Τα επόμενα βήματα πρέπει να είναι σταθερά, χωρίς να επαπειλείται τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά η επιστροφή στο πρόσφατο παρελθόν

Συνέντευξη στη Μαρία Φράγκου

Δεξιά και ΠΑΣΟΚ είναι υπόλογοι για την εμπέδωση ενός καθεστώτος οικονομικής διαφθοράς και πολιτικής διαπλοκής που συνέτεινε σε μεγάλο βαθμό στη φτωχοποίηση της κοινωνίας

Ανησυχούν, διότι βλέπουν ότι το σάπιο καθεστώς της διαφθοράς και της διαπλοκής, του οποίου αποτέλεσαν επί δεκαετίες οργανικό τμήμα, λαμβάνει τέλος

 

Η δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη είναι ο στόχος της ελληνικής κυβέρνησης στη μεταμνημονιακή εποχή, διαμηνύει από την Κύπρο ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Σταύρος Κοντονής. Σε μία συνέντευξη, τα θέματα της οποίας δεν μπορούν να εξαντληθούν σε μία σελίδα, μιλήσαμε για πολλά με τον κ. Κοντονή. Και τα μηνύματά του, προς την αντιπολίτευση πρώτιστα, είναι σαφή, αφού την κατηγορεί όχι μόνο για καταστροφικές επιλογές που οδήγησαν την Ελλάδα στα μνημόνια, αλλά την καταγγέλλει και για την εμπέδωση ενός καθεστώτος οικονομικής διαφθοράς και πολιτικής διαπλοκής που συνέτεινε σε μεγάλο βαθμό στη φτωχοποίηση της κοινωνίας.

 

 

 

Η Ελλάδα αγωνίζεται να βγει από μία κρίση χρέους και ύφεσης που ισοδυναμεί, όπως έχει χαρακτηριστικά λεχθεί, με εθνική καταστροφή. Είναι εφικτή η έξοδος τον Αύγουστο του 2018;

Πλέον όλοι έχουν συνειδητοποιήσει, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, ότι η χώρα βγαίνει τον Αύγουστο του 2018 οριστικά από τα μνημόνια και αφήνει πίσω της ανεπιστρεπτί την πιο σκοτεινή περίοδο, από οικονομικής απόψεως, που γνώρισε ο ελληνικός λαός μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ακόμη και η αντιπολίτευση, η οποία επιδίδεται σε μόνιμη καταστροφολογία, αντιλαμβάνεται ότι η προοπτική της χώρας είναι ξεκάθαρη: ενώ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ οδήγησαν τη χώρα στη φτωχοποίηση και την κοινωνική ερήμωση, η κυβέρνηση της Αριστεράς δίνει τέλος σ’ αυτή την κατάσταση. Γι’ αυτόν τον λόγο, εξάλλου, περιορίζεται στο να προσδίδει επιθετικούς προσδιορισμούς στην έξοδο από τα μνημόνια: αν θα είναι καθαρή, αν θα είναι πλήρης, αν θα είναι απόλυτη. Στο σημείο αυτό, βεβαίως, δεν επιδεικνύει την αναγκαία γενναιοψυχία που θα άρμοζε στα κόμματα που οδήγησαν στην εθνική καταστροφή, όπως αναφέρατε. Για να μην ξεχνάμε τι συνέβη, η Ελλάδα απώλεσε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα το 25% του ΑΕΠ της, οικονομική καταστροφή πρωτόγνωρη για χώρα σε ειρηνική περίοδο. Γι’ αυτό ακριβώς το έγκλημα η Δεξιά και το ΠΑΣΟΚ δεν διαθέτουν το πολιτικό σθένος να προβούν σε μια ελάχιστη αυτοκριτική. Το τονίζω αυτό, γιατί δεν τους βαρύνουν μόνο οι καταστροφικές επιλογές που υιοθέτησαν στην οικονομική πολιτική και που μας οδήγησαν στα μνημόνια, αλλά είναι υπόλογοι για την εμπέδωση ενός καθεστώτος οικονομικής διαφθοράς και πολιτικής διαπλοκής που συνέτεινε σε μεγάλο βαθμό στη φτωχοποίηση της κοινωνίας.
Δυστυχώς, ούτε γι’ αυτά έχουν δώσει την παραμικρή εξήγηση, παρά μόνο αναλώνονται σε μύδρους κατά της κυβέρνησης ότι δήθεν σκευωρεί κατά των πολιτικών της αντιπάλων. Τα σκάνδαλα, όμως, των εξοπλιστικών, της Siemens, του φαρμάκου, της παράνομης χρηματοδότησης των δύο αυτών κομμάτων, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για συμπεράσματα διαφορετικά από εκείνα που σας ανέφερα. Επιστρέφοντας, λοιπόν, στο ερώτημά σας, σας δηλώνω κατηγορηματικά ότι η έξοδος από τη μνημονιακή επιτροπεία λήγει με το πέρας του παρόντος προγράμματος τον προσεχή Αύγουστο.

