Στοίχηµα και τζόγος, δύο διαφορετικές έννοιες και ο εθισµός στην αυτοκαταστροφή

  • Η έννοια των τυχερών παιχνιδιών συνδέεται καθαρά µε το κρυφό ή το φανερό, το οµολογούµενο ή µη, όνειρο του καθενός να κερδίσει ένα µεγάλο ποσό για να πραγµατοποιήσει ανεκπλήρωτες επιθυµίες και όνειρά του
  • Τα άτοµα αυτά έχουν ανάγκη να διαφύγουν από µια δύσκολη πραγµατικότητα (π.χ. άγχος, προσωπικά προβλήµατα), αναζητούν την ένταση και την επιβεβαίωση µέσω του κυνηγητού του στόχου
  • Τα εθισµένα στον τζόγο άτοµα ελπίζουν και εύχονται σε κάτι ανώτερο από αυτούς, στη θεά Τύχη, να πετύχουν
  • Συµπεριφορές που χαρακτηρίζονται από πάθος, εµµονή, ένταση, αποκοπή από την πραγµατικότητα και από τον οποιοδήποτε αυτοέλεγχο
  • Πρέπει να ξεθάψουµε σεντούκια γενεών και οικογενειακών ιστοριών. Ανεκπλήρωτα και καταπιεσµένα όνειρα διαγενεαλογικώς µεταδιδόµενα

 

Του Κυριάκου Λοΐζου


Όλοι και όλες έχουµε παρατηρήσει πόσα πολλά πρακτορεία στοιχηµάτων υπάρχουν στην Κύπρο, ενώ είναι γνωστό ότι ως λαός… δοκιµάζουµε την τύχη µας, τόσο στα νόµιµα παιχνίδια όσο και στα παράνοµα. Το στοίχηµα αλλά και ο τζόγος -δύο διαφορετικές έννοιες- έχουν ιστορία δεκαετιών στην Κύπρο και είναι πολλοί εκείνοι οι οποίοι τελικά εθίστηκαν στον τζόγο, µε καταστροφικές συνέπειες.

Σύµφωνα µε έρευνα της Εθνικής Αρχής Στοιχηµάτων (Μάρτιος 2018), ανάµεσα στον γενικό πληθυσµό (15 ετών και άνω):

– 81% του πληθυσµού χαρακτηρίζεται ως παίκτες εκτός κινδύνου,

– 13% παρουσιάζουν συµπτώµατα πιθανής προβληµατικής συµπεριφοράς και


– 6% χαρακτηρίζονται ως παθολογικοί ή προβληµατικοί παίκτες.

«∆εν καταλαβαίνεις πότε και πώς περνά ο χρόνος όταν παίζεις»

Η «Χαραυγή» βρέθηκε σε πρακτορεία στοιχηµάτων σε προάστιο της Λευκωσίας και συνοµίλησε µε ανθρώπους που σπαταλούν πολλές ώρες της ηµέρας παίζοντας τυχερά παιχνίδια. Κάποιοι απλώς παίζουν όταν ανακοινώνονται οι κληρώσεις του «Τζόκερ», ενώ κάποιοι άλλοι είναι εθισµένοι στον τζόγο, ό,τι κι αν είναι αυτό.

«Έρχοµαι όποτε ανακοινώνεται η κλήρωση του “Τζόκερ” για να δοκιµάσω την τύχη µου, αν και δεν είναι σε καλό φεγγάρι», είπε χαριτολογώντας ο Σ.Σ., ο οποίος σηµείωσε ότι βλέπει ανθρώπους που µπορεί να παίζουν έστω και µισό ευρώ απλώς για να ποντάρουν.


«Νοµίζω ότι στην Κύπρο έχουµε ζήτηµα µε τον τζόγο, και δεν είναι κάτι που παρατηρήθηκε τώρα. ∆εν γίνεται ένας τόσο µικρός τόπος να έχει παντού πρακτορεία στοιχηµάτων», είπε ο Σ.Σ., ενώ στον ακριβώς απέναντι δρόµο υπάρχει ακόµα ένα πρακτορείο.

