Να μη χαθεί ξανά κανένας ελεύθερος άνθρωπος από χέρι ναζί, το μήνυμα της οικογένειάς του

Τα τελευταία έξι χρόνια ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας του Παύλου Φύσσα και το αντιφασιστικό κίνημα τιμά τη μνήμη του στους δρόμους, στις πλατείες και στις γειτονιές της Αθήνας, με δράσεις και εκδηλώσεις που στέλνουν δυνατό μήνυμα καταδίκης της Χρυσής Αυγής και αντίστασης στο φασισμό.

Η οικογένεια του δολοφονηθέντος αντιφασίστα μουσικού καλεί με ανακοίνωσή της σε μαζική συμμετοχή στις εκδηλώσεις. Πιο συγκεκριμένα, στην ανακοίνωση σημειώνεται: «Μετράμε τον 6ο Σεπτέμβρη χωρίς τον Παύλο και όλα αυτά τα χρόνια δίνουμε ο καθένας μας τις προσωπικές του μάχες αλλά και όλοι μαζί, προκειμένου να αποδοθεί δικαιοσύνη, όχι μόνο μέσα στη δικαστική αίθουσα, όπου η δίκη κατά των δολοφόνων της Χρυσής Αυγής βαίνει προς τον πέμπτο χρόνο της, αλλά και στην κοινωνία. Όλα αυτά τα χρόνια, λοιπόν, η προσπάθεια των αντιφασιστών οδήγησε στην -σε μεγάλο βαθμό- κοινωνική απομόνωση του ναζιστικού μορφώματος αρχικά με το σταδιακό κλείσιμο των γραφείων του ανά την Ελλάδα και στη συνέχεια με τον εκλογικό του αποκλεισμό από το κοινοβούλιο, αλλά και την έγερση του ενδιαφέροντος του κόσμου για τις εξελίξεις στη δίκη.

Η τεράστια προσπάθεια για ενημέρωση που καταβλήθηκε, και παρά τον αρχικό αποκλεισμό από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, οδήγησε τελικά αρκετά χρόνια μετά την έναρξη της δίκης σε προβολή της από μεγάλο μέρος αυτών, προσπάθεια που θα συνεχιστεί μέχρι και την έκδοση της απόφασης, καθώς ήδη βρισκόμαστε στο στάδιο των απολογιών και ουσιαστικά στην τελική ευθεία για το αποτέλεσμα, το οποίο για εμάς είναι μονόδρομος: συνολική καταδίκη των κατηγορουμένων, συνολική καταδίκη της εγκληματικής οργάνωσης.

Η επιθυμία αυτή, δική μας αλλά και της κοινωνίας, που ερείδεται όχι απλά στο κοινό περί δικαίου αίσθημα, αλλά στο πραγματικό γεγονός τής επί 30 έτη ανεξέλεγκτης δράσης της νεοναζιστικής οργάνωσης, που δεν μπορεί να μείνει ατιμώρητη, γίνεται να καταστεί σαφής τόσο με την παρουσία όλων μας στη δίκη, που συνεχίζεται και πάλι από τις 9/9, όσο και με τη στήριξη αντιφασιστικών δράσεων. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, της συλλογικής και πολυεπίπεδης προσπάθειας για την όσο το δυνατόν συνολικότερη εξάλειψη του φασιστικού φαινομένου, εντάσσονται και οι φετινές μας δράσεις και εκδηλώσεις για τον Αντιφασιστικό Σεπτέμβρη, έναν Σεπτέμβρη που δεν στοχεύει απλά να τιμήσει τη μνήμη του Παύλου, αλλά και να δώσει το σαφές μήνυμα ότι δεν θα επιτρέψουμε να χαθεί ξανά κανένας ελεύθερος άνθρωπος από χέρι ναζί. Μέσα από δράσεις πολιτικής αλλά και πολιτισμού, στόχος μας είναι να ενημερωθεί και να συμμετάσχει τόσο η νεολαία (Street art και εκδήλωση με μαθητικά – νεανικά συγκροτήματα) όσο και η υπόλοιπη κοινωνία στην προσπάθειά μας να υψώσουμε τείχη αντίστασης στο δηλητήριο του φασισμού της ΧΑ αλλά και όσων άλλων θιασωτών της ναζιστικής ρητορικής έχουν παρεισφρήσει στο πολιτικό και κοινωνικό προσκήνιο», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

 

Όλοι μαζί να σβήσουν οι ναζί

Οι εκδηλώσεις ήδη άρχισαν και ολοκληρώνονται την Τρίτη 17 Σεπτέμβρη με την καθιερωμένη συναυλία μνήμης «Σιγά μη φοβηθώ», εκεί όπου όλοι τραγουδούν για τον Παύλο ενώνοντας τις φωνές τους για να φτάσει το αντιφασιστικό μήνυμα πέρα από τη Δραπετσώνα, ενώ τη σκυτάλη θα πάρουν την Τετάρτη 18 του Σεπτέμβρη φορείς, συλλογικότητες, σωματεία και αντιρατσιστικές οργανώσεις που θα ξεκινήσουν από το μνημείο του Παύλου στο Κερατσίνι και μέχρι το κέντρο του Πειραιά θα ζητήσουν «Όλοι μαζί, να σβήσουν οι ναζί». Μια πορεία που στηρίζουν οι γονείς του Παύλου και τα τελευταία χρόνια έχει αποδείξει τη δυναμική της με τη μαζική συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων αποφασισμένων να μην παραδοθούν οι γειτονιές στο σκοτάδι.

