Τεράστια η προοπτική δημιουργίας τραμ για μια σύγχρονη πόλη όπως τη Λεμεσό

  • Ειδικοί επιστήμονες κατέθεσαν απόψεις και εμπειρίες στο πλαίσιο δημοσίου διάλογου της Ανεξάρτητης Πρωτοβουλίας «Για τη Λεμεσό». Τα δεδομένα καταδεικνύουν τα πολλαπλά οφέλη του  τραμ
  • Η πόλη της Λεμεσού πνίγεται στα βουητά και τα καυσαέρια των αυτοκινήτων. Μεγαλύτερο πρόβλημα υπάρχει στο κέντρο της πόλης, αφού, εκτός των άλλων αρνητικών επιπτώσεων, στους χώρους όπου θα μπορούσε να δημιουργηθούν πάρκα και πλατείες φυτρώνουν χώροι στάθμευσης.
  • Το Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας για τη Λεμεσό, που έχει ολοκληρωθεί εδώ και δύο περίπου χρόνια και μένει στα συρτάρια, προνοεί τη μείωση της χρήσης του αυτοκινήτου υπέρ των μέσων μαζικής μεταφοράς, απουσιάζει όμως το τραμ
  • Κατά μέσο όρο, μια γραμμή του τραμ καλύπτει με μια διαδρομή τις μετακινήσεις 5.000 ατόμων μέσα σε μια ώρα, ενώ στο ίδιο χρονικό διάστημα η ίδια διαδρομή με αυτοκίνητο θα καλύψει τις ανάγκες διακίνησης μόνο 1.300 ατόμων
  • Ανάγκη καλλιέργειας κουλτούρας και νοοτροπίας των πολιτών, απαραίτητο συστατικό στην υιοθέτηση πιο βιώσιμων πρακτικών σε σχέση με την κινητικότητα. Οι κακές συνήθειες, οι προκαταλήψεις και η τάση προς την παρανομία πρέπει σταδιακά να εξαλειφθούν.

 

Του Χρήστου Χαραλάμπους

Κάθε σπίτι αποτελεί καθημερινά αφετηρία, κατά μέσο όρο, δύο αυτοκινήτων που διακινούνται σε μια ακτίνα λίγων χιλιομέτρων, με αποτέλεσμα όλη η πόλη να πνίγεται στα βουητά και τα καυσαέρια των αυτοκινήτων. Μεγαλύτερο πρόβλημα υπάρχει στο κέντρο της πόλης, αφού, εκτός των άλλων αρνητικών επιπτώσεων, στους χώρους όπου θα μπορούσε να δημιουργηθούν πάρκα και πλατείες φυτρώνουν χώροι στάθμευσης.

Αυτή την εικόνα παρουσιάζει η Λεμεσός, για την οποία το Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας υποδεικνύει την ανάγκη να απαλλαγεί και το κέντρο της πόλης από την παρουσία του ιδιωτικού αυτοκινήτου και μέσα από κάποιες υποδομές να δοθεί ώθηση στη χρήση των αστικών συγκοινωνιών και άλλων εναλλακτικών μέσων διακίνησης. Ωστόσο το ΣΒΑΚ παραμένει ανεφάρμοστο, ενώ το κυκλοφοριακό πρόβλημα της Λεμεσού διογκώνεται συνεχώς.

Το μείζον ζήτημα της βιώσιμης κινητικότητας περιλαμβάνεται στους 10 βασικούς πυλώνες που έχει θέσει η Ανεξάρτητη Πρωτοβουλία «Για τη Λεμεσό», η οποία στο πλαίσιο του δημοσίου διαλόγου που έχει ξεκινήσει με αντικείμενο τις προκλήσεις της εποχής μας και στοχεύοντας σε καινοτόμες λύσεις που θα καταστήσουν τη Λεμεσό μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη, διοργάνωσε συζήτηση με θέμα το τραμ.

