Συνέντευξη Σ.Μαλάς: Ο Α. Μαυρογιάννης είναι ένας έντιµος και νούσιµος άνθρωπος

  • Όταν όλοι επικαλούνται την αλλαγή, προφανώς κάποιοι δεν µπορεί να λένε την αλήθεια
  • Πώς µπορεί ο αρχηγός του κυβερνώντος κόµµατος ή ένας υπουργός για εννέα χρόνια αυτής της κυβέρνησης να επικαλούνται την αλλαγή;
  • Εάν εκλεγεί ο Α. Μαυρογιάννης θα κάνουν ό,τι είναι δυνατό να µην πετύχει για να χρεώσουν στο ΑΚΕΛ ακόµα µιαν αποτυχία
  • Οι δηµοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο κόσµος επιλέγει πρώτα αυτό που δεν θέλει και καταλήγει σε αυτό που αποµένει…

 

Την υποστήριξή του στην υποψηφιότητα Ανδρέα Μαυρογιάννη τονίζει στη «Χαραυγή» ο Σταύρος Μαλάς, χαρακτηρίζοντας τον ανεξάρτητο υποψήφιο ως έναν έντιµο άνθρωπο µε ειλικρινείς προθέσεις. Ωστόσο, προσθέτει ότι πρέπει να πείσει ότι έχει εκείνες τις ευφάνταστες πολιτικές, οι οποίες θα φέρουν µια πραγµατική αλλαγή και θα προσφέρουν λύσεις στα προβλήµατα που απασχολούν σήµερα την κοινωνία. Προειδοποιεί δε ότι εάν εκλεγεί ο Α. Μαυρογιάννης κάποιες δυνάµεις θα κάνουν ό,τι είναι δυνατό να µην πετύχει η διακυβέρνησή του, ούτως ώστε να χρεώσουν στο ΑΚΕΛ µια δεύτερη «αποτυχηµένη» διακυβέρνηση. Σηµειώνει επίσης ότι δεν µπορεί να λένε την αλήθεια όταν επικαλούνται την αλλαγή αυτοί που συµµετείχαν ή στήριζαν την κυβέρνηση Αναστασιάδη. ∆ιερωτάται ακόµα πώς είναι δυνατόν να συζητούµε για ελπίδα και ευηµερία και να µη βάζουµε το Κυπριακό ως το πρώτο πρόβληµα του τόπου και τονίζει πως για να υπάρξει κινητικότητα πρέπει να πείσουµε τον διεθνή παράγοντα ότι εννοούµε αυτά που λέµε.

 

Συνέντευξη στον Μιχάλη 

Ζήσατε ως υποψήφιος ΠρόεδροΜιχαήλς δύο εκλογικές αναµετρήσεις. Πώς κρίνετε αυτή την προεκλογική περίοδο, η οποία ξεκίνησε και πρόωρα;

Αυτό που χαρακτηρίζει αυτές τις προεδρικές εκλογές είναι το ότι περισσότερο κυριαρχεί η εικόνα παρά η ουσία. Και στις προεδρικές εκλογές στις οποίες συµµετείχα ίσχυε το επικοινωνιακό, αλλά υπήρχε και πάρα πολλή ουσία. Προσπάθησα, ειδικά εγώ που είχα τα περισσότερα «βαρίδια» να πείσω για τις θέσεις µου. Οι δηµοσκοπήσεις αυτή την περίοδο δείχνουν ότι ο κόσµος επιλέγει πρώτα αυτό που δεν θέλει και καταλήγει σε αυτό που αποµένει και έχει καλύτερη εικόνα.

Όλοι οι υποψήφιοι επικαλούνται την αλλαγή. Είναι εφικτό να υπάρξει µια αλλαγή έτσι όπως την φαντάζεται ο πολίτης;

Όταν όλοι επικαλούνται την αλλαγή, προφανώς κάποιοι δεν µπορεί να λένε την αλήθεια. Πώς µπορεί ο αρχηγός του κυβερνώντος κόµµατος ή ένας υπουργός για εννέα χρόνια αυτής της κυβέρνησης να επικαλούνται την αλλαγή; Νοµίζω εδώ τίθεται και ένα θέµα αξιοπιστίας, αλλά και σεβασµού προς το εκλογικό σώµα.

Ο Ανδρέας Μαυρογιάννης µπορεί να φέρει την αλλαγή;

Ο Ανδρέας Μαυρογιάννης είναι ένας έντιµος, νούσιµος και προσγειωµένος άνθρωπος µε υγιείς προθέσεις και γνώσεις σε αρκετά θέµατα, όχι µόνο στο Κυπριακό. Θα πρέπει να βρει εκείνες τις ιδέες και τους συνεργάτες να τις εφαρµόσει. Επιπλέον, επειδή υποστηρίζεται από το ΑΚΕΛ, αν εκλεγεί, είναι υποχρεωµένος να επιφέρει µια πετυχηµένη αλλαγή.