 

Γενική… αμνησία από τους Χρυσαυγίτες

 

Σε μια άλλη εξέλιξη, επανήρχησε η δίκη της Χρυσής Αυγής, με τα στελέχη της ναζιστικής οργάνωσης να… αποδεκατίζονται. Στο δε δικαστήριο, όπως διαβάζουμε σε ελληνικά δημοσιεύματα, «τα δεν θυμάμαι, δεν είδα, δεν άκουσα, ήμουν περαστικός, ακόμη και πήγα για να τους χωρίσω, συνεχίζουν οι κατηγορούμενοι της Χρυσής Αυγής, στη δίκη της ναζιστικής οργάνωσης». Σε ακροαματική διαδικασία ο Χρ. Χατζηδάκης, που κατηγορείται ως μέλος του τάγματος εφόδου στην επίθεση κατά των αφισσοκολητών του ΠΑΜΕ στο Πέραμα το 2013, απολογούμενος υποστήριξε ότι προσπάθησε να κατευνάσει τα πνεύματα φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να αναφερθεί… στην «εργατική αλληλεγγύη» που είχε με το θύμα της επίθεσης, Σωτήρη Πουλικόγιαννη. «Βγήκα μπροστά γιατί φοβήθηκα μη δημιουργηθούν επεισόδια. Αυτή την πρωτοβουλία πήρα και αυτή με έμπλεξε. Αν είχα φύγει, θα είχα γλιτώσει», είπε μεταξύ άλλων, ενώ ισχυρίστηκε πως η ομάδα της Χρυσής Αυγής επρόκειτο να μαζέψει τρικάκια και τυχαία συνάντησαν στη Λεωφ. Δημοκρατίας τα μέλη του ΠΑΜΕ που έκαναν αφισοκόλληση.

Στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι ζήτησε από τον Πουλικόγιαννη να μιλήσουν, να τελειώσει η ένταση και τότε η πλευρά του ΠΑΜΕ έβαλε κράνη και βγήκαν μπροστά. Στην ερώτηση της έδρας πώς χτυπήθηκαν τα μέλη του ΠΑΜΕ αν οι χρυσαυγίτες είχαν απλώς τα τρικάκια, ο Χατζηδάκης απάντησε: «Έπεσαν πέτρες. Μπορεί να υπήρχαν και άλλα αντικείμενα, αλλά δεν μπορώ να ξέρω. Εγώ δεν κρατούσα τίποτα. Δεν κρατούσαμε σημαίες, αλλά μπορεί και να υπήρχαν… αν ήρθαν άτομα μετά, συμπληρωματικά, δεν μπορώ να ξέρω». «Τον Πανταζή μόνο φραστικά τον άκουσα να επιτίθεται. Ήταν ένας τσαμπουκάς που υπήρχε γενικώς. Δεν είδα κάτι άλλο», πρόσθεσε.

Παρά τις επίμονες ερωτήσεις της έδρας, ο Χρ. Χατζηδάκης δεν μπόρεσε να δώσει κάποια σαφή απάντηση για το πώς κατέληξε μετά την επίθεση να μιλάει στο τηλέφωνο με τον τότε βουλευτή Ιωάννη Λαγό. «Μιλήσαμε για να δει αν είμαι καλά, γιατί είχα χτυπήσει. Είχαμε μιλήσει και στο παρελθόν για δουλειές στα γραφεία. Μου είπε αν πρέπει να πάω στο νοσοκομείο να προσέξω μην είναι εκεί οι άλλοι και συνεχιστεί ο τσακωμός, αλλά εγώ δεν ήθελα να πάω. Δεν ξέρω αν με πήρε εκείνος τηλέφωνο ή εγώ, ούτε πώς έμαθε ότι χτύπησα». Νωρίτερα απολογήθηκε ο κατηγορούμενος Ιω. Καστρινός, ο οποίος υποστήριξε ότι δεν συμμετείχε στη συμπλοκή και πως ήταν περαστικός από το σημείο, γι’ αυτό και τον αναγνώρισαν οι πολιτικοί ενάγοντες.

Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ

Οι στίχοι των Γιάννη Αγγέλακα και Παύλου Φύσσα «Σιγά μην κλάψω σιγά μην φοβηθώ», ερμηνευμένοι από τον Παύλο Φύσσα, όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα ’ναι πάντα συνυφασμένοι με τον ροκ τραγουδιστή και το πρόωρο τέλος του από το χέρι ενός φασίστα.

«Έγινε ο κόσμος μια μεγάλη φυλακή/

κι εγώ ψάχνω έναν τρόπο τα δεσμά να σπάσω./

Έχω ένα μέρος που με περιμένει εκεί,/

σε μια πολύ ψηλή κορφή πρέπει να φτάσω», τραγουδούσε ο Παύλος Φύσσας.

«Μου είπαν να μην κάνω όνειρα τρελά,/

να μην τολμήσω να κοιτάξω τα αστέρια,/

μα εγώ ποτέ μου δεν τους πήρα σοβαρά,/

πήρα τον κόσμο ολόκληρο στα δυο μου χέρια», λέει ακόμα το τραγούδι. Και ο Παύλος Φύσσας, η οικογένειά του -η ηρωική του μάνα, Μάγδα Φύσσα, ιδιαίτερα- μέσα από τον πόνο τους αγκάλιασαν όλα τα θύματα της Χρυσής Αυγής και ζητούν τη δικαίωσή τους.

«Δεν θα αφήσω να μου κλέψουν τα όνειρά μου,/

ελεύθερα, ψηλά, πολύ ψηλά πετώ/

κι όλοι ζηλεύουν τα περήφανα κι αδέσμευτα φτερά μου./

Και περιμένω κι άλλα αδέρφια για να ‘ρθουν/

σ’ αυτήν την κορυφή που όλους περιμένει,/

αρκεί να μη δακρύσουν και να μη φοβηθούν/

σ’ αυτήν την έξυπνη απάτη, την καλοστημένη».