Είναι το τραμ μια ιδέα που μπορεί να ευδοκιμήσει στη Λεμεσό όπως και σε πολλές πόλεις της Ευρώπης; Αυτό ήταν το βασικό ερώτημα, στο οποίο κατέθεσαν άκρως ενδιαφέρουσες απόψεις και εμπειρίες ειδικοί επιστήμονες όπως οι Pat O’Donoghue (Transport and railway expert, Ireland), Ανδρέας Μαρκίδης (Συγκοινωνιολόγος, Markides and Associates, Λονδίνο), Μιχάλης Λαμπρινός (Σύμβουλος συγκοινωνιών και μεταφορών), Λώρα Νικολάου (Αρχιτέκτονας – Πολεοδόμος, Πανεπιστήμιο Frederick), Βύρων Ιωάννου (Αρχιτέκτονας – Πολεοδόμος, Πανεπιστήμιο Frederick) και Γιάννης Αρμεύτης (Αρχιτέκτονας εκ μέρους της πρωτοβουλίας «Για τη Λεμεσό»).

Επισημαίνοντας ότι από το Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας για τη Λεμεσό (που έχει ολοκληρωθεί εδώ και δύο περίπου χρόνια, με την εφαρμογή του όμως να παραμένει σε στασιμότητα), το οποίο προνοεί τη μείωση της χρήσης του αυτοκινήτου υπέρ των μέσων μαζικής μεταφοράς, απουσιάζει το τραμ, ο Γιάννης Αρμεύτης  ανέφερε ότι η Πρωτοβουλία «Για τη Λεμεσό» θεωρεί ότι το τραμ αποτελεί σημαντική επιλογή στην προσπάθεια λύσης του κυκλοφοριακού, ιδιαίτερα στο κέντρο της πόλης. Κι αυτό με βάση την εμπειρία άλλων μικρών πόλεων όπου χρησιμοποιείται το τραμ με βιώσιμο και επιτυχημένο τρόπο.

Η Λεμεσός, όπως υπέδειξε, προσφέρεται για κάτι τέτοιο και αναφέρθηκε ειδικότερα στον παραλιακό δρόμο όπου λειτουργεί ήδη με επιτυχία η γραμμή του αστικού λεωφορείου εξυπηρετώντας χιλιάδες τουρίστες και όχι μόνο. Εκφράζοντας την πεποίθηση ότι «μελλοντικά πρέπει το κέντρο της πόλης να απαλλαγεί από το ιδιωτικό αυτοκίνητο και να μη λειτουργεί σαν ένας μεγάλος χώρος στάθμευσης», επεσήμανε ότι «το σύστημα του park and ride μπορεί να βοήθησε σε κάποιο επίπεδο, ωστόσο μέσω του τραμ είναι δυνατή η αποφόρτιση του κέντρου της πόλης και η άνετη και γρήγορη εξυπηρέτηση των πολιτών».

Όπως ανέφερε, υπάρχουν μεγάλοι χώροι στάθμευσης έξω από τη Λεμεσό -όπως στο λιμάνι και στην περιοχή του καζίνο που είναι κοντά στο κέντρο της πόλης- και θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς ενός τραμ, και με μια γραμμή διά μέσου της περιοχής του καρνάγιου (Ακταία Οδός) θα μπορούσαν να ενοποιηθούν με το κέντρο της πόλης εξυπηρετώντας και τους τουρίστες κρουαζιέρας, ενώ εξέφρασε την πεποίθηση ότι «η Λεμεσός πρέπει και μπορεί να εφαρμόσει πρώτη τη χρήση του τραμ».

Τη σημασία του τραμ ως μέσου που συμβάλλει στην αποτελεσματική χρήση του χώρου που απαιτείται για τις διακινήσεις σε μια πόλη, σε σύγκριση με τη χρήση του αυτοκινήτου, τόνισαν ιδιαιτέρα τόσο ο Pat O’Donoghue όσο και ο Μιχάλης Λαμπρινός, αναφέροντας ενδεικτικά ότι κατά μέσο όρο μια γραμμή του τραμ καλύπτει με μια διαδρομή τις μετακινήσεις 5.000 ατόμων μέσα σε μια ώρα, ενώ στο ίδιο χρονικό διάστημα η ίδια διαδρομή με αυτοκίνητο θα καλύψει τις ανάγκες διακίνησης μόνο 1.300 ατόμων. Επισημαίνεται εξάλλου το γεγονός ότι η χρήση του αυτοκινήτου απαιτεί την ύπαρξη χώρων στάθμευσης, πράγμα που σημαίνει μειωμένο δημόσιο χώρο αλλά και περιορισμούς για τους πεζούς και τους ποδηλάτες.

