Ψευδαίσθηση διαρκείας… η επιβολή κυρώσεων από την ΕΕ στην Τουρκία

· Υπερισχύουν τα συμφέροντα κυρίαρχων χωρών-μελών της ΕΕ, που εύσχημα ονομάστηκαν «θετική ατζέντα»

· Παρηγοριά η θέση – κάλεσμα για γρήγορη επανέναρξη των συνομιλιών

Της Νίκης Κουλέρμου

Εξωτερική πολιτική στη βάση των εθνικών συμφερόντων των ισχυρών κρατών – μελών της εφαρμόζει η ΕΕ και δεν χρειάζεται να αυτοκοροϊδευόμαστε, αλλά ούτε και η κυβέρνηση να τρέφει ψευδαισθήσεις και να ταΐζει σανό τον κόσμο ότι μπορεί η ΕΕ να επιβάλει κυρώσεις και να τραβήξει το αυτί της Τουρκίας για τις προκλήσεις της επί θαλάσσης και εδάφους στην Κυπριακή Δημοκρατία. Μέχρι στιγμής έχει αποδειχθεί στην πράξη ότι αυτό το εργαλείο εφαρμόζεται από την ΕΕ εκεί και όπου εξυπηρετεί τις στοχεύσεις της, όπως π.χ. σε βάρος της Ρωσίας. Πουθενά αλλού δεν εφάρμοσε κυρώσεις για παραβιάσεις διεθνούς δικαίου ή ενέργειες που παραβιάζουν την κυριαρχία κρατών – μελών της. Ούτε σε βάρος του Ισραήλ όταν προχωρούσε σε εθνοκαθάρσεις ή εποικισμούς στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, ούτε σε βάρος της Τουρκίας κατά τη συριακή κρίση. Προσερχόμενος στη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο Έλληνας Πρωθυπουργός είχε δηλώσει ότι το διακύβευμα σ’ αυτή τη συνεδρία ήταν η αξιοπιστία της ΕΕ. Για μια ακόμα φορά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ανέβαλε τη λήψη απόφασης για τον ερχόμενο Μάρτη, δίνοντας -τάχατες- χώρο στη διπλωματία επιμένοντας στην ουσία στη «θετική ατζέντα» στις ευρωτουρκικές σχέσεις.

Στην τελική τους μορφή τα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής ζητούν την επιβολή επιπρόσθετων κυρώσεων για τις «μη εγκεκριμένες δραστηριότητες γεωτρήσεων της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο» (το σημείο αφορά τις γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ). Επιπλέον, ο Ύπατος Εκπρόσωπος της Ε.Ε. για την Εξωτερική Πολιτική, Ζοσέπ Μπορέλ, καλείται να συμπεριλάβει στην έκθεση αποτίμησης των ευρωτουρκικών σχέσεων που θα καταθέσει στους προσεχείς μήνες την εκτίμησή του για τη δυνατότητα «επέκτασης της εμβέλειας» των κυρώσεων αυτών (ενδεχομένως ώστε να συμπεριλάβουν τη δραστηριότητα του Oruç Reis), καθώς και «άλλες επιλογές και εργαλεία». Η προθεσμία που δίνεται για την αξιολόγηση της έκθεσης Μπορέλ είναι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του προσεχούς Μαρτίου «το αργότερο».

 

Η αξιοπιστία όντως της ΕΕ δοκιμάστηκε και απέτυχε στην περίπτωση της Κύπρου και της Ελλάδας, αλλά οι δύο κυβερνήσεις εξακολουθούν να επενδύουν στη στρατηγική των κυρώσεων. Το ερώτημα που προκύπτει είναι: δεν υπάρχουν εναλλακτικές; Η απάντηση είναι ότι υπάρχουν. Ιδιαίτερα στην περίπτωση της Κύπρου, η απάντηση ήταν δεδομένη πριν αυτές οι παραβιάσεις εκδηλωθούν: Επανέναρξη των συνομιλιών από κει που είχαν μείνει. Όμως η κυβέρνηση, για δικούς της λόγους, αυτοεγκλωβίστηκε σε τακτικισμούς που οδήγησαν την Κύπρο συνολικά στη χειρότερη θέση που βρισκόταν ποτέ.

 

Παρηγοριά η γρήγορη επανέναρξη των συνομιλιών…

Το παρήγορο είναι ότι η ΕΕ, τόσο δια του ψηφίσματος του Ευρωκοινοβουλίου στις 26 Νοεμβρίου (το οποίο είχε προωθήσει η Ομάδα της Αριστεράς, με πρωτοβουλία του ΑΚΕΛ) όσο και με τα Συμπεράσματα του προχθεσινού Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, συμφωνεί και επαυξάνει και δακτυλοδείχνει την οδό των συνομιλιών για λύση του Κυπριακού και αντιμετώπιση όλων των προβλημάτων με την Τουρκία.

