Συναντήσεις

Σοφοκλής Σοφοκλέους: Το Φεστιβάλ Θεάτρου λειτουργεί ψυχαγωγικά αλλά και παιδαγωγικά

Ο Αντώνης Γεωργίου με τον Σοφοκλή Σοφοκλέους Πρόεδρο του Δ.Σ. της Θεατρικής Ομάδας Παράβασης Λυμπιών που οργανώνει το 15ο Φεστιβάλ Θεάτρου (25 Αυγούστου- 4 Σεπτεμβρίου)  στο χωριό Λύμπια με τη συμμετοχή ερασιτεχνικών ομάδων θεάτρου.

Πότε ξεκίνησε το Φεστιβάλ Θεάτρου σας  και ποιος ήταν σκοπός του;

Το πρώτο Φεστιβάλ Θεάτρου έγινε το 2003 και είχε σκοπό να προσφέρει στους κατοίκους της κοινότητας Λυμπιών την ευκαιρία να παρακολουθήσουν δωρεάν αξιόλογες θεατρικές παραστάσεις. Το Φεστιβάλ σαν θεσμός καθιερώθηκε το 2006 και από τότε πραγματοποιείται κάθε χρόνο. Ο σκοπός του ήταν και παραμένει η ενθάρρυνσή του κοινού στην παρακολούθηση θεατρικών παραστάσεων, η δημιουργία θεατρικής παιδείας στην ύπαιθρο, η δυνατότητα προβολής της αξιόλογης δουλειάς που γίνεται από τις ερασιτεχνικές ομάδες του τόπου μας και η μεταξύ τους επαφή, με όλα τα θετικά επακόλουθα όπως σύσφιξη των μεταξύ τους σχέσεων, ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών και προσπάθεια ποιοτικής αναβάθμισης της δουλειάς που κάνουν.

Δεκαπέντε χρόνια μετά νιώθετε να έχει πετύχει τους σκοπούς του;

Εκτιμούμε ότι μέσα από τα Φεστιβάλ μας εκπληρώνουμε στο ακέραιο τους σκοπούς που έθεσε εξ’ αρχής η ομάδας μας. Η μεγάλη ανταπόκριση του κοινού και των ομάδων που συμμετέχουν και τα θετικά σχόλια που ακούουμε κάθε χρόνο φανερώνουν τη μεγάλη επιτυχία του. Είμαστε σίγουροι ότι το Φεστιβάλ λειτουργεί ψυχαγωγικά αλλά και παιδαγωγικά, γιατί μέσα από τις παραστάσεις του Φεστιβάλ το κοινό μας έχει ωριμάσει θεατρικά, ψάχνει την ουσία των παραστάσεων, αναζητά τα μηνύματα, αναπτύσσει κριτική σκέψη και διαμορφώνει τη συνείδηση του. Με τον τρόπο αυτό προσπαθούμε και εμείς, μέσω της τέχνης που αγαπάμε, να αλλάξουμε και να κάνουμε καλύτερο τον κόσμο μας. Ο Μπρέχτ έλεγε ότι το θέατρο δεν μπορεί ν’ αλλάξει τον κόσμο, μπορεί όμως ν’ αλλάξει τους θεατές. Αυτοί, αν θέλουν, μπορούν ν’ αλλάξουν τον κόσμο.

Ο σκοπός του ήταν και παραμένει η ενθάρρυνσή του κοινού στηn παρακολούθηση θεατρικών παραστάσεων, η δημιουργία θεατρικής παιδείας στην ύπαιθρο, η δυνατότητα προβολής τhς αξιόλογης δουλειάς που γίνεται από τις ερασιτεχνικές ομάδες του τόπου μας και η μεταξύ τους επαφή

Ποιες ήταν οι κυριότερες δυσκολίες αυτά τα χρόνια;

