Μετά από παράπονα πολιτών, των οποίων τα παιδιά είναι κάτω των είκοσι οκτώ χρονών και διαμένουν εδώ και χρόνια εκτός γονικής στέγης και εντούτοις το εισόδημά τους συνυπολογίζεται στο εισόδημα των γονιών τους, αν και οι τελευταίοι λόγω οικονομικής κρίσης κατέστησαν άνεργοι και δικαιούχοι του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, η βουλευτής του ΑΚΕΛ Ελένη Μαύρου κάλεσε την αρμόδια υπουργό όπως ενημερώσει τη Βουλή κατά πόσον το υπουργείο προτίθεται να επανεξετάσει και να αναθεωρήσει τη συγκεκριμένη πρόνοια του νόμου προς αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Κι αυτό γιατί η συγκεκριμένη πρακτική αναγκάζει τα μέλη της οικογένειας να ζούνε στη φτώχεια και στη μιζέρια, αφού το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα που παραχωρείται στην οικογένεια δεν καλύπτει τις βασικές της ανάγκες. Σε απάντησή της, η Υπουργός Εργασίας, κα Ζέτα Αιμιλιανίδου, ανέφερε ότι η οικογενειακή μονάδα του αιτητή ορίζεται από τον/τη σύζυγο, το ανήλικο τέκνο του, εφόσον διαμένουν στην ίδια κατοικία με τον αιτητή ή/και το τέκνο του, ανεξάρτητα του χώρου διαμονής του. Σύμφωνα με την κα Αιμιλιανίδου και παρά τα παράπονα πολιτών, σημαντικό μέρος από το ποσό το οποίο λαμβάνεται από τέκνο ως εισόδημα από εργασία, δεν λαμβάνεται υπόψιν ως εισόδημα για σκοπούς υπολογισμού του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, χωρίς να διευκρινίζει πώς ορίζεται αυτό το «σημαντικό μέρος».

Η Υπουργός Εργασίας έφερε ως παράδειγμα περίπτωση που άγαμο τέκνο λαμβάνει μηνιαίο μισθό ύψους €1.000, λαμβάνεται υπόψιν ως εισόδημα για σκοπούς καταβολής του επιδόματος μόνο ποσό ύψους €282, ενώ παράλληλα στην οικογενειακή μονάδα παραχωρείται ποσό ύψους €240 για το άγαμο τέκνο, καθώς και πρόσθετο επίδομα ενοικίου ή τόκων στεγαστικού δανείου, ανάλογα με την επαρχία στην οποία διαμένει η οικογενειακή μονάδα. Πρόσθεσε ότι για άγαμα τέκνα ηλικίας από 18-28 ετών τα οποία έχουν εισοδήματα μέχρι και €1.000 – €1.500, το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα που παρέχεται στους δικαιούχους γονείς τους λόγω της συμπερίληψης των εν λόγω τέκνων στην οικογενειακή μονάδα είναι περισσότερο από το εισόδημα από εργασία το οποίο λαμβάνεται υπόψη βάσει των σχετικών Κανονισμών.

Η Υπουργός Εργασίας υποστήριξε ότι σύμφωνα με το καθεστώς που ίσχυε πριν την εφαρμογή της μεταρρύθμισης το 2014, δηλαδή με βάση τις διατάξεις του περί Δημοσίων Βοηθημάτων και Υπηρεσιών Νόμου, η υποχρέωση των άγαμων τέκνων να συνεισφέρουν για τη συντήρηση των γονέων τους σε αυτές τις περιπτώσεις εκτεινόταν εφ’ όρου ζωής, ενώ με την εφαρμογή του περί Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος και Γενικότερα περί Κοινωνικών Παροχών Νόμου η υποχρέωση αυτή περιορίστηκε με τον τρόπο που επεξηγείται ανωτέρω, μέχρι τα 28 έτη και μόνο όταν το εισόδημα του τέκνου υπερβαίνει τα €1.000 – €1.500.

Παρ’ όλα αυτά στο συγκεκριμένο επιχείρημα της κας Αιμιλιανίδου δεν λαμβάνεται υπόψιν ότι σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας 51 χιλιάδες νέοι (ηλικίας 16 – 29 ετών), βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού. Επιπρόσθετα, 30 χιλιάδες νέοι αντιμετωπίζουν σοβαρές υλικές στερήσεις, ενώ το 76,7% αναγκάζονται να ζουν με τους γονείς τους αφού δεν διαθέτουν επαρκή εισοδήματα για να μετακομίσουν σε δική τους κατοικία.

Με αυτά ως δεδομένα, μάλλον με τη νέα πολιτική του ΕΕΕ παιδιά και γονείς καταδικάζονται στην αλληλεξάρτηση.

Άννα Μισιαούλη