Σίγουρα δεν είναι και το πιο εύκολο να βρεθεί η νοµική εκείνη φόρµουλα που θα διαχωρίζει εκείνους που δεν πληρώνουν τα δάνειά τους, γιατί η οικονοµική κρίση διέλυσε τη ζωή τους από εκείνους που ποτέ δεν είχαν σκοπό να πληρώσουν τα δανεικά τους. Όµως το µεγάλο πρόβληµα είναι που ορισµένοι επιτρέπουν µε τη στάση τους να αποδίδεται εξολοκλήρου ατοµική ευθύνη στον κάθε δανειολήπτη, ασχέτως συνθηκών.

Αυτοί που θεωρούν πως αυτός που έµεινε άνεργος έπρεπε να υπολογίσει πως θα µπορούσε να του συµβεί. Όλο αυτό το µένος όταν µιλάµε για το άτοµο. Όταν όµως κάνουµε δύο τρία βήµατα πίσω να δούµε την πιο µεγάλη εικόνα εκεί χάνονται οι ευθύνες. Όλα καλά! Έχουν ευθύνες οι τράπεζες που έβαζαν τα κεφάλαιά τους σε υψηλού ρίσκου επενδύσεις; Όχι καλέ! Έβγαιναν οργισµένοι να φωνάζουν «γιατί εγώ να πληρώνω τα µεγαλοπιάσµατα του κάθε τραπεζίτη/τράπεζας»; Σιγά! Είναι οκ, αυτοί να παίζουν µε την οικονοµία του τόπου για κάποιο λόγο! Είναι φυσιολογικό να τους αφήνουµε αυτούς να τρέχουν το επικίνδυνο κέρδος από πίσω. Ο κοσµάκης µόνο να µην τολµήσει να µείνει άνεργος!

Παλµ