Support dance art workers!

Της Έλενας Χριστοδουλίδου

Επαναλαμβάνεται δις (προς εμπέδωση): Ο χορός ΔΕΝ είναι αθλητισμός (σπορ), ο χορός είναι τέχνη. Ο χορός ΔΕΝ είναι αθλητισμός (σπορ), ο χορός είναι τέχνη.

Ναι, βέβαια, προφανώς, οι χορευτές έχουν αθλητικές ικανότητες που μονάχα με αυτές των αθλητών μπορούν να συγκριθούν, όμως ΔΕΝ είναι αθλητές, είναι καλλιτέχνες, όπως αντίστοιχα υπάρχουν αθλητές που λόγω της υψηλής τεχνικής τους στα σπορ με τα οποία καταπιάνονται χαρακτηρίζονται ως ‘‘καλλιτέχνες’’ όμως – για όνομα του θεού – δεν είναι καλλιτέχνες, αθλητές είναι!

Χωρίς την παραμικρή διάθεση υποτίμησης των αθλητών – το αντίθετο, η αποσαφήνιση της πραγματικότητας είναι βήμα κοινωνικής αυτογνωσίας που κάνει πολύ καλό στην υπόθεση της προόδου, άρα στους πάντες – η τέχνη του χορού εκτός από την άθληση του σώματος (με την οποία προικοδοτεί αυτούς που την ασκούν) είναι και σημαίνει κι άλλα πολλά, είναι και σημαίνει πολλά περισσότερα.

Είναι και σημαίνει, για τους ανθρώπους που τη διδάσκονται, ατέλειωτες ώρες επί χρόνια πολλά αρχής γενομένης από τη νηπιακή ηλικία, πολύ σκληρής δουλειάς και πνευματικής κατά βάση προσπάθειας εστιασμένης στην ανάδειξη βήμα με βήμα των πλέον λεπτών εκφραστικών δεξιοτήτων και στην καλλιέργεια της απελευθερωτικής ικανότητας αναγνώρισης και κατάθεσης (παράστασης) των πλέον λυτρωτικών της ανθρώπινης ύπαρξης συναισθημάτων. Διότι η τέχνη του χορού (όπως άλλωστε κάθε παραστατική τέχνη) δεν είναι τίποτε το λιγότερο από ‘‘τρόπος ζωής’’ η εξοικείωση με τον οποίο κτίζεται από τα πρώτα – πρώτα (νηπιακά) βήματα του βίου.

Είναι και σημαίνει, για τους ανθρώπους που τη διδάσκουν, πέραν από τη θητεία σε αυτήν από τα πρώτα βήματα του βίου τους, και πολλά χρόνια σκληρών σπουδών με οικονομικές θυσίες για τους περισσότερους και οριακή καταπόνηση της ψυχής, του νου και των σωμάτων τους, είναι και σημαίνει συνάμα και επένδυση οικονομική στα όρια συχνά-πυκνά της αφαίμαξης ώστε αυτό που οι ίδιοι αγάπησαν υπό συνθήκες αν μη τι άλλο κατάλληλες να το μετά-λαμπαδεύσουν. Διότι η διδασκαλία της τέχνης του χορού (όπως άλλωστε η διδασκαλία κάθε παραστατικής τέχνης) δεν είναι τίποτε το λιγότερο – όπως και η κάθε άλλη υπόθεση πραγματικής μεταλαμπάδευσης αγάπης – από ‘‘αφιέρωση ζωής’’ το περιεχόμενο της οποίας αποτελείται από μια ζωή γεμάτη υπέροχες, πλήρως συνειδητοποιημένες θυσίες.

Αυτά που είναι και σημαίνει η τέχνη του χορού για τους ανθρώπους (παιδιά από τις ηλικίες των 4 χρόνων ως και τα χρόνια της ενηλικίωσης) που τη διδάσκονται και τους πραγματικούς δασκάλους (μια ζωή αφιερωμένους σε αυτήν) που τη διδάσκουν, είναι προφανώς παντελώς ‘‘ξένα’’ – εχθρικά – για τις πολιτικές εξουσίες και τους ειδικούς συμβούλους ή παρατρεχάμενούς τους, πόσο μάλλον σε κοινωνίες βαθιά συντηρητικές που μια ζωή ‘‘εκπαιδεύονται’’ να μη μπορούν να κατανοήσουν τίποτε περισσότερο ή βαθύτερο από τα τελείως βασικά – τα ελάχιστα – που συνθέτουν το (αθλητοπρεπές) κανονιστικό ιδεώδες: Καλό – κακό, δύναμη – αδυναμία, πιστός – άπιστος, μακριά – κοντά, ψηλά – χαμηλά, άντρας – γυναίκα.

