Συνέντευξη – Ν.Κιζίλγιουρεκ: Η τουρκοκυπριακή κοινότητα βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση

  • Οι δυνάµεις της λύσης, που εξέλεξαν τον Ακιντζί ως ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας, διατήρησαν την επιρροή τους. Οι αντιοµοσπονδιακοί ταυτίζονται µε την Τουρκία και την τουρκικότητα
  • Πολύ απογοητευµένη η τ/κυπριακή πλευρά από το γεγονός ότι δεν διαφαίνεται προοπτική επίλυσης του Κυπριακού, ενώ µέρα µε τη µέρα γίνεται ολοένα και πιο εξαρτηµένη από την Τουρκία.
  • Στη νοµοθεσία για την εκλογή των ευρωβουλευτών δεν τηρούνται βασικές αρχές, όπως αυτή της ισότητας και της αναλογικότητας

Η τ/κυπριακή κοινότητα είναι πολύ απογοητευµένη από τη µη ύπαρξη προοπτικής επίλυσης του Κυπριακού και από την άλλη έχει µοιραστεί ανάµεσα σε αυτούς που είναι υπέρ της οµοσπονδιακής λύσης και αυτούς που είναι ενάντια και µιλάνε για δύο κράτη.

Υπάρχουν επίσης και οι έποικοι, ανάµεσα στους οποίους υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις όσον αφορά τη λύση του Κυπριακού.

Σε ό,τι αφορά τις δυνάµεις της λύσης, ενώ φαίνεται η συνεργασία µεταξύ τους πολύ δύσκολή, εκτιµάται ότι σε περίπτωση που διαφανεί προοπτική στο Κυπριακό, θα υπάρξει συνεργασία µε στόχο τη στήριξη και την υλοποίηση αυτής της προοπτικής.

Οι πρόσφατες «βουλευτικές» εκλογές στα κατεχόµενα γέννησαν ένα νέο σκηνικό στα κατεχόµενα σε ό,τι αφορά την ισορροπία δυνάµεων στη «βουλή». Το αποτέλεσµα έδωσε την πρωτοκαθεδρία στο Κόµµα Εθνικής Ενότητας, από το οποίο προέρχεται ο Τ/κύπριος ηγέτης, Ερσίν Τατάρ, ενώ την απόλυτη πλειοψηφία στο Σώµα την κατέχουν οι δυνάµεις εκείνες που τάσσονται εναντίον της οµοσπονδιακής λύσης του Κυπριακού.

Παράλληλα, πρέπει να σηµειωθεί ότι το Ρεπουµπλικανικό Τουρκικό Κόµµα σηµείωσε σηµαντική άνοδο, αλλά είναι πλέον το µόνο κόµµα στη «βουλή» το οποίο υποστηρίζει τη λύση ∆ιζωνικής ∆ικοινοτικής Οµοσπονδίας. Μπορεί, βέβαια, τα άλλα κόµµατα της Αριστεράς να µην κατάφεραν να έχουν παρουσία στη «βουλή», δεν σηµαίνει όµως ότι δεν θα συνεργαστούν µεταξύ τους και µε το Ρεπουµπλικανικό Τουρκικό Κόµµα σε περίπτωση που εµφανιστεί µια προοπτική οµοσπονδιακής λύσης, εκτιµά ο ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ Νιαζί Κιζίλγιουρεκ.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στη «Χαραυγή» ο Ν. Κιζίλγιουρεκ αναφέρεται στις τρεις οµάδες που έχουν δηµιουργηθεί στα κατεχόµενα, τονίζοντας ότι ο παράγοντας έποικοι δεν έχει µια οµοιογενή στάση απέναντι στην προοπτική λύσης του Κυπριακού και στη µορφή της λύσης. Την ίδια ώρα, επισηµαίνει ότι η τ/κυπριακή κοινότητα βιώνει καθηµερινά την «τουρκιαποίηση» των κατεχοµένων, όπως τη χαρακτηρίζει.