Η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν πάντοτε η εξεύρεση των απαιτούμενων οικονομικών πόρων. Σε όλα αυτά τα χρόνια περάσαμε από διάφορες φάσεις. Ποιο παλιά είχαμε τη δυνατότητα να φιλοξενούμε περισσότερες παραστάσεις όχι μόνο από την Κύπρο αλλα και από την Ελλάδα. Δυστυχώς σήμερα χωρίς καμία βοήθεια από το κράτος στηριζόμαστε μόνο στις χορηγίες φίλων και υποστηρικτών της ομάδας μας και στην εθελοντική δουλειά των μελών μας, πράμα που πολλές φορές καταντά υπερβολικά κουραστικό αφού μας απορροφά όλο σχεδόν τον ελεύθερο μας χρόνο. Η άλλη μεγάλη δυσκολία ηταν και παραμένει ο χώρος φιλοξενίας του Φεστιβάλ αφού δυστυχώς στη Κοινότητα μας δεν υπάρχει κατάλληλο ανοικτό θέατρο για να μπορεί να φιλοξενήσει τέτοιου είδους Φεστιβάλ. Αυτό μας αναγκάζει να στήνουμε εξ ολοκλήρου αυτό το χώρο. Τα τελευταία 3 χρόνια το Φεστιβάλ έχει μετακομίσει στο χώρο στάθμευσης του Πολιτιστικού Κέντρου Λυμπιών εκεί όπου στήνεται μια μικρή θεατρική πολιτεία με μεγάλη σκηνή, κερκίδες για τους θεατές, σύγχρονο τεχνικό εξοπλισμό και διάφορους άλλους θεματικούς χώρους. Φέτος στην είσοδο του χώρου θα λειτουργεί έκθεση με θέμα τα 15 χρόνια φεστιβάλ.

 Τι κρατάτε από όλα αυτά τα χρόνια;

Από όλα αυτά τα χρόνια κρατάμε την ανταπόκριση πρώτα του κόσμου που αγκάλιασε και καθιέρωσε το Φεστιβάλ, και την ανταπόκριση των δεκάδων ομάδων που είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε στο χωριό μας. Ομάδες από όλη την Κύπρο, ελεύθερη και κατεχόμενη, και την Ελλάδα. Δεκάδες συντελεστές, άνθρωποι που έχουν τις ίδιες ανησυχίες και όνειρα με εμάς, άνθρωποι που με τους οποίους μοιραστήκαμε όλα αυτά τα χρόνια τη σκηνή του Φεστιβάλ μας, τα όνειρα και τις φιλοδοξίες μας, το φαγητό και το ποτό στο τραπέζι μετά την παράσταση. Όλοι τους εραστές της τέχνης που υπηρετούν με αφοσίωση και πάθος και που ήταν τιμή μας που τους είχαμε κοντά μας.

Στο φεστιβάλ σας φιλοξενούνται τουρκοκυπριακές ομάδες όπως και ομάδες από το εξωτερικό, έτσι είναι; Υπάρχει ευρύτερη συνεργασία με αυτές τις ομάδες;

Ξέροντας ότι το θέατρο είναι ένα μέσο που ενώνει τον κόσμο επιδιώξαμε και καταφέραμε να έχουμε παρουσία στο Φεστιβάλ και ομάδας από τα κατεχόμενα καθώς και ομάδας από την Ελλάδα. Με τις δύο αυτές ομάδες, την Τουρκοκυπριακή ομάδα που δραστηριοποιείται στον κατεχόμενο Άγιο Επίκτητο Κερύνειας και με το Κορινθιακό Θέατρο Βασίλης Ρώτας έχουμε πλέον αδελφικούς δεσμούς και συχνά συμμετέχουμε η μια ομάδα σε εκδηλώσεις της άλλης μεταφέροντας έτσι το μήνυμα της ειρήνης και της συμφιλίωσης στις δύο κοινότητες του τόπου μας. Πριν δύο χρόνια συμμετείχαμε και οι τρείς ομάδες σε ένα Θεατρικό Σεμινάριο στη Κόρινθο, αφιερωμένο στον μεγάλο αρχαίο κωμωδό Αριστοφάνη, και παρουσιάσαμε και οι τρείς ομάδες αποσπάσματα από έργα του μεταφρασμένα στην Ελληνική και Τουρκική γλώσσα και στη Κυπριακή διάλεκτο.

Πέραν όμως από την οικονομική στήριξη, το ερασιτεχνικό θέατρο για να αναπτυχθεί και να λειτουργήσει χρειάζεται και στήριξη σε άλλους τομείς όπως κατάλληλους χώρους και υποδομές, τεχνικός εξοπλισμός, σκηνικά κοστούμια κλπ.