Παραδίπλα, ο κ. Μ. µπαίνοντας «σφήνα» στην κουβέντα είπε πως «θα έπρεπε να βάλουν όριο στα πρακτορεία στοιχηµάτων. Κάθε γειτονιά έχει 4 και 5. Αυτό είναι αχρείαστο και επίσης ελκύει τον κόσµο να παίζει, κάτι που µπορεί να αποδειχθεί µεγάλη παγίδα».

Σηµειώνεται ότι σύµφωνα µε τα τελευταία διαθέσιµα στοιχεία (2017) στην Κύπρο λειτουργούσαν 644 πρακτορεία στοιχηµάτων.

Ωστόσο η ιστορία του ∆.Μ. είναι, δυστυχώς, διαφορετική, αφού, όπως ο ίδιος εκµυστηρεύτηκε, παίζει ακατάπαυστα εδώ και περισσότερο από µία 20ετία. «∆εν καταλαβαίνεις πότε και πώς περνά ο χρόνος όταν παίζεις. Εγώ παίζω διάφορα παιχνίδια, όχι µόνο εδώ (σ.σ. στο πρακτορείο), αλλά και αλλού που παίζονται πιο σκληρά παιχνίδια. Εδώ είναι “παιδική χαρά”, που όµως µπορεί κανείς να ξοδέψει πάρα πολλά λεφτά χωρίς να το πάρει χαµπάρι», ανέφερε µε αφοπλιστική ειλικρίνεια ο ∆.


Για αρκετούς είναι ένας τρόπος να δώσουν χρώµα στην καθηµερινότητά τους

Το ζήτηµα του εθισµού στον τζόγο απέχει, όµως, παρασάγγας από το περιστασιακό παιχνίδι.

Όπως εξήγησε στη «Χαραυγή» η ψυχοθεραπεύτρια Μαρία Κυριακοπούλου, µιλώντας για τον τζόγο εννοούµε οποιοδήποτε τυχερό παιχνίδι που γίνεται µε σκοπό το οικονοµικό όφελος µέσα σε περιβάλλον αβεβαιότητας και πιθανοτήτων.

«Και η έννοια των τυχερών παιχνιδιών συνδέεται καθαρά µε το κρυφό ή το φανερό, το οµολογούµενο ή µη, όνειρο του καθενός να κερδίσει ένα µεγάλο ποσό για να πραγµατοποιήσει ανεκπλήρωτες επιθυµίες και όνειρά του», είπε η κα Κυριακοπούλου, φωτίζοντας παράλληλα µερικά από τα σκοτεινά «µονοπάτια» της εξάρτησης:

«Ποσό κακό είναι κάποιος να ονειρεύεται και να επιθυµεί; Τι κοστίζει ένα λαχείο ή ένα τζόκερ την εβδοµάδα; Έως ένα σηµείο τίποτα. Για αρκετούς ανθρώπους αποτελεί ένα ευχάριστο τρόπο να δώσουν λίγο χρώµα στην καθηµερινότητά τους δοκιµάζοντας την τύχη τους στο άγνωστο. Όταν όµως τέτοιου είδους δοκιµασίες µπορεί να οδηγήσουν σε απολυτή εξάρτηση από τυχερά παιχνίδια σε σηµείο που να δηµιουργούνται σοβαρά προβλήµατα που σχετίζονται µε την κοινωνική ζωή και την οικονοµική επιβίωση, τότε µιλάµε για εθισµό στο τζόγο», εξήγησε.


Ο εθισµός αφορά άτοµα µε χαµηλή αυτοεκτίµηση και ευαλωτότητα του Εγώ

Επιπροσθέτως, η ψυχοθεραπεύτρια υπέδειξε πως σε τέτοιου είδους καταστάσεις εντάσσονται άτοµα που το µυαλό τους είναι συνέχεια στο να παίξουν κάθε φορά µεγαλύτερα ποσά, που ό,τι κι αν κερδίσουν δεν είναι αρκετό, που όταν χάνουν δεν εκτιµούν το τι έχουν χάσει, αλλά ξαναπροσπαθούν για να κερδίσουν τα χαµένα, που τους είναι πολύ δύσκολο να το σταµατήσουν, που ψεύδονται ότι το διέκοψαν αλλά συνεχίζουν, ή για τις ώρες και τη συχνότητα που παίζουν και πολλές άλλες τέτοιου είδους προβληµατικές συµπεριφορές. Συµπεριφορές που χαρακτηρίζονται από πάθος, εµµονή, ένταση, αποκοπή από την πραγµατικότητα και από τον οποιοδήποτε αυτοέλεγχο.

