• Σε απόγνωση οι κάτοικοι από τις τεράστιες ζημιές που προκαλούνται στις περιουσίες τους από τα αγρινά και αγανακτισμένοι από τον εμπαιγμό της κυβέρνησης.
  •  Μόνο «θα» ακούει από την κυβέρνηση η Μαραθάσα

 

 

Του Χρήστου Χαραλάμπους

Δεν φταίνε τα αγρινά και βέβαια δεν επιζητούμε την εξόντωσή τους, όμως «πρέπει κι εμάς κάποιος να μας προστατέψει…» λένε οι κάτοικοι

Κάποτε ήταν από τις πιο ανεπτυγμένες περιοχές της Κύπρου, με οργανωμένες καλλιέργειες, κυρίως κερασιών, ενώ το κλίμα και γενικότερα η ομορφιά του φυσικού τοπίου σε συνδυασμό με την πλούσια ιστορία και τις παραδόσεις των 14 χωριών που την αποτελούν, την καθιστούσαν ένα από τα ελκυστικότερα ορεινά θέρετρα του τόπου.

Τα τελευταία χρόνια, η Μαραθάσα, κάτω από το βάρος της κρατικής αδιαφορίας για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή, παρουσιάζει μια συνεχώς φθίνουσα εικόνα με τους κατοίκους να δίνουν πραγματική μάχη για να κρατηθούν στον τόπο τους. Σε χειρότερη κατάσταση βρίσκονται ιδιαίτερα οι αγρότες της περιοχής που, εκτός των άλλων, βλέπουν τις περιουσίες τους να καταστρέφονται καθημερινά από τα αγρινά και στις εκκλήσεις τους για βοήθεια να παίρνουν σαν απάντηση το αδιάφορο σφύριγμα της κυβέρνησης.

Εκφράζοντας την απόγνωσή τους γι’ αυτό που βιώνουν, οι κάτοικοι της Μαραθάσας, από τον Κάμπο και την Τσακκίστρα μέχρι τον Παλιόμυλο και τον Πρόδρομο, τονίζουν ότι δεν φταίνε τα αγρινά και βέβαια δεν επιζητούν την εξόντωσή τους, όμως «πρέπει κι εμάς κάποιος να μας προστατέψει…» όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Από τους πρώτους που ως Τοπική Αρχή κινητοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια αναζητώντας λύση στο πρόβλημα, με παρουσίες στη Βουλή και μέσα από μια ακατάσχετη, αλλά χωρίς αποτέλεσμα ανταλλαγή αλληλογραφίας με αρμόδια υπουργεία και άλλες κυβερνητικές υπηρεσίες, ο κοινοτάρχης Παλιόμυλου Στέλιος Δημοσθένους, ξεσπά εναντίον των αρμόδιων υπεύθυνων-ανεύθυνων, λέγοντας ότι στα διαβήματα που έχουν γίνει μέχρι σήμερα «ακούσαμε πολλά θα… θα… αλλά ακόμα βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν…»

Μέχρι το 1977, όπως μας εξηγεί, δινόταν κάποια επιχορήγηση για περιφράξεις, αλλά αργότερα κόπηκε κάθε βοήθεια. Και καθώς οι πληθυσμοί των αγρινών αυξάνονται ραγδαία, τόσο μεγαλώνουν και τα προβλήματα στις επηρεαζόμενες κοινότητες. «Έγιναν πολύ αυστηροί νόμοι για την προστασία των αγρινών χωρίς όμως να γίνεται οτιδήποτε και για τη δική μας προστασία…» επισημαίνει, αναφέροντας ενδεικτικά ότι «κάνουν επιδρομές μέσα στα περβόλια και δεν αφήνουν τίποτε… ούτε φρουτόδεντρα, ούτε άλλες καλλιέργειες ούτε ακόμα και τα λουλούδια που έχουμε στις αυλές των σπιτιών μας…»

Αρμόδιοι του Τμήματος Γεωργίας και της Υπηρεσίας Θήρας έχουν επισκεφτεί αρκετές φορές την περιοχή για επιθεώρηση των ζημιών. «Μεινίσκουν με το στόμα ανοικτό, αλλά δεν κάμνουν τίποτε για να μας προστατέψουν… φεύγουν παν στα γραφεία τους, ξέρουν ότι θα πάρουν το μισθό τους κι εμάς μας αφήνουν με τις ζημιές μας… κι αν πούμε να πάρουμε μέτρα προστασίας από μόνοι μας… ξέρουμε ότι θα μας βάλουν φυλακή…» λέει ο κ. Δημοσθένους, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι πέρσι έφερε από την Ιταλία 700 κερασιές, 10 ευρώ η καθεμιά και τις φύτεψε όμως «εκατεβήκαν τα αγρινά και εξεπαστρέψαν τες μέσα σε μια νύκτα… τζιαι έκατσα μες το περβόλι τζιαι έκλαια όπως το μωρό… όμως ποιος μας ακούει…»

 

 

«Αν ήταν δικά μας θα μας εβάλλαν φυλακή…»

 

Την τελευταία φορά που εκπρόσωποι των χωριών της Μαραθάσας και των αγροτικών οργανώσεων πήγαν στη Βουλή, οι αρμόδιοι του Υπουργείου Γεωργίας, τους καθησύχασαν ότι υπάρχει σχέδιο με το οποίο θα παραχωρούνταν τα υλικά στους κατοίκους και με δικό τους κόπο θα προχωρούσαν σε περιφράξεις.