 

 

 

Καμία χώρα μετά το μνημόνιο καταφέρνει εύκολα να ορθοποδήσει. Και ούτε παύει να τελεί υπό επιτήρηση. Πώς θα αντιμετωπίσει η κυβέρνησή σας τις εξελίξεις στη μεταμνημονιακή εποχή;

Η κυβέρνηση της Αριστεράς έχει διακηρύξει ως κύριο στόχο της μεταμνημονιακής εποχής τη δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη. Ήδη η ελληνική οικονομία, με βάση τις προβλέψεις όλων των διεθνών οργανισμών όσο και τις δηλώσεις κορυφαίων Ευρωπαίων αξιωματούχων, παρουσιάζει σαφή σημεία ανάκαμψης. Σταχυολογώντας, για παράδειγμα, την πολύ πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ και τις προβλέψεις για την ελληνική οικονομία την προσεχή διετία, επισημαίνω την απολύτως θετική αναπτυξιακή προοπτική στους δείκτες του ΑΕΠ, της ιδιωτικής κατανάλωσης, των εξαγωγών και ιδίως της αποκλιμάκωσης της ανεργίας.
Πλέον, στρέφουμε όλες τις δυνάμεις μας στη δικαιότερη αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου και την αποκατάσταση των αδικιών που ακόμη ταλανίζουν τον ελληνικό λαό και για τις οποίες ευθύνονται οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Σ’ αυτή τη νέα εποχή δεν πρέπει να επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος, τα οποία διαμόρφωσαν το πελατειακό σύστημα κι ένα κράτος-εργαλείο των οικονομικών συμφερόντων της διαφθοράς. Τα επόμενα βήματα πρέπει να είναι σταθερά, χωρίς να επαπειλείται τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά η επιστροφή στο πρόσφατο παρελθόν.
Έχετε δίκιο όταν επισημαίνετε ότι με το πέρας των μνημονίων διατηρείται ένα πλαίσιο ελέγχου. Να σας θυμίσω, όμως, ότι υπό επιτήρηση τελούν όλα τα κράτη της Ευρωζώνης σχετικά με την τήρηση των δημοσιονομικών τους δεσμεύσεων.
Ωστόσο, το σημαντικό είναι ότι μετά τον Αύγουστο του 2018 η κυβέρνηση θα μπορεί με μεγαλύτερη ευχέρεια να εφαρμόσει αναπτυξιακές πολιτικές ενίσχυσης του κόσμου της εργασίας και της πραγματικής οικονομίας, σε αντίθεση με τις νεοφιλελεύθερες κατευθύνσεις και προοπτικές της οικονομικής αποδιάρθρωσης και της απορρύθμισης του κοινωνικού κράτους που βιώσαμε τα τελευταία χρόνια. Άλλωστε, ακόμη και όταν υποχρεωθήκαμε σε έναν επώδυνο συμβιβασμό τον Αύγουστο του 2015, προχωρήσαμε σε μια δέσμη μέτρων, όπως η παροχή 13ης σύνταξης για δύο συνεχόμενα έτη, που ήταν απολύτως αναγκαία για τη στήριξη κοινωνικών ομάδων που είχαν φτάσει στα όρια της απόλυτης εξαθλίωσης, παρά τη λυσσώδη αντίδραση μερίδας των δανειστών και σύσσωμου του εγχώριου πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου. Στον ίδιο δρόμο, λοιπόν, με μεγαλύτερα περιθώρια ελευθερίας και επιλογών, θα κινηθούμε και μετά τον Αύγουστο του 2018, με στόχο, όπως αρχικά ανέφερα, τη δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη, την ανάπτυξη για όλους.

