Η συνάντηση και η υπογραφή πλαισίου προ-συμφωνίας του Βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ουν μαζί με τον Αμερικανό Πρόεδρο καταγράφεται ως ιστορική, γιατί είναι η πρώτη επίσημη συνάντηση μεταξύ των ηγετών των δύο χωρών μετά την κατάπαυση του πυρός στον κορεάτικο πόλεμο. Ποτέ προηγουμένως με κανένα προκάτοχο των δυο ηγετών έγινε κάτι τέτοιο. Επικοινωνιακά πιστώνεται ως επιτυχία και για τους δυο.

Ο Τραμ έκανε κάτι που ποτέ προηγουμένως έγινε κατορθωτό από προκάτοχό του. Φρόντισε μάλιστα να καταγράψει μεγάλη επιτυχία. Ο νεαρός Κιμ -ενώ μέχρι πρόσφατα παρουσιαζόταν από τα διεθνή ΜΜΕ ως απομονωμένος παρίας της διεθνούς σκηνής- κατόρθωσε επί ίσοις όροις να συναντηθεί με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ. Τι άλλαξε όμως και έγινε εφικτή μια τέτοια συνάντηση που μέχρι και πριν έξι μήνες φάνταζε σενάριο επιστημονικής φαντασίας;

Το ουσιαστικό γεγονός που έχει μεταβάλει τα δεδομένα είναι η ολοκλήρωση της φάσης του βαλλιστικού και πυρηνικού προγράμματος της Βόρειας Κορέας, γεγονός που καθιστά τη χώρα εν δυνάμει κάτοχο πυρηνικής ισχύος, προσθέτοντάς της διαπραγματευτική δυνατότητα. Το κείμενο που έχει συμφωνηθεί και υπογραφεί από τους δύο καταγράφει και επίσημα τον τερματισμό της εμπόλεμης σχέσης των δύο χωρών, περιέχει αναφορές για αποπυρηνικοποίηση της χερσονήσου και εγγυήσεις για την ασφάλεια της Β. Κορέας, καθώς επίσης σημειώνει την επιστροφή – ταυτοποίηση οστών Αμερικανών στρατιωτών στον κορεάτικο πόλεμο.

Από το κείμενο όμως υπολείπονται σημαντικά στοιχεία που αφορούν τα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης και τον μηχανισμό έλεγχου και παρακολούθησης της συμφωνίας. Στοιχεία πολύ κρίσιμα για την εφαρμογή της συμφωνίας. Το κρισιμότερο όμως είναι οι διαφορετικές επιδιώξεις των δύο από αυτή την προσέγγιση. Οι ΗΠΑ και ο Τραμπ δεν επιδιώκουν απλά πλήρη τερματισμό των πυρηνικών και πυραυλικών δοκιμών της Βορείου Κορέας αλλά και πλήρη αποπυρηνικοποίηση της χώρας.

Από την άλλη, ο Κιμ στοχεύει στην άρση του διεθνούς οικονομικού εμπάργκο στην οποία υπόκειται η χώρα, αλλά και στην πλήρη αποστρατιωτικοποίηση της Κορεατικής Χερσονήσου, συμπεριλαμβανομένων και των αμερικανικών στρατευμάτων στη Νότιο Κορέα. Με τον τρόπο αυτό θα τερματίσει τον οικονομικό στραγγαλισμό της χώρας λόγω αποκλεισμού, αλλά και θα θωρακίσει την ασφάλεια της Βορείου Κορέας. Πέραν όμως των διαφορετικών επιδιώξεων, στην εξίσωση υπάρχει και ένας αστάθμητος παράγοντας που ανά πάσα στιγμή μπορεί να επιφέρει εμπλοκή.

Η ιδιοσυγκρασία των δύο είναι ένα ζήτημα από μόνο του. Ο Τραμπ μέχρι πριν λίγους μήνες χαρακτήριζε τον Κιμ νεαρό «πυραυλάνθρωπο», ενώ ο Κιμ τον Τραμπ «γέρο-ξεκούτη». Το προσεχές μέλλον και μετά τις εκατέρωθεν προσκλήσεις για ανταλλαγή επισκέψεων, θα κρίνει αν η προσέγγιση αυτή που έχει όλα τα χαρακτηριστικά χολιγουντιανής ταινίας θα έχει έκτος από εντυπωσιακή αρχή και “happy end” όχι τόσο για την εικόνα των δύο αλλά κυρίως για την παγκόσμια σταθερότητα και ειρήνη.

* Διεθνολόγος