Συνέντευξη στον Μιχάλη Μιχαήλ

Στη «βουλή» κυριαρχούν οι δυνάµεις που δεν ευνοούν οµοσπονδιακή λύση. Θεωρείτε ότι αυτό εκφράζει ευρύτερα την τ/κυπριακή κοινότητα;

Είναι γεγονός ότι στις τελευταίες εκλογές το Κόµµα της Εθνικής Ενότητας του Τατάρ, που είναι ενάντια στην Οµοσπονδία, αύξησε τα ποσοστά του. Όµως οι αριστερές δυνάµεις και οι δυνάµεις της λύσης, που στήριξαν τον Ακιντζί στην εκλογή του ως ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας, διατήρησαν την επιρροή τους. Ο Ακιντζί στον δεύτερο γύρο είχε εξασφαλίσει 48% και περίπου αυτή είναι σήµερα η δύναµη των πολιτικών σχηµατισµών που είναι υπέρ της οµοσπονδιακής λύσης του Κυπριακού.

Πώς θα περιγράφατε την κατάσταση στην τουρκοκυπριακή κοινότητα σήµερα;

Η τουρκοκυπριακή κοινότητα βρίσκεται σε µια πολύ δύσκολη θέση. Από τη µια είναι πολύ απογοητευµένη από τη µη λύση του Κυπριακού και το γεγονός ότι δεν διαφαίνεται προοπτική επίλυσής του και από την άλλη, µέρα µε τη µέρα, γίνεται ολοένα και πιο εξαρτηµένη από την Τουρκία και δέχεται τις επιθέσεις και επιβουλές της συγκυβέρνησης Ερτογάν/Μπαχτσελί. Αυτό αντανακλά και στο πολιτικό γίγνεσθαι.

Επιπρόσθετα, η οικονοµική κρίση στην Τουρκία επηρεάζει άµεσα τους Τουρκοκυπρίους. Η απώλεια αξίας της λίρας µαζί µε τον πληθωρισµό έχουν επιβαρύνει κατά πολύ τη ζωή των ανθρώπων.

Επίσης είναι πραγµατικότητα ότι η κοινότητα στα κατεχόµενα είναι τριχοτοµηµένη: Έχουµε τους Τουρκοκυπρίους που είναι υπέρ της οµοσπονδιακής λύσης και αυτούς που είναι ενάντια και µιλάνε για δύο κράτη. Αυτοί δεν είναι µόνο πολιτικοί προσανατολισµοί, είναι και ενδείξεις ταυτότητας και αφοσίωσης.

Οι αντιοµοσπονδιακοί ταυτίζονται µε την Τουρκία και την τουρκικότητα, ενώ οι δυνάµεις της λύσης υπερασπίζουν την τουρκοκυπριακή κοινότητα και βλέπουν την Κύπρο ως κοινή πατρίδα όλων των Κυπρίων. Βεβαίως υπάρχει και η κοινότητα των εποίκων… θα ήταν όµως λάθος να οµογενοποιήσουµε αυτή την κοινότητα, διότι ανάµεσα και σε αυτούς υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις.

Η µόνη δύναµη που τάσσεται υπέρ της οµοσπονδιακής λύσης είναι το Ρεπουµπλικανικό Τουρκικό Κόµµα. Πώς µπορεί να κινηθεί δεδοµένου ότι οι δυνάµεις της Αριστεράς είναι διασπασµένες και εκτός «βουλής»;

Η τουρκοκυπριακή Αριστερά δεν µιλά µε µια φωνή. Το µεγάλο κόµµα της Αριστεράς, το Ρεπουµπλικανικό Τουρκικό Κόµµα, µε επικεφαλής τον Τουφάν Έρχουρµαν, σηµείωσε σηµαντική άνοδο στις τελευταίες εκλογές, ενώ το Κόµµα Κοινοτικής ∆ηµοκρατίας του Όζγιγιτ δεν ξεπέρασε το µέτρο για να εισέλθει στη «βουλή». Επίσης, το νέο κόµµα της Αριστεράς, Ανεξάρτητος ∆ρόµος, παρέµεινε περίπου στο 2%. Τα δε κόµµατα Νέα Κύπρος και Ενωµένη Κύπρος του Ιζέτ Ιζτζάν µποϊκόταραν τις εκλογές.

Ενώ φαίνεται πολύ δύσκολή η συνεργασία µεταξύ τους, σε περίπτωση που διαφανεί προοπτική στο Κυπριακό είµαι πεπεισµένος ότι θα στηρίξουν όλοι µαζί αυτή την προοπτική. Το ΡΤΚ, ως το µεγαλύτερο κόµµα της Αριστεράς, έχει ευθύνη να κρατήσει δίαυλους επικοινωνίας µε αυτά τα κόµµατα και ταυτόχρονα να κρατήσει ζωντανή την ελπίδα της λύσης.