 
Ισχύει η θέση πως «δυνάμεις της Ε.Ε. και εγχώρια συμφέροντα θέλουν μια δεξιά, αντιδραστική παλινόρθωση»;
Πάντα υπάρχουν δυνάμεις στο εσωτερικό και το εξωτερικό που απεργάζονται την επαναφορά των παλαιών κυρίαρχων κομμάτων, διότι βλέπουν να κλυδωνίζονται τα συμφέροντα και οι πολιτικές τους στοχεύσεις, οι οποίες υπηρετούν τις νεοφιλελεύθερες ιδεολογικές αρχές. Ο καθένας αντιλαμβάνεται ξεκάθαρα ότι ιδίως η εγχώρια οικονομική ολιγαρχία προσπαθεί με κάθε μέσο να δημιουργήσει συνθήκες αμφισβήτησης του κυβερνητικού έργου.
Με τηλεοπτικούς σταθμούς, εφημερίδες και sites που χρηματοδοτούν, ευελπιστούν ότι μπορούν να ανατρέψουν τη διαδικασία χειραφέτησης του ελληνικού λαού. Ανησυχούν, διότι βλέπουν ότι το σάπιο καθεστώς της διαφθοράς και της διαπλοκής, του οποίου αποτέλεσαν επί δεκαετίες οργανικό τμήμα συμπορευόμενο με το πρόθυμο πολιτικό προσωπικό που εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους, λαμβάνει τέλος. Και σας λέω ευθαρσώς ότι δικαίως ανησυχούν όχι μόνο αυτή η κατάσταση τελειώνει, αλλά γιατί ήδη καλούνται να λογοδοτήσουν για τα έργα και τις ημέρες τους.

 
Η δίκη της Χρυσής Αυγής βρίσκεται σε εξέλιξη. Μια δίκη που άργησε πολύ και χρειάστηκε να υπάρξουν θύματα -Παύλος Φύσσας, Αιγύπτιοι ψαράδες, στελέχη του ΠΑΜΕ- για να ξεκινήσει. Ποια απόφαση θα δικαιώσει τα θύματα της Χρυσής Αυγής;

Εκείνο που πρέπει πρωτίστως να διασφαλιστεί είναι μια δίκαιη δίκη στο πλαίσιο του κράτους δικαίου, ακόμη και για εκείνους που βρίσκονται σε απόλυτη διάσταση με τη νομιμότητα και τη δημοκρατία. Η δικαιοσύνη θα κρίνει τις πράξεις και το βαθμό εμπλοκής των κατηγορουμένων και θα αποφασίσει ανάλογα. Μιας και βρίσκομαι, όμως, στην Κύπρο, θα ήθελα να επισημάνω ότι μου προκαλεί αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι υπάρχουν Κύπριοι που δίδουν την ψήφο τους στο τοπικό νεοναζιστικό μόρφωμα. Ξεχνούν, προφανώς, ότι την κατοχή της βόρειας Κύπρου πυροδότησε το χουντικό πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, η προδοσία της Κύπρου από τη Χούντα, η οπερετική γενική επιστράτευση, για να μην πάμε πιο πίσω χρονικά με την προδοτική απόσυρση της μεραρχίας. Όλα αυτά έγιναν από εκείνους που εξυμνούν οι νεοναζί σε Ελλάδα και Κύπρο. Στη Χούντα των Συνταγματαρχών δεν αρκούσε η κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος στην Ελλάδα, οι δολοφονίες και τα βασανιστήρια χιλιάδων αγωνιστών του αντιδικτατορικού αγώνα, αλλά έπρεπε να ολοκληρώσει το άθλιο έργο της με την κυπριακή τραγωδία και την τουρκική κατοχή.