Στα Συμπεράσματα αναφέρεται ότι: «Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καταδίκασε τα τουρκικά μονομερή βήματα στο Βαρώσι, ζήτησε τον πλήρη σεβασμό των ψηφισμάτων 550 και 789 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υποστηρίζει τη γρήγορη επανέναρξη των συνομιλιών υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και παραμένει πλήρως δεσμευμένο σε μια συνολική λύση του κυπριακού προβλήματος, στο πλαίσιο του ΟΗΕ, ευθυγραμμισμένη με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και τις αρχές στις οποίες εδράζεται η ΕΕ. Αναμένει το ίδιο και από την Τουρκία. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφωνεί ότι με την επανέναρξη των συνομιλιών υπό την αιγίδα του ΓΓ του ΟΗΕ, η ΕΕ θα έχει απεσταλμένο στην αποστολή καλών υπηρεσιών του ΟΗΕ».

 

Σε ανύποπτο χρόνο μάς είπαν να ξεχάσουμε τις κυρώσεις…

Να υπενθυμίσουμε την παρέμβαση, σε ανύποπτο χρόνο (πριν το ευρωπαϊκό συμβούλιο της 1-2 Οκτωβρίου), της συμβούλου του Ζοζέπ Μπορέλ, Νάταλι Τότσι, που έλεγε ωμά: «Ξεχάστε τις κυρώσεις! Δεν είναι αυτός ο τρόπος να ασκηθεί επιρροή επί της Τουρκίας». Η διευθύντρια του ιταλικού ινστιτούτου IAI προχώρησε μάλιστα και ένα βήμα παρακάτω χαρακτηρίζοντας «επικίνδυνη ψευδαίσθηση» την ιδέα που έχει δημιουργηθεί στην Ελλάδα και την Κύπρο ότι «υπάρχει ένας μεγάλος αδελφός εκεί έξω –είτε είναι οι ΗΠΑ, είτε η Γαλλία, είτε η Ευρωπαϊκή Ένωση– που θα παρέμβει και θα υπερασπιστεί τα ελληνικά και τα κυπριακά συμφέροντα».

Όντως οι πράξεις των «27» απέδειξαν την ορθότητα των εκτιμήσεων της Τότσι και επιβεβαιώνουν τη θέση ότι «μόνο οι διμερείς διαπραγματεύσεις μπορούν να οδηγήσουν σε επίλυση του αδιεξόδου».

Υπερισχύουν οι οικονομικές, εμπορικές σχέσεις με την Τουρκία

 

Σ’ όλο αυτό το διάστημα πολιτικοί και αναλυτές υπέδειξαν κατ’ επανάληψη ότι εκείνο που υπερισχύει στις αποφάσεις της ΕΕ είναι τα συμφέροντα των κυρίαρχων κύκλων της και σ’ αυτή την περίπτωση της ίδιας της προεδρεύουσας χώρας -της Γερμανίας. Δεν είναι τυχαία που την ήπια στάση της Γερμανίας απέναντι στην Τουρκία ακολούθησαν και άλλες χώρες, όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Ουγγαρία.

Η Γερμανία είναι βασική εξαγωγική χώρα εξοπλισμών στην Τουρκία και δεν ήταν καθόλου τυχαία η απαίτηση της Ελλάδας για εμπάργκο στην εξαγωγή όπλων στην Τουρκία. Απαίτηση που έπεσε φυσικά στο κενό…

 

Πωλήσεις αξίας 250,4 εκατ. ευρώ προς την Άγκυρα το 2019

 

Η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ δεσμεύτηκε το 2019 ότι το Βερολίνο θα σταματούσε τις παραδόσεις όπλων στην Τουρκία όσο η Άγκυρα συνεχίζει τη στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία.

Τα στοιχεία οκταμήνου του ιδίου έτους, ωστόσο, δείχνουν ότι οι πωλήσεις γερμανικών όπλων στην Τουρκία όδευαν προς ρεκόρ δεκαετίας, όπως μετέδωσε η Deutsche Press-Agentur επικαλούμενη το Υπουργείο Οικονομικών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, Γερμανοί κατασκευαστές όπλων προχώρησαν σε πωλήσεις αξίας 250,4 εκατ. ευρώ προς την Άγκυρα το 2019, σημειώνοντας τις υψηλότερες πωλήσεις από το 2005.