Με δεδοµένη την πολιτική του Ερσίν Τατάρ είναι υπαρκτός ο κίνδυνος αφοµοίωσης των κατεχοµένων από την Τουρκία ή κάποιας µορφής προσάρτησή τους στην Τουρκία;

Κάθε µέρα που περνάει χωρίς λύση εµβαθύνεται η διχοτόµηση της Κύπρου και µεγαλώνει η εξάρτηση της τουρκοκυπριακής κοινότητας από την Τουρκία. Βιώνουµε καθηµερινά την «τουρκιαποίηση» (συνειδητά επιλέγω αυτή τη λέξη) των κατεχοµένων.

∆εν νοµίζω ότι η Τουρκία θα προχωρήσει σε επίσηµη προσάρτηση των κατεχοµένων. ∆εν το χρειάζεται κιόλας. Η µη λύση, δηλαδή να παραµένει ανοιχτό το Κυπριακό, της δίνει την ευκαιρία από τη µια να ελέγχει απόλυτα τα κατεχόµενα και από την άλλη να αυξάνει την πίεσή της πάνω στην Κυπριακή ∆ηµοκρατία και την ελληνοκυπριακή πλευρά.

Με το Κυπριακό άλυτο, η Τουρκία είναι σε θέση να αµφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώµατα της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας και ακόµη και τις γεωπολιτικές επιλογές της. Και από αυτή τη σκοπιά επείγει η επίλυση του κυπριακού προβλήµατος.

Υπάρχουν εθνικιστικά κίνητρα πίσω από την απόφαση για συνταξιοδότηση

Πιστεύετε ότι πίσω από την απόφαση για συνταξιοδότησή σας από το Πανεπιστήµιο Κύπρου κρύβονται εθνικιστικά κίνητρα; Πώς θα κινηθείτε από εδώ και πέρα;

Οι κύκλοι που πίεσαν και εκβίασαν το Πανεπιστήµιο Κύπρου να αποφασίσει τη συνταξιοδότησή µου είναι της ίδιας φιλοσοφίας με αυτούς που 27 χρόνια πριν, όταν πρωτοεργοδοτήθηκα στο Πανεπιστήµιο, έκαναν ολόκληρη εκστρατεία εναντίον µου θέλοντας ένα «καθαρά ελληνικό πανεπιστήµιο». Ένας από αυτούς που ηγήθηκε της τότε προσπάθειας είναι ο νυν Υπουργός Παιδείας, Πρόδροµος Προδρόµου.

Άρα, απαντώντας στο ερώτηµά σας, είναι φανερό ότι υπάρχουν εθνικιστικά κίνητρα. Υπάρχει µια πολιτική συνέπεια στη δράση τους και ανάλογα µε τις περιστάσεις εκδηλώνονται επιθέσεις εναντίον µου.

Είναι σε όλους γνωστές οι επιθέσεις που δέχτηκα το 2019 κατά τις ευρωεκλογές.

∆υστυχώς, η εθνικιστική ελληνοκυπριακή δεξιά δεν αντέχει έναν Τουρκοκύπριο καθηγητή στο Πανεπιστήµιο, όπως δεν αντέχει έναν Τουρκοκύπριο ευρωβουλευτή. Γι’ αυτό και η στάση της σε όλη αυτή την πορεία υπήρξε απόλυτα συνεπής, µε αποκορύφωµα τον εξαναγκασµό του Πανεπιστηµίου Κύπρου για συνταξιοδότησή µου.

Όπως έχω ήδη δηλώσει, πέραν των πιο πάνω, θεωρώ ότι υπάρχουν και σοβαρά κενά στη νοµοθεσία, όπου δεν τηρούνται βασικές αρχές, όπως αυτή της ισότητας και της αναλογικότητας. Επιπρόσθετα, όλοι παραδέχονται ότι ο «Περί εκλογής µελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νόµος του 2004» είναι ένας αναχρονιστικός νόµος.

Γι’ αυτό και επιφυλάσσω όλα τα νόµιµα δικαιώµατά µου και θα τα διεκδικήσω µε όλα τα ένδικα µέσα που διαθέτω.

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.