 
Δύο Έλληνες στρατιωτικοί κρατούνται εδώ και καιρό στις τουρκικές φυλακές. Και φαίνεται πως η Άγκυρα δρα εκδικητικά, εξαιτίας των οκτώ Τούρκων, τους οποίους η Ελλάδα δεν εκδίδει. Πώς χειρίζεται η Αθήνα την κατάσταση;
Δυστυχώς, και στο θέμα των δύο Ελλήνων στρατιωτικών η Τουρκία περιφρονεί τόσο το διεθνές δίκαιο όσο και τις Αρχές του κράτους δικαίου, με τις οποίες η ίδια ισχυρίζεται ότι συντάσσεται. Είναι αδιανόητο να κρατούνται δύο Έλληνες στρατιωτικοί επί σχεδόν τρεις μήνες σε τουρκικές φυλακές δίχως να τους έχει απαγγελθεί κατηγορία. Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα για την Τουρκία στο ζήτημα των οκτώ Τούρκων αξιωματικών, διότι εάν η Τουρκία απαιτεί από την ελληνική κυβέρνηση να παραβιάσει τις αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων, γίνεται φανερό με ποιον στρεβλό τρόπο αντιλαμβάνεται τη διάκριση των εξουσιών και την ανεξαρτησία του θεσμού της δικαιοσύνης. Η ελληνική κυβέρνηση έχει διακηρύξει με όλους τους τρόπους και σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να παρέμβει στην ανεξάρτητη δικαιοσύνη και τούτο γιατί η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου.
Σας διαβεβαιώνω ότι από την πρώτη στιγμή έχουμε ενεργήσει νόμιμα για την απελευθέρωση των δύο αδίκως κρατουμένων Ελλήνων στρατιωτικών τόσο προς την τουρκική κυβέρνηση όσο και προς τη διεθνή κοινότητα. Ευελπιστούμε ότι η κατάσταση αυτή σύντομα θα λήξει με τον ομαλότερο τρόπο.
Όσα και όσοι λυμαίνονται το επαγγελματικό ποδόσφαιρο

Το «σύστημα της παράγκας στον ελληνικό αθλητισμό» καλά κρατεί;

Η ερώτησή σας αναδεικνύει το κυρίαρχο ζήτημα που αντιμετώπισα κατά τη διάρκεια της θητείας μου στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Από την πρώτη στιγμή η κυβέρνηση έδωσε μια μάχη εξυγίανσης του επαγγελματικού αθλητισμού και είναι αδιαμφισβήτητο ότι σ’ αυτό το πολύ σύντομο χρονικό διάστημα παρουσιάσαμε θεαματικά αποτελέσματα. Εκτός από την αποφασιστικότητα που επιδείξαμε, πολύτιμη υπήρξε και η συνδρομή των διεθνών ομοσπονδιών, οι οποίες αντιλήφθηκαν ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει σκοπό να παρέμβει στα εσωτερικά ζητήματα του αθλήματος, αλλά να διαμορφώσει γενικούς κανόνες και κλίμα ισονομίας, ώστε να παταχθεί η παρανομία και η βία που ενδημούσε για χρόνια στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Σήμερα η κατάσταση είναι ασυγκρίτως καλύτερη, όμως -όπως έχω τονίσει κατ’ επανάληψη- η μάχη για την πάταξη της διαφθοράς και η εναντίωση στα οικονομικά συμφέροντα, που σταθερά επιδιώκουν να λυμαίνονται το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, πρέπει να είναι συνεχής και αδιάλειπτη, καθώς δεν υπάρχει περιθώριο εφησυχασμού ή επανάπαυσης.