Από ψυχιατρικής άποψης, πρόσθεσε η κα Κυριακοπούλου, ο εθισµός στον τζόγο ανήκει στην κατηγορία διαταραχών ελέγχου των παρορµήσεων και είναι και αυτό ένα είδος τοξικοεξάρτησης.

Τα άτοµα αυτά έχουν ανάγκη να διαφύγουν από µια δύσκολη πραγµατικότητα (π.χ. άγχος, προσωπικά προβλήµατα), αναζητούν την ένταση και την επιβεβαίωση µέσω του κυνηγητού του στόχου, επιθυµία για µια άλλου είδους ζωή και έµµεσα για µια αναγνώριση ενός Εγώ που δεν έχει επιβεβαιωθεί και για να επιβεβαιωθεί πρέπει να πετύχει κάτι πολύ υψηλό, όχι µε την εργασία αλλά µε το ρίσκο, µε πρακτικές πέραν των συνηθισµένων.

Στην εξίσωση µπαίνουν έννοιες όπως το ρίσκο, η αυτοεκτίµηση, η ευαλωτότητα και ο φόβος, που η καθεµία κατέχει µία ξεχωριστή θέση στην ψυχοσύνθεση του εκάστοτε ατόµου το οποίο τζογάρει.


«Παίζω σηµαίνει ζω, ρισκάρω δεν βουλιάζω και πάει λέγοντας. Επίδειξη υπεροχής και επάρκειας, µη όµως αληθινής. Τα άτοµα αυτά ελπίζουν και εύχονται σε κάτι ανώτερο από αυτούς, στην θεά Τύχη, να πετύχουν. Επιδεικνύουν µια υπερβολική αυτοπεποίθηση ότι θα το πετύχουν, αλλά από κάτω υποβόσκει η λαχτάρα του “µακάρι να πετύχω για να δείξω ότι αξίζω”. Είναι άτοµα που πιστεύουν ότι η ζωή τους χρωστά κάτι ιδιαίτερο. Είναι ένα είδος ναρκισσισµού, ο οποίος όµως κρύβει από κάτω το ρήµα “δεν αντέχω άλλο και φοβάµαι”. Μιλάµε για άτοµα µε χαµηλή αυτοεκτίµηση και ευαλωτότητα του Εγώ. Παρατηρώντας τον ψυχισµό τους µπορούµε να συναντήσουµε µια βαθιά κατάθλιψη, η οποία καµουφλάρεται από την έξαψη του τζόγου», υπογράµµισε η ψυχοθεραπεύτρια.

Ο εθισµός στον τζόγο, από την άλλη, µπορεί αποτελείται από µία «γραµµή» η οποία αχνοφαίνεται από παλιά, από µία οικογενειακή ιστορία του καθενός και της καθεµιάς. Όπως εξήγησε η Μαρία Κυριακοπούλου, µελετώντας τέτοια άτοµα θα πρέπει να δούµε επιπλέον τι γίνεται στο οικογενειακό περιβάλλον, το νυν αλλά και το πιο παλιό, το πατρικό, τις ρίζες του.

«Είναι ενδιαφέρον να δούµε από πού και γιατί ξεφεύγει το άτοµο αυτό, γιατί τα τυχερά παιχνίδια έγιναν ένας µηχανισµός άµυνας ή και σε πολλές περιπτώσεις οριακής και επικίνδυνης επιβίωσης. Πρέπει να ξεθάψουµε σεντούκια γενεών και οικογενειακών ιστοριών. Ανεκπλήρωτα και καταπιεσµένα όνειρα διαγενεαλογικώς µεταδιδόµενα», τόνισε καταληκτικά η ψυχοθεραπεύτρια.

Ακολουθήστε το dialogos.com.cy, στο Google News

Οι τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.