Tαυτότητα αποκτούμε μέσα από τη γνώση

Της Πόπης Αβραάμ*

 

Αναμφίβολα το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Κύπρος ως κράτος ήταν και είναι το εθνικό μας πρόβλημα. Το πρόβλημα μιας μοιρασμένης πατρίδας σε ένα μικρό γεωγραφικό χώρο δεν θα μπορούσε να αφήσει κανέναν τομέα να αναπτυχθεί αναπόσπαστα κι ανεπηρέαστα. Πάντα θα λειτουργεί ανασταλτικά, πάντα θα λειτουργούμε υπό το κράτος του προσωρινού και της εκκρεμότητας. Και το σπουδαιότερο; Δεν θα μας επιτρέψει να αποκτήσουμε ταυτότητα ως αυτόχθονες πολίτες αυτού του κράτους.

Γιατί ταυτότητα αποκτούμε μέσα από τη γνώση και την αποδοχή της ιστορικής μας πορείας και συνέχειας. Μέσα από τη γνώση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Πρέπει ουσιαστικά να μάθουμε ποιοι είμαστε και τι κάναμε ως Κύπριοι. Ελληνόφωνοι και Τουρκόφωνοι. Κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί:

1) Μέσα από μια ενδελεχή, αντικειμενική καταγραφή της Ιστορίας. Από ανεξάρτητους, αποστασιοποιημένους ιστορικούς, χωρίς αγκυλώσεις και εθνικισμούς. Και φυσικά η διδασκαλία πρέπει να γίνεται με σύγχρονες μεθόδους για να γίνεται το μάθημα κατανοητό και ενδιαφέρον. Για παράδειγμα, υπάρχουν αυτή τη στιγμή ταινίες Κύπριων δημιουργών που αφορούν στη σύγχρονη ιστορία μας, οι οποίες θα μπορούσαν να προβληθούν στα σχολεία και μετά να γίνει μια σειρά συζητήσεων και διαλέξεων από τον σκηνοθέτη και καταξιωμένους ιστορικούς και μελετητές, ώστε να λυθούν όλες οι απορίες των παιδιών και να κατανοήσουν τα γεγονότα, τις αιτίες και τα επακόλουθα. Και είναι πολύ σημαντικό επίσης να μιλήσουμε για τα δικά μας λάθη και το δικό μας μερίδιο ευθύνης. Μόνο έτσι μπορούμε να συγχωρέσουμε και να προχωρήσουμε μπροστά. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με την παρακολούθηση παραστάσεων που αφορούν στο θέμα και μπορούν να προβληματίσουν τα παιδιά και να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα.

2) Μέσα από μια ευρωπαϊκή, ανθρωποκεντρική παιδεία. Που ουσιαστικά είναι η ελληνική παιδεία. Αυτή που δίδασκε και καλλιεργούσε το σεβασμό και την αποδοχή της διαφορετικότητας, που έδινε βήμα στον διαφωνούντα, που στηριζόταν στην αισθητική και την καλλιέργεια της ψυχής, που προωθούσε τις τέχνες, που ασκούσε το λόγο και το διάλογο, που ανέπτυσσε την κριτική σκέψη.

3) Μέσα από την επιδίωξη της ανάπτυξης του Πολιτισμού. Η μουσική λένε πως εξημερώνει τα άγρια θηρία. Τυχαίο; Όλες οι τέχνες -και συγχωρέστε με για τη διάκριση- με επικεφαλής το θέατρο, κι αυτό γιατί «στεγάζει» όλες τις τέχνες και συμπεριλαμβάνει και το λόγο, αφουγκράζονται και απορροφούν τους κραδασμούς της εποχής τους δημιουργώντας ένα αισθητικό αποτέλεσμα που αντανακλάται πίσω στον θεατή σαν καθρέφτης. Μερικές φορές λειτουργεί σαν εκτόνωση, σαν χαλάρωση, αλλά πολλές φορές σαν ψυχοθεραπεία και σαν αυτογνωσία. Όπως και να ’χει, δημιουργεί μια πνευματική ανάταση.

Θεωρώ πως αν θέλουμε να αναπτύξουμε αυτόν τον τόπο και να λύσουμε το Κυπριακό, πρέπει να αφήσουμε τα παιδιά μας να μας ξεπεράσουν αποκτώντας επιτέλους συνειδητή ταυτότητα του χώρου τους.

* Υποψήφια βουλευτής Λευκωσίας, ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.