Της

Ελένης Μαύρου

 

Ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, μέτρα που θα αποτελούν «αξιόπιστη απειλή για τους στρατηγικούς κακοπληρωτές», διευκολύνσεις προς τις τράπεζες για ταχύτερες εκποιήσεις και τιτλοποιήσεις δανείων, μέτρα για επίσπευση των μεταβιβάσεων και της έκδοσης τίτλων ιδιοκτησίας…

Αυτό είναι το πακέτο μέτρων που παρουσίασε την Πέμπτη η κυβέρνηση στα πολιτικά κόμματα για την αντιμετώπιση των «κόκκινων δανείων». Ο στόχος ξεκάθαρος: να απλοποιηθεί και να επιταχυνθεί η διαδικασία των εκποιήσεων και η πώληση δανείων σε επενδυτικά ταμεία προς όφελος των τραπεζών.

Μπορεί να διέδιδαν για βδομάδες ότι το πακέτο θα περιελάμβανε παράλληλα και το Σχέδιο «Εστία», αλλά… μην το είδατε. Οι ιδεολογικές τους αγκυλώσεις δεν τους αφήνουν, φαίνεται, να δουν και το καλό των ανθρώπων, όχι μόνο των τραπεζών.

Υποτίθεται ότι το Σχέδιο θα διευκολύνει δανειολήπτες που έχουν υποθηκεύσει την κύρια τους κατοικία, μέσω της κρατικής επιδότησης μέρους της δόσης του δανείου, με αυστηρά -εννοείται- εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια.

Άλλωστε, δεν είναι όλοι οι δανειολήπτες, οι οποίοι έχουν μη εξυπηρετούμενα δάνεια, «στρατηγικοί κακοπληρωτές». Πολλοί έχουν πληρώσει ακριβά την οικονομική κρίση, το «κούρεμα» και τις πολιτικές λιτότητας που ακολουθεί πεισματικά αυτή η κυβέρνηση. Θυμίζω μόνο, ενδεικτικά, την αναπομπή από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη του νόμου που προστάτευε τους ιδιοκτήτες ακινήτων, οι οποίοι αποπλήρωσαν τις δανειακές τους υποχρεώσεις, αλλά οι επιχειρηματίες ανάπτυξης γης δεν έχουν εξοφλήσει τα δάνεια, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η περιουσία τους με εκποίηση.

Αν αναλογιστούμε ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας, δάνεια πέραν των 11 δισ. ευρώ, πολλά από τα οποία έχουν ως υποθήκη την κύρια κατοικία του δανειολήπτη, κινδυνεύουν άμεσα να οδηγηθούν σε εκποίηση, φανταστείτε την κοινωνική αναταραχή που κάτι τέτοιο θα προκαλούσε.

Υπενθυμίζεται ότι προσχέδιο του Σχεδίου «Εστία» υποβλήθηκε από το περασμένο καλοκαίρι στο Υπουργείο Οικονομικών από τεχνοκράτες της Κεντρικής Τράπεζας σε συνεργασία με ξένους εμπειρογνώμονες. Στην προεκλογική περίοδο μάλιστα, οι κυβερνώντες εκμεταλλεύτηκαν πολλές φορές την προοπτική εφαρμογής του Σχεδίου για να αποφύγουν την κατακραυγή και να απαξιώσουν τις εισηγήσεις άλλων υποψήφιων.

Τη δέσμευση αυτή επανέλαβε ο ίδιος ο Πρόεδρος Αναστασιάδης πριν τρεις μήνες σε σύσκεψη με τους πολιτικούς αρχηγούς.

Τώρα, ο Υπουργός Οικονομικών μιλά και πάλι για την ανάγκη «διασφάλισης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας» αποφεύγοντας να αναφερθεί στην αποτυχία των νομοθετικών υπερόπλων που ήδη έδωσαν στις τράπεζες (πέραν από το «κούρεμα») -όταν κοινωνικοποιούσαν τις ζημιές των τραπεζών (που επισώρευσαν οι «καλύτεροι τραπεζίτες του κόσμου») και αγνοούσαν τις προτάσεις της αντιπολίτευσης για την προστασία της κύριας κατοικίας και της μικρής επαγγελματικής στέγης, προπαγανδίζοντας ότι έχουν λύσεις για το πρόβλημα των ΜΕΔ.

Τώρα, καλούν τα κόμματα να καταθέσουν προτάσεις.

Τώρα, βάζουν την κοινωνία και πάλι μπροστά σε εκβιαστικά διλήμματα.

Η χρηματοπιστωτική σταθερότητα είναι απαραίτητη. Εξίσου απαραίτητη όμως είναι και η κοινωνική σταθερότητα. Άλλωστε, πιο σημαντικό και από τον πλούτο μιας κοινωνίας είναι ο τρόπος που αυτός μοιράζεται.

Σήμερα βρισκόμαστε στο διά ταύτα. Η κυβέρνηση αναζητά συμμάχους. Τώρα, θα διαφανεί ποιοι νοιάζονται για τους ανθρώπους, για την κοινωνία, για τον τόπο.