Σε ό,τι αφορά την οικονομική πτυχή της δημιουργίας γραμμής τραμ, ο κ. Λαμπρινός αναφέρθηκε στις εκτιμήσεις που προέκυψαν από τη μελέτη για δημιουργία τραμ στη Λευκωσία και αφορούν σε ένα κόστος της τάξης των €553 εκ. με εκτιμώμενο  όφελος €1,798 εκ. Με βάση αυτά τα οικονομικά δεδομένα, συνεπάγεται ότι η κατασκευή τραμ στη Λεμεσό δεν είναι αποτρεπτική.

Από την πλευρά της η Λώρα Νικολάου υπέδειξε, μεταξύ άλλων, ότι  το τραμ μπορεί να οδηγήσει σε αποσυμφόρηση του κέντρου της πόλης από το αυτοκίνητο. Κάτι τέτοιο θα επιτρέψει την περαιτέρω  κατοίκηση του κέντρου της πόλης και ταυτόχρονα θα συμβάλει στην ανάπτυξη ενός «έξυπνου» τρόπου ζωής. Επιπλέον, όπως επισημαίνεται, το τραμ μπορεί να κάνει τον αστικό χώρο πιο ελκυστικό, διασφαλίζοντας την ίση προσβασιμότητά του από όλο τον πληθυσμό. Προς τούτο έγινε αναφορά στην περίπτωση του Δουβλίνου, όπου η εικόνα της πόλης βελτιώθηκε μετά την εισαγωγή του τραμ.

Ο Βύρωνας Ιωάννου, ο οποίος συντόνιζε και τη συζήτηση, εξέφρασε την εκτίμηση ότι η παρούσα χρονική στιγμή είναι η καταλληλότερη για την προώθηση της ιδέας για την κατασκευή τραμ και της έναρξης ενός τέτοιου σχεδιασμού, αφού, όπως επεσήμανε, είναι η περίοδος αναθεώρησης των Σχεδίων Ανάπτυξης. Είναι σημαντικό, όπως τόνισε, να ενταχθεί τώρα το τραμ σε αυτόν τον πολεοδομικό σχεδιασμό, ώστε να μπορεί να στηριχθεί από ένα συνδυασμό πολιτικών και να πετύχει.

Στην ανάγκη καλλιέργειας της κουλτούρας και της νοοτροπίας των πολιτών αναφέρθηκε ο Ανδρέας Μαρκίδης, κάνοντας λόγο για απαραίτητο συστατικό στην υιοθέτηση πιο βιώσιμων πρακτικών σε σχέση με την κινητικότητα, αλλά και για να τεθούν, όπως υπέδειξε, οι βάσεις πάνω στις οποίες θα στηριχτεί η κατασκευή τραμ στη Λεμεσό. Οι κακές συνήθειες, οι προκαταλήψεις και η τάση προς την παρανομία πρέπει, όπως τονίστηκε, σταδιακά να εξαλειφθούν.

Το παράδειγμα του Δουβλίνου, όπως επισημάνθηκε, υποδεικνύει ότι η αποδοχή μιας τέτοιας εξέλιξης από τους κατοίκους μιας πόλης προϋποθέτει επαρκή ενημέρωση, πληροφόρηση και δημόσια διαβούλευση. Και όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε, παρά την αρχική δυσπιστία που υπήρξε από τον κόσμο και κάποιες αντιδράσεις από μερίδα πολιτών, τις πρώτες μέρες λειτουργίας του τραμ παρατηρήθηκαν ουρές αναμονής 400 μέτρων.

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.