∆εν «δικαιούται», σε αυτή την περίοδο που βρίσκεται η πολιτική, και ειδικότερα το ΑΚΕΛ, ο Ανδρέας να αποτύχει. Γιατί αυτό θα επηρεάσει δυσµενέστατα την όλη εικόνα του κινήµατος της Αριστεράς. Υπενθυµίζω ότι τη δεκαετία του ’80 το ΑΚΕΛ ήταν τρίτο κόµµα. Ανέκαµψε όµως εκπληκτικά γιατί πρωτίστως πιστώθηκε µια πολύ πετυχηµένη προεδρία, ίσως την καλύτερη, αυτήν του Γιώργου Βασιλείου. ∆ηµιουργήθηκαν τότε οι Νέες ∆υνάµεις, το ΑΚΕΛ πλάτυνε σε µια περίοδο που τα καθεστώτα που εφάρµοζαν τον λεγόµενο υπαρκτό σοσιαλισµό κατέρρεαν και έγινε πρώτο κόµµα το 2001. Αποκορύφωµα η εκλογή του µακαριστού ∆. Χριστόφια στην προεδρία της ∆ηµοκρατίας, ο οποίος βέβαια δέχθηκε µια λυσσαλέα επίθεση σε όλα τα µέτωπα.

Άρα λοιπόν η αλλαγή δεν εξαρτάται µόνο από αυτόν που θα κυβερνήσει ή τον περίγυρό του.

Βεβαίως, εξαρτάται και από τον ίδιο και από τους συνεργάτες που θα επιλέξει. Εξαρτάται όµως και από το ΑΚΕΛ και τις πολιτικές και συµµαχίες που θα προωθεί στη Βουλή. Πρέπει να πείσει ότι έχει εκείνες τις ευφάνταστες πολιτικές, οι οποίες θα φέρουν µια πραγµατική αλλαγή, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο που το κόµµα διανύει µια πολύ δύσκολη πορεία.

Βεβαίως η αλλαγή θα εξαρτηθεί και από τη στάση των υπόλοιπων κοµµάτων εντός της Βουλής, αν θυµηθούµε τη λεγόµενη κυβερνώσα Βουλή που λειτούργησε επί Χριστόφια…

Αυτό είναι γεγονός. Πεποίθησή µου είναι ότι ο κυριότερος λόγος που το 2018 τα κόµµατα του κέντρου δεν µε στήριξαν, δεν είναι γιατί δεν πίστευαν στις πολιτικές µου, αλλά γιατί ήξεραν ότι αν πετυχαίναµε θα ανέκαµπτε το ΑΚΕΛ, όπως συνέβη επί Βασιλείου. «∆εν θα ξελασπώσουµε εµείς το ΑΚΕΛ», µου είχε πει πολιτικός αρχηγός το 2012, στις πρώτες εκλογές που συµµετείχα. Άρα θα συµφωνήσω µαζί σας ότι εάν εκλεγεί ο Α. Μαυρογιάννης και δεδοµένου ότι αυτό θα είναι µια ευκαιρία για το ΑΚΕΛ να ανακάµψει, θα κάνουν ό,τι είναι δυνατό να µην πετύχει αυτή η διακυβέρνηση, ούτως ώστε να του χρεώσουν µια δεύτερη «αποτυχηµένη» διακυβέρνηση, ώστε πλέον να αποδοµηθεί πλήρως το ΑΚΕΛ.

Τι είναι αυτό που πρέπει πρώτιστα να αλλάξει στην Κύπρο;

Οι νοοτροπίες, ο τρόπος σκέψης και πολιτικής συµπεριφοράς. ∆υστυχώς, αυτό είναι το βασικότερο πρόβληµα στην Κύπρο. Βεβαίως, το πρόβληµα δεν το έχουν οι πολίτες, αλλά οι πολιτικοί και ο τρόπος που αντιµετωπίζουν τα θέµατα. Πάρτε ως παράδειγµα το θέµα των «χρυσών διαβατηρίων», το πλέον κραυγαλέο θέµα θεσµικής διαφθοράς στην Κύπρο…

Την περίοδο αυτή κυριαρχούν τα οικονοµικά και κοινωνικά προβλήµατα, την ώρα που το κοινωνικό κράτος έχει εξαφανιστεί. Μπορούµε να δώσουµε ξανά ελπίδα στον κόσµο;

Βεβαίως µπορούµε, εφόσον πρώτα αντιλαµβανόµαστε τι σηµαίνει ελπίδα. Πώς είναι δυνατόν να συζητούµε για ελπίδα και ευηµερία και να µη βάζουµε το κυπριακό πρόβληµα ως το πρώτο πρόβληµα που απασχολεί την κοινωνία. ∆εν επικρίνω την κοινωνία, ο κόσµος βλέπει την καθηµερινότητά του. Οι πολιτικοί όµως θα έπρεπε να αναδείξουν ότι σε µια ηµικατεχόµενη χώρα µε µία Τουρκία µε τη συµπεριφορά που έχει αυτή την περίοδο, δεν µπορείς να νιώθεις ασφαλής και δεν µπορείς να χτίσεις µια βιώσιµη οικονοµία. Η συζήτηση του Κυπριακού δεν πρέπει να περιορίζεται στις εξαγγελίες όσον αφορά το πώς θα διαχειριστούµε τις συνοµιλίες. Το πρώτο πράγµα που πρέπει να κάνεις είναι να µιλήσεις στην κοινωνία -όχι µόνο για τα βαρίδια που δηµιουργεί το άλυτο Κυπριακό, αλλά και γι’ αυτά που έχουµε συµφωνήσει. Αρκετά δε, είναι πάρα πολύ θετικά για τους Ε/κύπριους, γι’ αυτό και λέµε ότι φτάσαµε στο παρά πέντε της λύσης.