Το ερασιτεχνικό θέατρο χρειάζεται περισσότερη στήριξη;

Αν εννοείται οικονομική στήριξη δεν τίθεται θέμα περισσότερης στήριξης γιατί απλά το ερασιτεχνικό θέατρο δεν έχει καμία οικονομική στήριξη, τουλάχιστον από το κράτος. Το υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει αρκετές φορές την πολιτική του και πλέων δεν παρέχει καμία οικονομική βοήθεια στις ερασιτεχνικές ομάδες για καμία από τις δραστηριότητες τους. Το ίδιο και ο Οργανισμός Νεολαίας ο οποίος εγκρίνει πλέων ποσά σε σημείο που είναι ασύμφορο να μπεις στη πολύπλοκη διαδικασία εξασφάλισης τους. Η μόνη οικονομική βοήθεια που μπορεί κάποια ερασιτεχνική ομάδα να πάρει είναι από τον ΘΟΚ, ένα μικρό ποσό της τάξης των 600 ευρώ, με την προϋπόθεση συμμετοχής στο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου που διοργανώνει, λεφτά τα οποία δεν καλύπτουν καν τα έξοδα για να γίνει μια αξιοπρεπής παράσταση σε κάποιο κανονικό θέατρο.

Η ομάδα μας πέραν από το ανέβασμα θεατρικών παραστάσεων, συμμετέχει σε Φεστιβάλ στην Κύπρο και στην Ελλάδα, διατηρεί 7 ομάδες θεατρικών εργαστηρίων για παιδιά, πραγματοποιεί διάφορες επετειακές εκδηλώσεις, διοργανώνει θεατρικά σεμινάρια και το μεγαλύτερο στο είδος του Φεστιβάλ Θεάτρου. Για όλη αυτή τη δραστηριότητά δεν παίρνουμε καμία απολύτως βοήθεια.

Πέραν όμως από την οικονομική στήριξη, το ερασιτεχνικό θέατρο για να αναπτυχθεί και να λειτουργήσει χρειάζεται και στήριξη σε άλλους τομείς όπως κατάλληλους χώρους και υποδομές, τεχνικός εξοπλισμός, σκηνικά κοστούμια κλπ. Δυστυχώς και εδώ δεν υπάρχει η ανάλογη ανταπόκριση με αποτέλεσμα να περιορίζονται οι δυνατότητες των ομάδων να αναπτυχθούν και να προσφέρουν όλα τα οφέλη που μπορούν να παρέχουν μέσα από αυτού του είδους τις δραστηριότητες στην κοινωνία.

Από όσο γνωρίζουμε το σωματείο Ολυμπιάς Λυμπιών που η θεατρική σας ομάδα είναι μέρος του προχωράει με ανέγερση ιδιοκτήτου οικήματος, με εθελοντική εργασία και εισφορές φίλων και υποστηρικτών. Πόσο προχώρησε; Πως μπορούν κάποιοι να βοηθήσουν;   

Οι εργασίες στο υπό κατασκευή νέο οίκημα προχωρούν αργά και σταθερά. Ο στόχος ήταν και παραμένει το έργο να προχωρά σύμφωνα με τις οικονομικές μας δυνατότητες χωρίς τη δημιουργία χρέους. Σήμερα είμαστε περίπου στα μέσα της διαδικασίας ανέγερσης και φτάσαμε μέχρι εδώ με εθελοντική δουλειά και εισφορές. Με το ρυθμό αυτό υπολογίζουμε ότι σε δύο περίπου χρόνια θα έχουμε τελείωσει το νέο μας οίκημα, ένα πραγματικό στολίδι στην κοινότητα μας, και όλες οι ομάδες που δραστηριοποιούνται στο σωματείο μας θα έχουν επιτέλους τους κατάλληλους χώρους για να μπορούν να εργάζονται. Η όποια βοήθεια είναι βέβαια καλοδεχούμενη και όσοι θέλουν μπορούν να βοηθήσουν προσφέροντας χρήματα, υλικά και σίγουρα εθελοντική δουλειά στο εργοτάξιο.

Από τις πρόβες της Παράβασης Λυμπιών για το έργο Τα πουλιά του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Αλεξίας Παπαλαζάρου