Στη χώρα της υπερβολής

Της Ελένης Μαύρου

Λένε πως ο απόστολος Παύλος είναι ο πατέρας της φράσης, «ο αποθανών δεδικαίωται» (από της αµαρτίας). Πολλοί θεολόγοι ερµηνεύουν ότι αυτό σηµαίνει ότι ο νεκρός απαλλάσσεται από την αµαρτία όχι επειδή συγχωρήθηκαν τα ανοµήµατά του, αλλά επειδή αδυνατεί πια να αµαρτήσει.

Την περασµένη ∆ευτέρα απεβίωσε ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστοµος Β’. Μπροστά στο θάνατο όλοι νιώθουµε δέος. Ιδιαίτερα όταν του θανάτου προηγήθηκε µια µακρά και επώδυνη µάχη µε τον καρκίνο. Από το «ο αποθανών δεδικαίωται», όµως, µέχρι την… αγιοποίηση που παρακολουθούµε τις τελευταίες µέρες, η απόσταση είναι µεγάλη. Ο θάνατος δεν είναι κολυµβήθρα του Σιλωάµ που τα ξεπλένει όλα.

Στη χώρα της υπερβολής ακούσαµε για την «ταπεινότητα και την ευγένεια της ψυχής» του αποθανόντος. Ακούσαµε για την «επιµέλεια που επέδειξε εις τη διαφύλαξη και διάσωση της πολιτιστικής µας κληρονοµιάς». Ακούσαµε ότι «ήταν πάντοτε αρωγός και προστάτης των οικονοµικά ευάλωτων και δυσπραγούντων συνανθρώπων µας».

Ο σεβασµός απέναντι σε ένα νεκρό δεν σηµαίνει και αγιοποίησή του.

∆εν ήταν λίγες οι φορές που πράξεις και δηλώσεις του ξεσήκωσαν σωρεία αντιδράσεων.

Ξεχάσαµε τις 300.000 ευρώ που πήρε µίζα από τον καταζητούµενο Jho Low για να µεσολαβήσει ώστε να πάρει γρήγορα το «χρυσό» διαβατήριο (παράνοµα, µάλιστα); Ξεχάσαµε ότι για να διευκολυνθεί η αγορά του οικοπέδου (της Αρχιεπισκοπής) από τον Μαλαισιανό φρόντισε να ισοπεδωθεί (παράνοµα και πάλι) η παραλία του Καµπούρη;

Ξεχάσαµε τότε που πήρε, µε το έτσι θέλω, 450.000 ευρώ από το παγκάρι της Παναγίας του Τράχωνα (λεφτά που δόθηκαν από τον κόσµο για να κτιστεί εκκλησία) και… έπαυσε την εκκλησιαστική επιτροπή που τόλµησε να αντιδράσει;

Ξεχάσαµε τις απολύσεις στην ΚΕΟ (της οποίας µεγαλοµέτοχος είναι η Αρχιεπισκοπή) απειλώντας ότι αλλιώς θα βάλει λουκέτο στην εταιρεία;

Ξεχάσαµε τα 1.000 ευρώ εισφορά της Αρχιεπισκοπής µετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007 στην Ελλάδα και τη δήλωσή του ότι «τα χρήµατα της Εκκλησίας δεν είναι για να τα πετάµε στο γάµο του καραγκιόζη»;

Ξεχάσαµε τους τόνους άµµο που σήκωσε από την παραλία της Λάρας, για την κατασκευή γηπέδου γκολφ;

Ξεχάσαµε το «δόξα Σοι ο Θεός είµαι καθαρός, ο καρκίνος δεν ταίριαζε µε το χαρακτήρα µου» ή τις δηλώσεις του για το «φρούτο» της οµοφυλοφιλίας;

Ξεχάσαµε όταν ο αποθανών π.χ. απειλούσε ότι «θα πάρω ένα τρακτέρ και θα τα ξηλώσω όλα» στον αρχαιολογικό χώρο της Γεροσκήπου ή όταν έστειλε µπουλντόζα να γκρεµίσει στα κρυφά τα τρία διατηρητέα που εµπόδιζαν τη θέα του νέου καθεδρικού;

Ξεχάσαµε, τότε που χαρακτήριζε τους ΕΛΑΜίτες «καλά παιδιά µε κρυστάλλινες θέσεις» και την ικανοποίηση που εξέφρασε όταν το ΕΛΑΜ µπήκε στη Βουλή -ένα κόµµα µε γνωστούς δεσµούς µε την εγκληµατική οργάνωση των Ελλήνων νεοναζί;

Σίγουρα ο Χρυσόστοµος Β’ άφησε και θετικό έργο πίσω του. Το ότι π.χ. αποκατέστησε την Ιερά Σύνοδο ως πλήρη Σύνοδο Αυτοκεφάλου Εκκλησίας, ύστερα από οκτώ αιώνες, είµαι σίγουρη ότι είναι πολύ σηµαντικό για την Εκκλησία της Κύπρου.

Ας µάθουµε, όµως, επιτέλους ότι το «ο αποθανών δεδικαίωται» δεν απαλλάσσει κανέναν από την κριτική για όσα έκανε ενόσω ζούσε.

Ακολουθήστε το dialogos.com.cy, στο Google News

Οι τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.