Το δεύτερο είναι να αναδείξεις τα µεγάλα προβλήµατα που απασχολούν την κοινωνία και να δώσεις λύσεις. Ποια πρόταση ακούσαµε π.χ. για τους νέους που επιλέγουν σήµερα, για βιοποριστικούς λόγους, να µην παντρευτούν και για τους νέους επιστήµονες. Το 2018 πρότεινα 100 εκατοµµύρια ετήσια δαπάνη για πρόγραµµα καινοτοµίας και έρευνας. Μιλούν όλοι για καινοτοµία, αλλά δεν λένε πώς θα την εφαρµόσουν. Η συζήτηση για τον κατώτατο µισθό θα έπρεπε επίσης να είχε πολύ πιο ευφάνταστες ιδέες. Όπως η πρόταση που καταθέσαµε το 2018 για διασύνδεση της παροχής όλων των αναπτυξιακών κινήτρων σε επιχειρήσεις µε την ταυτόχρονη εφαρµογή των συλλογικών συµβάσεων, οι οποίες καθορίζουν τον κατώτατο µισθό ανά επάγγελµα, όχι οριζόντια.

Μιας και αναφερθήκατε στο Κυπριακό, πλέον στο τραπέζι βρίσκονται οι γνωστές θέσεις της τ/κυπριακής ηγεσίας και της Τουρκίας. Μπορούµε να επαναφέρουµε το Κυπριακό στη σωστή του βάση και να επαναρχίσουν οι συνοµιλίες από το σηµείο που σταµάτησαν µε στόχο πραγµατικά τη λύση;

Για να γίνει αυτό πρέπει να εκπληρωθούν δύο προϋποθέσεις. Όπως ανέφερα, η πρώτη είναι να µιλήσουµε καθαρά στον κόσµο για ό,τι έχουµε συµφωνήσει µε τους Τ/κύπριους. Αυτό που ονοµάζουµε «από κει που µείναµε στο Κραν Μοντανά». Το δεύτερο είναι να πείσουµε τον διεθνή παράγοντα ότι εννοούµε αυτά που λέµε. Πολλές φορές άκουσα ξένους πρέσβεις χωρών της Ε.Ε. να αµφισβητούν ότι είµαστε έτοιµοι να ξεκινήσουµε συνοµιλίες γιατί, όπως διαπιστώνουν, δεν κάνουµε τίποτε για να ενηµερώσουµε τον κόσµο και να καλλιεργήσουµε την ιδέα της ειρηνικής συµβίωσης; Εποµένως, λένε, γιατί να ενδιαφερθούν αυτοί να στηρίξουν την επανέναρξη των συνοµιλιών, όταν εµείς δεν µιλάµε στην κοινωνία για την ουσία; Για να αποτύχουν και πάλι οι συνοµιλίες;

Και είναι και σχήµα οξύµωρο, κόµµατα που απορρίπτουν τη ∆∆Ο ή έχουν ενστάσεις σχετικά µε την επανέναρξη των συνοµιλιών, να στηρίζουν έναν υποψήφιο µε νεφελώδεις θέσεις πάνω στο Κυπριακό;

Εδώ θα συµφωνήσω πλήρως και σαφώς αναφέρεστε στον κ. Χριστοδουλίδη. Είναι και µια πρόκληση και για τον ίδιο να ξεκαθαρίσει τις θέσεις του, αν και τον έχω ακούσει να στηρίζει δηµόσια τη ∆∆Ο. ∆εν είναι όµως η εξαγγελία του οποιουδήποτε υποψηφίου το ζητούµενο, αλλά το κατά πόσον µπορεί και θέλει να κατέβει στον κόσµο που τον στηρίζει και να εξηγήσει την ουσία αυτής της θέσης. Αν πάµε σε µια νέα προσπάθεια επίλυσης και αποτύχουµε, θα είναι η ταφόπλακα στο Κυπριακό, αν δεν έχουν ήδη βάλει την ταφόπλακα. ∆εν πρέπει να κρυβόµαστε πίσω από την αδιαλλαξία της Τουρκίας, διότι και το 2003 «επενδύαµε» στην αδιαλλαξία της Τουρκίας, αλλά τα πράγµατα εξελίχθηκαν διαφορετικά και την πατήσαµε.

Ακολουθήστε μας στο Google News.
Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.