Του Νίκου Κατσουρίδη

Ατενίζοντας στο μέλλον ο κάθε ψύχραιμος αναλυτής διαπιστώνει ότι μέσα στα επόμενα 10-15 χρόνια ο κόσμος που ζούμε θα έχει υποστεί σαρωτικές αλλαγές.
Ηδη μέσα στις δέκα δεκαετίες του 20ού αιώνα επήλθαν στον κόσμο και σε όλα τα επίπεδα τόσες αλλαγές όσες δεν υπήρξαν σε όλους τους προηγούμενους αιώνες μαζί. Και ήδη στα πρώτα 14 χρόνια σημειώνονται δραματικές αλλαγές που ήδη αλλάζουν τον κόσμο που γνωρίζουμε.

Απειρες φορές έχουμε υποδείξει ότι η πρωταρχική σχέση στον κόσμο είναι η σχέση ανθρώπου με τη φύση. Είναι η φύση που έχει το απάνω χέρι σ’ αυτήν τη σχέση. Είναι εκείνη που καθορίζει τη δική μας πορεία. Εμείς με τη σειρά μας μπορούμε βέβαια να επιδράσουμε αντίστροφα πάνω στη φύση και αν η επίδραση αυτή βρίσκεται σε αρμονία με τη φυσική πορεία των πραγμάτων, έχει καλώς. Αν όχι, τότε προκαλούμε αρνητικές συνέπειες στη φύση και κατ’ επέκταση στον άνθρωπο.


Για παράδειγμα η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει τη γεωστρατηγική θέση κρατών, τις εμπορικές και οικονομικές τους σχέσεις, τις συμμαχίες κρατών.

Η τήξη των πάγων στην Αρκτική, Βόρειο Πόλο, πέραν από τις αλλαγές στη χλωρίδα και πανίδα της περιοχής έχει μετατρέψει σε πλήρως πλεύσιμο για πάνω από έξι μήνες το Βόρειο Παγωμένο Ωκεανό. Αυτό το φαινόμενο θα επεκτείνεται σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα π.χ. 10 χρόνια μάλλον, θα έχει διάρκεια έτους. Τι συνέπειες θα προκαλέσει; Εξόφθαλμα πρώτα και άμεσα εμπορικές, άρα κατ΄ επέκταση οικονομικές. Λιμάνια χωρών που είναι βασικά αδρανή θα γίνουν πλήρως ενεργά. Νέες πολλές άλλες γραμμές εμπορικών και τουριστικών πλοίων θα καθιερωθούν. Αυτό πάλιν σημαίνει ότι θα μειωθεί η σημασία άλλων λιμανιών και χωρών από ό,τι είναι σήμερα.

Σημαντικά, ιστορικά σημεία διέλευσης πλοίων θα απολέσουν τη σημασία τους σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Ανάμεσα σ΄αυτά τα στενά του Βοσπόρου. Με όλα τα συνακόλουθα για διάφορες χώρες της περιοχής και ειδικά την Τουρκία.

Την ίδια στιγμή θα επηρεαστεί και η μάχη για τις ενεργειακές πηγές και το νερό δεδομένων των πλουσιότατων φυσικών πόρων της Αρκτικής. Αρα χώρες που σήμερα διαθέτουν υδρογονάνθρακες και νερό και εξ αυτού διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο και αναμένουν να διαδραματίσουν μεγαλύτερο στο μέλλον, ίσως βρεθούν προ εκπλήξεων.

Ολες αυτές οι αλλαγές και άλλες πολλές που επέρχονται σε όλους τους τομείς θα επηρεάσουν δραστικά και τη δική μας περιοχή και φυσικά τη μικρή μας πατρίδα.
Ηδη, για παράδειγμα, η προδιαγραφόμενη δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους θα αλλάξει τα πάσης φύσεως ισοζύγια στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και Ανατολικής Μεσογείου. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιθυμούν για δικούς τους λόγους να δημιουργηθεί ένα τέτοιο κράτος και το προωθούν. Μια τέτοια εξέλιξη θα επηρεάσει άμεσα την Τουρκία άλλα και το Ιράκ, τη Συρία, το Ιράν. Εμμεσα το Λίβανο, την Ιορδανία, την Αρμενία, την Κύπρο.

Στην Ευρώπη, όχι απλά στην Ευρωπαϊκή Ενωση, η σχέση ΕΕ–Ρωσίας αποκτά άλλη μορφή και χαρακτήρα. Η Ουκρανία επηρεάζεται και επηρεάζει πέραν από την πολιτική πτυχή σ΄αυτές τις σχέσεις και στον οικονομικό τομέα. Η Ρωσία την προσπερνά ήδη ως γέφυρα αγωγών φυσικού αερίου προς την ΕΕ και προχώρησε σε συνεργασία με την Τουρκία.

Σε ένα υψηλότερο επίπεδο όλοι γνωρίζουμε, αλλά δεν μελετήσαμε τι σημαίνει η οικονομική συμμαχία Ρωσίας, Κίνας, Ινδίας, Βραζιλίας και Νοτίου Αφρικής.
Ολα αυτά και άλλα θα πρέπει να μελετούνται όταν χαράσσεται πολιτική στο Κυπριακό και στα θέματα ενέργειας και οικονομίας.

Να ενεργούμε πολυδιάστατα και όχι μονοδιάστατα. Γιατί για παράδειγμα όποτε προωθούμε τις σχέσεις μας με το Ισραήλ, υποβαθμίζουμε αυτές με τις αραβικές χώρες και λίγο καιρό μετά, τα γεγονότα μάς αναγκάζουν να τις επαναφέρουμε;
Γιατί τώρα με τους υδρογονάνθρακες προωθούμε τη συνεργασία μόνο με δυτικά κράτη και εταιρείες; Γιατί όχι με Ρωσία ή Κίνα ή και με άλλες χώρες, όπως Μαλαισία και Βενεζουέλα που έχουν την εμπειρία;

Σ΄αυτόν τον κόσμο που αλλάζει συνεχώς με ταχύτητα, μια χώρα όπως η Κύπρος πρέπει να έχει τα μάτια και τα αυτιά ανοικτά και τη σκέψη σε εγρήγορση σε εύρος και προοπτική με στόχο να επιβιώσει και να ευημερήσει σε ένα δύσκολο κόσμο και πρώτιστα να λύσει το Κυπριακό.