισχυρή κεντρική κυβέρνηση.

Ο Άντρος Κυπριανού είναι κάθετα εναντίον της λύσης δύο κρατών: «Τζιείνοι ποτζιεί τζιαι μεις ποδά, λένε όσοι, φανερά ή συγκαλυμμένα, προωθούν τη διχοτόμηση. Δεν λένε, όμως, ότι μια τέτοια εξέλιξη θα φέρει τόσους έποικους στην Κύπρο, ώστε μοιραία κάποια στιγμή να αναζητήσουν ζωτικό χώρο και στις ελεύθερες περιοχές. Είναι αφέλεια να θεωρούμε ότι δίχως λύση θα συνεχίσουμε αμέριμνα τη ζωή μας, αφού θα ζούμε πάνω σε μια “κινούμενη άμμο που δεν ξέρουμε πότε θα μας καταπιεί”».

Η λύση δύο κρατών και η παράταση του στάτους κβο βολεύει μόνο την Τουρκία, γιατί η «Πράσινη Γραμμή» που χωρίζει τις δύο κοινότητες από το 1964 θα μετατραπεί σε σύνορο της Τουρκίας σε μια έκταση 182 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων. Αν δεν λύσουμε το Κυπριακό, η Τουρκία θα παραμείνει μόνιμη απειλή. Μόνο σε μια ομόσπονδη λύση θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε το φοβητσιάρικο κλίμα. Η ρητορική που αναπτύσσεται και από τη δική μας πλευρά όχι μόνο δεν οδηγεί σε αποκλιμάκωση της έντασης, αλλά μας απομακρύνει και από την έναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων.

Μήπως είναι τυχαίο που σημαντικοί, μη ΑΚΕΛικοί παράγοντες, όπως οι Αλέκος Μαρκίδης, Χρίστος Πουργουρίδης, Τάκης Χ” Δημητρίου, Ντίνος Λόρδος, Μιχάλης Παπαπέτρου, Γιώργος Βασιλείου και χιλιάδες πολίτες τάσσονται υπέρ της Δ.Δ.Ο.; Τούτη την ώρα ο τόπος έχει ανάγκη ηγέτη με πολιτική βούληση επανένωσης κι όχι ηγέτη με νομική κατάρτιση, για να «γωνιάσει» δήθεν την Τουρκία ως παραβάτη του διεθνούς δικαίου! Στο κάτω – κάτω, πού και πότε έγινε σεβαστό το διεθνές δίκαιο;

Στις κρισιμότατες στιγμές του Κυπριακού είναι εγκληματικό η πολιτική ηγεσία να ασχολείται με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τα σχολικά τετράμηνα και τα «αναπτυξιακά» έργα στη Γεροσκήπου. Οι λεγόμενες μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης, καλύτερα αντιμεταρρυθμίσεις, δεν λαμβάνουν υπόψη την προοπτική επανένωσης της Κύπρου. Μπορεί η πληθυσμιακά ανίσχυρη και σε εξοπλιστικά προγράμματα αδύναμη Κύπρος να υποκαταστήσει το ρόλο που διαδραματίζει η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο; Μήπως η Κύπρος χρειάζεται νέο Πρόεδρο, άριστο γνώστη του Κυπριακού, σταθερό σε θέσεις αρχών, σεμνό και αξιόπιστο στην Ευρώπη, στον κόσμο και στον κυπριακό λαό;

Φιλόλογος, πρώην διευθυντής σε σχολεία Μ.Ε.