Τα συμφέροντα των ντιβέλοπερς φαίνεται να υπερισχύουν της κύρωσης και εφαρμογής του 7ου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης της Βαρκελώνης, που αφορά στην ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών και το οποίο είναι δεσμευτικό για την Κύπρο.

Όπως εξήγησε στη «Χαραυγή» ο διευθυντής του Τμήματος Περιβάλλοντος, Κώστας Χατζηπαναγιώτου, η επικύρωση του Πρωτοκόλλου είναι δεσμευτική και πρέπει να γίνει κυρωτικός νόμος, ο οποίος θα συμπληρωθεί με ρυθμιστικές διατάξεις. Το 7ο Πρωτόκολλο της Σύμβασης της Βαρκελώνης αφορά την Ολοκληρωμένη Διαχείριση των Παράκτιων Ζωνών της Μεσογείου και τέθηκε σε ισχύ στις 24/3/2011. Σύμφωνα με αυτό, η παράκτια ζώνη, όπου δεν επιτρέπεται η δόμηση, δεν μπορεί να έχει πλάτος μικρότερο τουλάχιστον των 100 μέτρων από την υψηλότερη χειμερινή ίσαλη γραμμή.

Η Κύπρος δεν έχει ακόμα προχωρήσει στην κύρωσή του. Με βάση το Νόμο για την Προστασία της Παραλίας, το πλάτος της Ζώνης Προστασίας της Παραλίας παρουσιάζει σημαντικές διακυμάνσεις και στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να φτάνει μέχρι τα 91-92 μέτρα, αντί τουλάχιστον τα 100 μέτρα. Ο κ. Χατζηπαναγιώτου ανέφερε ότι θα ήταν παράνομη η εφαρμογή του Πρωτοκόλλου χωρίς προηγουμένως να έχει κυρωθεί και να έχουν θεσπιστεί οι σχετικοί κανονισμοί. Απαντώντας σε ερώτηση της «Χαραυγής», σημείωσε ότι ενώπιον των Γενικών Διευθύνσεων των Υπουργείων Εσωτερικών και Περιβάλλοντος βρίσκονται επιστολές του Τμήματος Περιβάλλοντος αναφορικά με το θέμα. Επεσήμανε ότι το Υπ. Εσωτερικών έχει ζητήσει και αναμένει νομικές διευκρινίσεις, ενώ αναγκαία είναι και η ερμηνεία των άρθρων του Πρωτοκόλλου. Θα χρειαστούν επίσης τροποποιήσεις πολεοδομικών ζωνών.

Όσον αφορά στο άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου, δεν είναι αναγκαστικό όπως τα κράτη υιοθετήσουν τα 100 μέτρα παράκτιας ζώνης, όπου δεν επιτρέπεται η δόμηση, αφού συντρέχουν διάφοροι παράγοντες επ’ αυτού και τα κράτη μπορούν να προσαρμόσουν τη συγκεκριμένη πρόνοια. Κληθείς να σχολιάσει τα πιο πάνω, ο εκπρόσωπος της Πρωτοβουλίας για τη Διάσωση των Φυσικών Ακτών, Κλείτος Παπαστυλιανού, ανέφερε: «Το ζήτημα της μη κύρωσης και μη εφαρμογής του Πρωτοκόλλου έχει τεθεί επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια.

Ωστόσο, οι αρμόδιες αρχές συνεχίζουν να εκδίδουν περιβαλλοντικές εγκρίσεις και να χορηγούν πολεοδομικές άδειες για αναπτύξεις εντός της παράκτιας ζώνης όπου δεν επιτρέπεται η δόμηση». Και πρόσθεσε: «Παράνομη δεν είναι η εφαρμογή του Πρωτοκόλλου, αλλά η αδικαιολόγητη μη κύρωση και κυρίως η επιλεκτική εφαρμογή του. Υπάρχουν περιπτώσεις αντικρουόμενων γνωματεύσεων. Από τη μια απαγορεύουν τη δόμηση σε απόσταση 100μ. από τη θάλασσα στην περιοχή Πύργου – Μονής στη Λεμεσό και από την άλλη επιτρέπουν τη δόμηση σε απόσταση 60μ. ή ακόμη και 30μ. από τις Θαλασσινές Σπηλιές Πέγειας.

Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου της ΕΕ, οι μικτές συμφωνίες που συνάπτει η ΕΕ, τα κράτη μέλη και τρίτες χώρες έχουν την ίδια θέση στην κοινοτική έννομη τάξη με τις αμιγώς κοινοτικές συμφωνίες, οδηγίες και κανονισμούς, συνεπώς σαφέστατα προκύπτει ζήτημα διαχρονικής μη εναρμόνισης και συστημικής παράβασης του περιβαλλοντικού κεκτημένου της ΕΕ».

Άννα Μισιαούλη