«Ακόμα περιμένουμε ενώ τα αγρινά αλωνίζουν μέσα στα αμπέλια και τα περβόλια του κόσμου και δεν αφήνουν τίποτε…» μας λέει ο κοινοτάρχης του Κάμπου, Σωτήρης Αντωνίου και αναφέρει ως παράδειγμα τη δική του περίπτωση. «Εγώ έχω ένα αμπέλι 30 σκάλες που δέχεται καθημερινά επιθέσεις, ενώ ένα άλλο αμπέλι το εγκατέλειψα εδώ και καιρό αφού δεν έμεινε τίποτε ζωντανό… όπου τρώει το αγρινό αφήνει πίσω του μόνο ξερά κλαδιά…»

Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν φτάσει στα όρια της υπομονής και της αγανάκτησής τους με τον εμπαιγμό και την προχειρότητα του κράτους. «Εφέραν εμπειρογνώμονες από το εξωτερικό, εδώκαν ένα κάρο λεφτά, ενώ θα στοίχιζε στο κράτος λιγότερο αν έδινε αυτά τα χρήματα στους αγρότες να περιφράξουν τις περιουσίες τους και να λυθεί το πρόβλημα», επισημαίνει ο κ. Αντωνίου.

«Η κυβέρνηση στην οποία ανήκουν τα αγρινά οφείλει να βρει τρόπο να τα περιορίσει στους δικούς της χώρους που είναι τα κρατικά δάση», υποδεικνύει ο εκπρόσωπος των κατοίκων της κοινότητας του Κάμπου, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι «αν το κοπάδι κάποιου βοσκού μπει σε ξένη περιουσία αμέσως θα διωχθεί και θα υποχρεωθεί να πληρώσει τις ζημιές ή ακόμα μπορεί και να πάει φυλακή… άρα το ίδιο θα πρέπει να ισχύει και με τα αγρινά…»

 

 

Σχέδια στα λόγια και στα χαρτιά

Τα προβλήματα που δημιουργούνται στις καλλιέργειες των κατοίκων της Μαραθάσας, τα αντιλαμβάνεται και η Υπηρεσία Θήρας όμως, όπως ανέφερε στη «Χαραυγή» ο υπεύθυνος του Τομέα Αγρινών, Νίκος Κασίνης, το θέμα βρίσκεται στο Υπουργείο Γεωργίας που επεξεργάστηκε σχέδιο για επιχορήγηση των περιφράξεων και άλλες αποζημιώσεις και αναμένεται η υλοποίησή του.

«Εμείς, αν και εφόσον δεχτούμε παράπονα για ζημιές, βλέπουμε τον κόσμο και εισηγούμαστε κάποια μέτρα αποτροπής ή μετριασμού των ζημιών», αναφέρει ο κ. Κασίνης επισημαίνοντας ότι η Υπηρεσία Θήρας κάνει σπορές μέσα στα δάση σε τεμάχια που έχουν καθαριστεί σε συνεργασία με το Τμήμα Δασών και φροντίζει για την καθαριότητα και την ενίσχυση των πηγών στις δασικές περιοχές ώστε να εξυπηρετούν τις ανάγκες για την επιβίωση των αγρινών στο φυσικό τους περιβάλλον.

Το περιβόητο σχέδιο της κυβέρνησης, όμως, για αντιμετώπιση του προβλήματος αποδεικνύεται ότι ισχύει μόνο στα λόγια και στα χαρτιά. Έχουν περάσει δύο χρόνια από την πρώτη φορά που συζητήθηκε το θέμα στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Γεωργίας, ακολούθησαν άλλες 3-4 συζητήσεις.

«Βρισκόμαστε ακόμα στο περίμενε όπως σε αναμονή βρίσκονται και οι ίδιοι οι κάτοικοι των περιοχών που επηρεάζονται και υφίστανται ζημιές από τα αγρινά και βλέπουν το πρόβλημα να οξύνεται μέρα με τη μέρα…» μας αναφέρει ο βουλευτής του ΑΚΕΛ και πρόεδρος τη Επιτροπής Γεωργίας, Άντρος Καυκαλιάς, επισημαίνοντας ότι «έχουν σταλεί αρκετές επιστολές σε όλα τα αρμόδια υπουργεία για στήριξη αυτών των ανθρώπων, ωστόσο κανένα σχέδιο δεν έχει κατατεθεί μέχρι σήμερα».

Πριν από λίγες μέρες, όπως αναφέρει ο Α. Καυκαλιάς, διαβιβάστηκε μια επιστολή από το Υπουργείο Οικονομικών το οποίο ενημερώνει ότι έλαβε γνώση της εισήγησης του Υπουργείου Γεωργίας για τα σχέδια αντιμετώπισης του προβλήματος, όμως, όπως αναφέρεται, έχει κάποιες απορίες και ζήτησε διευκρινίσεις από το Υπουργείο Γεωργίας ώστε να τοποθετηθεί.

«Κατ’ επέκταση είναι τεράστια η ευθύνη της κυβέρνησης ακόμα και για την ασυνεννοησία και την έλλειψη συνεργασίας μεταξύ των υπουργείων και των υπηρεσιών», υποδεικνύει ο πρόεδρος της Επιτροπής Γεωργίας, αναφέροντας ότι προσεχώς θα ξανατεθεί το θέμα στην Επιτροπή «με την ελπίδα ότι επιτέλους η κυβέρνηση θα έχει να μας πει κάτι συγκεκριμένο».