Στη χώρα των εκπτώσεων!

Του
Κώστα Κατσώνη

 

Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν’ οι κάμποι; /Μην είναι τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά;/ Μην είναι ο ήλιος της που χρυσολάμπει;/ Μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά;

Αυτά μας μάθαιναν οι δάσκαλοι στο δημοτικό σχολείο και αυτά αποστηθίζαμε και τα θυμόμαστε μέχρι σήμερα στην πατριδογνωστικού χαρακτήρα παιδαγωγία μιας αλλοτινής εποχής… Κι αναρωτιόμαστε τι θα απαντούσαν άραγε τα σημερινά παιδιά, αν τους έθετε ο δάσκαλος το ίδιο ερώτημα για την πολύπαθη μαρτυρική και εδώ και 47 χρόνια ημικατεχόμενη και σκληρά δοκιμαζόμενη πατρίδα μας.

Δεν είναι πια, δυστυχώς, η Κύπρος μας μόνο όλα τα πιο πάνω φυσικά χαρακτηριστικά της, που την καθόρισαν και την καταξίωσαν διαχρονικά ως έναν τόπο ευλογημένο, έναν τόπο όπου κατά τον ποιητή (Γ. Σεφέρη) «το θαύμα λειτουργεί ακόμη». Αξιολογώντας με τη μέγιστη δυνατή αντικειμενικότητα τα σημερινά δεδομένα, δηλαδή όλα όσα τεκταίνονται καθημερινά και τα βιώνουμε ως λαός -με αγανάκτηση, απογοήτευση, οργή και αηδία σε κάποιες περιπτώσεις, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι είμαστε η χώρα των εκπτώσεων! Και δεν μιλάμε για εκπτώσεις, δηλαδή ξεπουλήματα ειδών ένδυσης και υπόδησης ή άλλων καταναλωτικών αγαθών, που μας είναι τόσο προσφιλή και τα αναμένουμε κάθε χρόνο τέτοια εποχή. Εδώ μιλάμε για ξεπούλημα πατρίδας ελέω αθέμιτου πλουτισμού, για εκπτώσεις (δηλαδή ξεπουλήματα) αρχών, αξιών και κάθε ίχνους ηθικής.

Εκπτώσεις στη διακυβέρνηση του τόπου, στη χρηστή διοίκηση, στο σεβασμό των στοιχειωδών δικαιωμάτων του πολίτη, στη Δικαιοσύνη, τη Δημοκρατία, την Ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπειά μας! Τι είναι σήμερα η πατρίδα μας, κατά τεκμήριο και με βάση έγκυρες ευρωπαϊκές στατιστικές και διαπιστώσεις; Και τα παιδιά ακόμα θα απαντούσαν, όχι ποιητικά όπως ο Πολέμης, αλλά με έκδηλη την οργή και την αγωνία για το αύριο: Η μικρή Κύπρος, το χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγο, είναι σήμερα η κατ’ εξοχήν χώρα της διαφθοράς, της αρπαχτής, της διαπλοκής, της κατάχρησης εξουσίας, των «χρυσών» διαβατηρίων, του απροκάλυπτου και ανεπίτρεπτου δεκασμού και πλουτισμού, της αχαπαροσύνης, της απροκάλυπτης, ασύμμετρης και εγκληματικής αστυνομικής βίας, που δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από την αλήστου μνήμης αστυνομική βιαιότητα του Τραμπισμού ενάντια σε νέγρους πολίτες, που το μόνο τους έγκλημα ήταν η διαφορετικότητά τους! Μήπως και στη δική μας περίπτωση δεν ήταν άραγε παρόμοια τα κίνητρα της οργανωμένης και μεθοδευμένης αστυνομικής καταστολής, στην πρόσφατη ειρηνική διαδήλωση αγανακτισμένων ανθρώπων του Πολιτισμού και άλλων πολιτών ενάντια στη διαφθορά, που μας έχει ρεζιλέψει πανευρωπαϊκά και διεθνώς;

Διατάσσονται έρευνες (!), αναζητούνται ένοχοι-εξιλαστήρια θύματα, ως συνήθως! Κι οι αρμόδιοι, οι ιθύνοντες, οι πολιτικοί προϊστάμενοι και λοιποί εμπλεκόμενοι αξιωματούχοι απεκδύονται ευθύνες, ενώ αυτοί είναι οι μεγάλοι ένοχοι! Γιατί αυτοί αποφασίζουν! Κι αναφερόμενοι στην Αστυνομία μας και στην κατά συρροήν, εγκληματικά και ασύγγνωστα επαναλαμβανόμενη αστυνομική ανευθυνότητα-ανικανότητα, που οδηγεί και σε ανθρώπινες τραγωδίες, είναι πασιφανές ότι το αστυνομικό σώμα, όπως διοικείται και όπως λειτουργεί σήμερα, είναι ο Μεγάλος Ασθενής! Χωλαίνει το όλο σύστημα επιλογής, εκπαίδευσης, επιμόρφωσης, διοίκησης και ανέλιξης των αστυνομικών μας. Ας εγκύψουν λοιπόν οι κρατούντες στον εκσυγχρονισμό και στον εξανθρωπισμό, στην Αστυνομία και σε κάθε τομέα της κρατικής μας οντότητας και οργάνωσης! Δεν έχουμε περιθώρια άλλων εκπτώσεων! Ο τόπος έχει ανάγκη από την παλινόρθωση αρχών, αξιών, δημοκρατικής νομιμότητας και πρώτιστα από την πιστή -και χωρίς εκπτώσεις- εφαρμογή των νόμων, για όλους και για όλα!

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.