Ρολάνδος Σκέττος: «Με το βλέμμα στραμμένο στη νέα γενιά»

Η κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα, βαθιά βυθισμένοι στη διαπλοκή, τη διαφθορά και στην πολιτική της «αρπαχτής», δείχνουν να απολαμβάνουν τα αποτελέσματα της πολιτικής τους: Φτηνά εργατικά χέρια, ανύπαρκτες συμβάσεις εργασίας, ατέλειωτα ωράρια, μισθοί πείνας, αναφέρει σε συνέντευξή του στη «Χαραυγή» ο υποψήφιος βουλευτής του ΑΚΕΛ στη Λευκωσία, Ρολάνδος Σκέττος.

Συνέντευξη στον Κυριάκο Λοΐζου

Επιπλέον, τονίζει πως «ο τρόπος για να πάρουμε τις ζωές μας πίσω είναι ένα πιο δυνατό και κοινοβουλευτικά ισχυρό ΑΚΕΛ στις εκλογές του Μαΐου».

Βουλευτικές εκλογές εν μέσω αστάθειας σχεδόν σε όλες τις εκφάνσεις του πολιτικού και κοινωνικού βίου. Είναι έτοιμο το ΑΚΕΛ να μπει «μπροστά» για να δώσει ένα τέλος στον κατήφορο;

To AΚΕΛ νομοτελειακά, ως το πιο προοδευτικό και μαζικό πολιτικό κίνημα του τόπου, αποτελούσε και αποτελεί την εμπροσθοφυλακή της όποιας προσπάθειας επιχειρείται για να δοθεί ένα τέλος στην πορεία λεωφορείου χωρίς φρένα. Το Κυπριακό δεν μπορεί να λυθεί χωρίς το ΑΚΕΛ. Ανθρωποκεντρικές μεταρρυθμίσεις που θα στοχεύουν σε μία καλύτερη κοινωνία δεν μπορούν να γίνουν χωρίς το ΑΚΕΛ.
Η Αριστερά ήταν η μοναδική παράταξη η οποία αντιστάθηκε με συνέπεια στη λαίλαπα της ασυδοσίας, της διαφθοράς και της απληστίας της διακυβέρνησης Αναστασιάδη – ΔΗΣΥ.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν μπορεί το ΑΚΕΛ να είναι ατμομηχανή που θα σπρώξει τη χώρα στην αλλαγή, αλλά από ποια θέση θα το επιχειρήσει. Είναι γι’ αυτό που ζητούμε από τους πολίτες να μετατρέψουμε τον Μάιο σε μήνα του λαού.
Και ο μοναδικός τρόπος να το κάνουμε, να πάρουμε τις ζωές μας πίσω, είναι ένα πιο δυνατό κοινοβουλευτικά ΑΚΕΛ από το λαό για το λαό.

Πείτε μας τους κύριους άξονες της πολιτικής σας σε περίπτωση που εκλεγείτε. Πού
στοχεύετε;

Θεωρώ τη γενιά της τελευταίας δεκαετίας ως την πιο αδικημένη γενιά στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας με εξαίρεση τη γενιά του πραξικοπήματος και της εισβολής. Είναι μία γενιά προδομένη, λεηλατημένη, ρημαγμένη ηθικά, αλλά και κοινωνικά. Είναι η γενιά των 600 ευρώ, η οποία είναι αναγκασμένη να ζήσει σε χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο από τους γονείς της και πολύ φοβάμαι σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα. Σε αυτή τη γενιά λοιπόν απαγορεύεται ακόμα και να ερωτευτεί, πόσω μάλλον να ανοίξει σπίτι και να κάνει οικογένεια.
Και το πιο τραγικό είναι ότι η κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα, βαθιά βυθισμένοι στη διαπλοκή, στη διαφθορά και στην πολιτική της «αρπαχτής», δείχνουν να απολαμβάνουν τα αποτελέσματα της πολιτικής τους: Φτηνά εργατικά χέρια, ανύπαρκτες συμβάσεις εργασίας, ατέλειωτα ωράρια, μισθοί πείνας.
Στο ερώτημα, λοιπόν, τι θα κάνω αν εκλεγώ, απαντώ: Ψηφίζω νέα γενιά. Είναι η συγγνώμη και η απολογία της γενιάς μου στη νεολαία του 2013- 2021.

Αθλητισμός. Πού νοσεί ο συγκεκριμένος τομέας στην Κύπρο και τι είναι αυτό που πρέπει άμεσα να αλλάξει, τόσο σε επίπεδο σωματείων, όσο και σε επίπεδο ομοσπονδίας;

Ας μιλήσουμε με γεγονότα. Πάρτε παραδείγματα τις μεγάλες αθλητικές ομοσπονδίες αλλά και τους γυμναστικούς συλλόγους. Δεν είναι άξιο απορίας που μετά από σχεδόν 100 χρόνια από την ίδρυση της ΚΟΠ όλοι οι πρόεδροί της ανήκαν και ανήκουν στην μπλε παράταξη; Δεν μπάζει από όλες τις πλευρές το γεγονός για πέραν των 100 χρόνων όλοι οι πρόεδροι των γυμναστικών συλλόγων αλλά και τα μέλη των Δ.Σ. τους ανήκουν ή υποστηρίζουν τη Δεξιά; Δεν είναι σχήμα λόγου, είναι γεγονότα. Είναι δυνατόν όλοι οι καλοί, οι ικανοί, οι άξιοι, οι έντιμοι να ανήκουν μόνον στη Δεξιά και κανένας αριστερός να μην είναι ικανός να ηγηθεί ενός γυμναστικού συλλόγου ή της ΚΟΠ;
Επιμελώς, η Δεξιά έστησε και με τη βοήθεια των ΜΜΕ ένα παραμύθι περί ελέγχου του ΑΚΕΛ σε ομάδες. Μπορείτε να ψάξετε σε όποιο αρχείο θέλετε. Δεν θα βρείτε ανακοίνωση από την ΟΜΟΝΟΙΑ, τη Νέα Σαλαμίνα, την ΑΛΚΗ που παρουσιάζονται ως σωματεία που «ελέγχονται» από την Αριστερά, η οποία να καλεί τους οπαδούς τους να ψηφίσουν υπέρ συγκεκριμένης παράταξης. Αντίθετα, είναι χιλιάδες τα παραδείγματα από σωματεία της ΚΟΠ που με ανακοινώσεις τους καλούσαν τους οπαδούς τους να ψηφίσουν συγκεκριμένο προεδρικό υποψήφιο, αλλά και συγκεκριμένο κομματικό σχηματισμό.
Και βεβαίως η ΚΟΠ, ως η ομοσπονδία που διοργανώνει τα πρωταθλήματα. Ποτέ μα ποτέ δεν ένιωσε την ανάγκη για έναν πυροβολισμό αυτοπροστασίας. Αντιθέτως, ήταν η ψυχή, ο φάρος και ο καθοδηγητής της στάσης υποτέλειας προς την εκάστοτε μπλε εξουσία.
Συμπερασματικά, ο αθλητισμός στην Κύπρο δεν πρόκειται να δει άσπρη μέρα έως ότου η Δεξιά εξακολουθεί να θεωρεί ομοσπονδίες και αθλητικούς συλλόγους αμπελοχώραφά της.

 

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.