Επαναλαμβάνεται προς εμπέδωση: Ναι, είναι τελείως προφανές πως αυτά που είναι και σημαίνει η τέχνη του χορού για τα χιλιάδες παιδιά (στη μεγάλη τους πλειοψηφία κορίτσια) και για τους πραγματικούς δασκάλους τους, είναι παντελώς ξένα για τους κυβερνώντες στην Κύπρο και για τους ειδικούς συμβούλους και/ή παρατρεχάμενούς τους. Διότι αν δεν ήταν παντελώς ξένα, αν είχαν έστω την παραμικρή ιδέα περί όλων αυτών, δεν θα τολμούσαν καν να το διανοηθούν να συμπεριλάβουν το άνοιγμα των σχολών που διδάσκουν τέχνη χορού στο άνοιγμα των αθλητικών χώρων λίγο πριν απ’ τα μέσα του Ιουνίου. Θα αντιλαμβάνονταν αν μη τι άλλο την Ύβριν που διαπράττουν ενάντια στα χιλιάδες παιδιά από 4 ως 17 + χρόνων για τα οποία η μύηση στην τέχνη χορού είναι τρόπος ζωής και στους γονείς τους, αλλά και στους πολλές εκατοντάδες πραγματικούς δασκάλους που σε αυτή την βαθύτατα παιδαγωγική υπόθεση έχουν αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή τους.

Αν δεν ήταν παντελώς ξένα στους κυβερνώντες και τους ειδικούς τους συμβούλους και παρατρεχάμενους αν μη τι άλλο θα είχαν κάνει τον ελάχιστο κόπο να ρωτήσουν και να πληροφορηθούν ότι:

1. Η τέχνη του χορού την οποία μόνο στη μικρή μας Κύπρο υπηρετούν εκατοντάδες καλλιτέχνες και την οποία απολαμβάνουν εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι στα μεγαλύτερα ανά την υφήλιο θέατρα δεν έχει καμιά σχέση ούτε με τους χορούς που τα ευτυχισμένα ζευγάρια οι φίλοι και οι συγγενείς τους χορεύουν στα ωραία γλέντια που έπονται των θρησκευτικών γάμων, ούτε με το φορκλόρ της χορευτικής του τόπου μας (και του κάθε τόπου) παράδοσης, ούτε με την υπαρκτή και αξιοσέβαστη ανάγκη των ανθρώπων κάθε ηλικίας να αθληθούν κάνοντας παράλληλα κάτι που τους αρέσει και ή τους διευκολύνει στη κοινωνική ζωή (δεξιότητες κοινωνικής επαφής, γνωριμίες).

2. Η δυνατότητα ταχείας υλοποίησης των αναγκαίων εργονομικών, υγειονομικών και λειτουργικών διευθετήσεων ώστε η προσαρμογή στις κύριες απαιτήσεις (προστασίας της δημόσιας υγείας) που η πανδημία έχει γεννήσει να είναι αυτή που πρέπει, για τις σχολές που διδάσκουν τη τέχνη χορού και τους δασκάλους τους είναι κάτι παραπάνω από εφικτή, είναι αυτονόητη! Άλλωστε, οι σχετικές νέες (απαραίτητες) προδιαγραφές προς πλήρη εξυπηρέτηση των σχετικών δοσμένων αρμοδίως κριτηρίων (υγειονομικής πρόληψης, κοινωνικής αποστασιοποίησης κ.α.) με τρόπο αναλυτικό έχουν αναπτυχθεί και δοθεί προς τους λαμβάνοντες τις αποφάσεις της σταδιακής επανεκκίνησης από τη πρώτη κιόλας στιγμή μετά τη λήξη της καραντίνας. Όχι μόνο δεν τις διαβάσανε αλλά – ακόμα χειρότερο – προσκολλημένοι στην καθυστερημένη (αντιδραστική) αντίληψη που με τίποτε δε ‘‘θέλει’’ τον χορό τέχνη παρά μόνο μέρος του αθλητισμού – κάνανε ότι τάχα τις διαβάσανε!