Τα στοιχεία δόθηκαν στη δημοσιότητα μετά από αίτημα του γερμανικού κόμματος Die Linke, που επέκρινε τόσο τον Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν όσο και την κυβέρνηση Μέρκελ για την προσέγγιση στο ζήτημα της συριακής κρίσης.

Ο επικεφαλής του Die Linke στο κοινοβούλιο, Ντίτμαρ Μπαρτς, κατηγόρησε τον Τούρκο Πρόεδρο ότι είναι «δικτάτορας με φαντασιώσεις μεγάλης δύναμης» και κατηγόρησε την καγκελάριο ότι φοβάται τον εκβιασμό της Τουρκίας για απελευθέρωση προσφύγων προς την Ευρώπη.

Σε επεξηγηματικό σημείωμα που συνοδεύει τα στοιχεία για τις πωλήσεις όπλων, το Υπουργείο Οικονομικών ανέφερε ότι τα συστήματα οπλισμού που συνδέονται με την Τουρκία ήταν «αποκλειστικά για τον ναυτιλιακό τομέα».

Είναι γνωστό ότι η Γερμανία θα εξοπλίσει το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό με έξι υποβρύχια Type 214. Τα υποβρύχια κατασκευάζονται στο τουρκικό ναυπηγείο Γκολτσούκ υπό την επίβλεψη της γερμανικής κατασκευάστριας Howaldtswerke-Deutsche Werft.

Ο τουρκικός στρατός ήταν εξοπλισμένος με διάφορα γερμανικά όπλα, μεταξύ των οποίων εκατοντάδες γερμανικά τανκς τύπου Leopard 2.

 

Στις 24 Νοεμβρίου, μιλώντας στο Open, η κουρδικής καταγωγής Γερμανίδα βουλευτής του κόμματος της Αριστεράς, Σεβίμ Ντάντελεν, αποκάλυψε το ρόλο κλειδί που παίζουν στις γερμανοτουρκικές σχέσεις τα οικονομικά συμφέροντα και οι πωλήσεις όπλων από το Βερολίνο στην Άγκυρα

Η Γερμανίδα βουλευτίνα του κόμματος της Αριστεράς, Σεβίμ Ντάντελεν, δήλωσε: «Ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών μάς κοροϊδεύει, κοροϊδεύει τους Έλληνες, τους Έλληνες πολιτικούς, ακόμα και τους Ευρωπαίους. Είναι γελοίο να μιλούν για αλληλεγγύη. Η γερμανική κυβέρνηση θα πρέπει να αλλάξει την πολιτική της σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να λάβει μέτρα εναντίον της Τουρκίας».

Επισήμως η γερμανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δεν προμηθεύει την Τουρκία με όπλα, βαφτίζοντας ναυτιλιακό εξοπλισμό τα υπερσύγχρονα υποβρύχια 214 που κατασκευάζει για λογαριασμό της Άγκυρας.

Κληθείσα να σχολιάσει αν είναι αλήθεια ότι τα drones, που διαθέτει και διαφημίζει η Άγκυρα ότι κατασκευάζονται στην Τουρκία, είναι στην πραγματικότητα γερμανικής κατασκευής, λέει: «Η Γερμανία είναι υπεύθυνη, και το εννοώ πραγματικά αυτό, η Γερμανία είναι υπεύθυνη που η Τουρκία έχει αναδειχθεί σε στρατιωτική δύναμη στα drones και μπορεί πλέον να χρησιμοποιήσει αυτά τα φονικά drones για να κάνει επεμβάσεις στη νoτιοανατολική Τουρκία, στην ίδια τους τη χώρα, αλλά και για παράνομες στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία, στο Ιράκ, στη Λιβύη και στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ».

 

Πέραν της Γερμανίας, υπάρχουν και άλλες χώρες που έχουν εμπορικές σχέσεις με την Τουρκία και δεν τολμούν να την αγγίξουν με κυρώσεις.

Οι πιο εκτεθειμένες τράπεζες στην Τουρκία, σύμφωνα με στοιχεία της Bank for International Settlements, είναι οι ισπανικές, έχοντας 64 δισ. δολάρια τουρκικό χρέος και ακολουθούνται από τις γαλλικές και τις ιταλικές με 24 και 21 δισ. δολάρια αντίστοιχα. Οι γερμανικές, παρά τις πολύ στενές εμπορικές σχέσεις των δύο χωρών, εντούτοις βρίσκονται πιο χαμηλά στη λίστα με χρέος 9 δισ. δολάρια.

 

 

 

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.