3. Η πειθαρχία, η υψηλή αυτοσυγκέντρωση, ο αυτό-έλεγχος, η αίσθηση του ζωτικού χώρου και η ικανότητα πάμπολλων αναπροσαρμογών των κινησιολογικών μοτίβων που αποτελούν τα διαχρονικά συστατικά της τέχνης χορού και της διδασκαλίας της,  ωσάν από συνωμοσία του σύμπαντος μοιάζουν να είναι αντιγραφή των ζητούμενων για την ασφαλέστερη δυνατή προσαρμογή του πληθυσμού και των δραστηριοτήτων του στις νέες συγκυριακές συνθήκες της πανδημίας. Αυτό και μόνο θα πρεπε να αρκεί – με δεδομένη την αυτονόητη και αποδεδειγμένη δυνατότητα ταχείας προσαρμογής στις απαιτήσεις (ασφαλείας) της πανδημίας – ώστε το αίτημα ‘‘οι σχολές χορού να είναι αυτές που θα ανοίξουν τον χορό’’ της κοινωνικής επανεκκίνησης που έγκαιρα, πριν τη λήξη της καραντίνας, δημοσιοποιήθηκε, αν μη τι άλλο με τη σοβαρότητα που η συγκυρία απαιτεί να συζητηθεί. Όχι στο όνομα – αυτό δα έλειπε – των πάρα πολλών χιλιάδων παιδιών και των πολλών εκατοντάδων δασκάλων τους, αλλά στο όνομα του συνολικού (κοινωνικού) συμφέροντος. Καμιά συζήτηση, άκρα σιωπή… 

Στο ‘‘διά ταύτα’’: Η Ύβρις κατά της τέχνης του χορού που η συμπερίληψή της στα αθλητικά ιδεώδη συνεπάγεται είναι πολύ βαριά κοινωνική και πολιτιστική Ύβρις για να της επιτρέψουμε να μας προσπεράσει αμαχητί. Είναι Ύβρις η οποία δεν στρέφεται ενάντια μονάχα στα παιδιά που από τα 4 χρόνια τους μυούνται στην τέχνη του χορού αλλά ενάντια και στους δασκάλους τους. Είναι Ύβρις η οποία δεν στρέφεται ενάντια μονάχα στα παιδιά και τους δασκάλους τους αλλά ενάντια και στους επαγγελματίες της τέχνης του χορού που ξεκίνησαν μωρά παιδιά – κάποτε – σε αυτή να μυούνται και αφιέρωσαν τη ζωή τους για να μπορέσουν να διεκδικήσουν μια θέση στις εγχώριες ή και παγκόσμιες σκηνές. Είναι Ύβρις η οποία δε στρέφεται ενάντια μονάχα στα παιδιά τους δασκάλους και τους επαγγελματίες χορευτές που από παιδιά αφιέρωσαν τη ζωή τους στη τέχνη του χορού αλλά και στα εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που επί θεατρικής σκηνής έμαθαν να απολαμβάνουν την απελευθερωτική απόλαυση που η παραστατική τους ικανότητα τους χαρίζει.

Είναι Ύβρις, σε τελική ανάλυση, ενάντια στην κοινωνία όλη που μέσα απ’ τις υψηλές τέχνες της αναζητεί προοδευτικά να ανασαίνει, είναι Ύβρις ενάντια στην ανάγκη της κοινωνίας να διεκδικεί διαρκώς να προοδεύσει.

Την καταπίεση αυτής της (ζωτικής) ανάγκης, οι άνθρωποι της τέχνης του χορού – με σύμμαχό μας φυσικό την κοινωνία που ‘‘θέλει’’ να διεκδικεί διαρκώς την πρόοδό της ενάντια στον σκοταδισμό και τους εκφραστές του – θα την πολεμήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις.

Μήνυμα – σύνθημά μας: Ανοίξτε τις σχολές διδασκαλίας της τέχνης χορού τώρα! Support Art Workers! Support Dance Art Workers!

Ακολουθήστε μας στο Google News.
Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.