"Ο Ασυλλόγιστος" του Μολιέρου(1969) σε σκηνοθεσία Εύη Γαβριηλίδη, από το Θεατράκι ΡΙΚ, το οποίο επιχορηγούμενο (εμμέσως) από το ΡΙΚ, στα μόλις δύο χρόνια λειτουργίας του έγραψε μια από τις σημαντικότερες σελίδες του κυπριακού θεάτρου

Ανοιχτός Ορίζοντας

ΘΥΜΕΛΗ ξανά

Δημόσια διαβούλευση, αλλά μόνο για δύο ώρες

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΘΟΚ ανακοίνωσε «Δημόσια διαβούλευση επί των σημείων του Προγράμματος Θεατρικών επιχορηγήσεων ΘΥΜΕΛΗ, στις 29 Μαΐου, 4-6 μ.μ., στο Κτίριο ΘΟΚ». Διευκρινίζει η ανακοίνωση ότι «για να μπορέσει να είναι δομημένος, παραγωγικός και εποικοδομητικός ο διάλογος, το αργότερο μέχρι τη Δευτέρα 22 Μαΐου θα έπρεπε να υπάρχει δήλωση συμμετοχής». Επίσης μπορεί οποιοσδήποτε να στείλει γραπτώς τα σημεία του ΘΥΜΕΛΗ ή τις εισηγήσεις που θα ήθελε να συζητηθούν στη διαβούλευση.

Θετική η ενέργεια της διαβούλευσης, αλλά άραγε αρκούν δύο ώρες για ένα τόσο σοβαρό και περίπλοκο θέμα; Επίσης, θα ήταν πιο χρήσιμο ο φορέας (εδώ ο ΘΟΚ) που καλεί σε διαβούλευση (και όχι απλώς να ακούσει απόψεις) να καταθέσει, μαζί με την ανακοίνωση της διαβούλευσης, ένα έγγραφο με σημεία για συζήτηση και ίσως μια δική του εκτίμηση και αξιολόγηση για τα δύο χρόνια του θεσμού, στη βάση του οποίου να υπάρξει διάλογος «παραγωγικός και δομημένος».

Από την πλευρά μας ως Ορίζοντας, σε όλες τις συνεντεύξεις μας με ανθρώπους του θεάτρου, ακόμα και αν αφορούσαν τρέχουσες παραγωγές, ζητούσαμε και την άποψή τους για το πρόγραμμα ΘΥΜΕΛΗ και τις επιχορηγήσεις στο θέατρο γενικότερα. Δημοσιεύσαμε επίσης τις απόψεις του ΘΟΚ με συνεντεύξεις του προέδρου του ΔΣ του ΘΟΚ αλλά και της Επιτροπής Θεατρικής Ανάπτυξης. Σήμερα ως συνεισφορά στην αυριανή διαβούλευση δημοσιεύουμε τις απόψεις της Μαρίας Καρσεράς από την Ομάδα Σόλο για Τρεις και της Μόνικας Μελέκη από το Θέατρο Σκάλα, που λόγω χώρου δεν είχαν μπει παλαιότερα. Όπως επίσης τις απόψεις του Ευριπίδη Δίκαιου από τις Παραπλεύρως Παραγωγές. Τέλος, ένα κείμενο-προβληματισμοί του Αντώνη Γεωργίου.

Αν το ΘΥΜΕΛΗ συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο, τότε αυτό θα είναι η καταστροφή ενός μεγάλου κομματιού του κυπριακού θεάτρου.

Παρόλο που το πρόγραμμα ΘΥΜΕΛΗ έφερνε έναν αέρα αισιοδοξίας και αναζωογόνησης στον τομέα της θεατρικής δημιουργίας, παραμένουν ακόμα κάποια βασικά και ουσιαστικά μειονεκτήματα και αδυναμίες, που, αν δεν διορθωθούν, θα πλήξουν σημαντικά τις μικρότερες ομάδες, που είναι αυτές που έφεραν έναν αέρα αλλαγής, μια άλλη ενέργεια και ζωντάνια στο θεατρικό τοπίο. Αν το σύστημα ΘΥΜΕΛΗ συνεχίσει να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο, τότε αυτό θα είναι η καταστροφή ενός μεγάλου κομματιού του κυπριακού θεάτρου. Το ΘΥΜΕΛΗ πρέπει να λειτουργήσει μόνο με καλλιτεχνικά κριτήρια – ήδη υπάρχει η Γνωμοδοτική Επιτροπή, της οποίας οι απόψεις θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό. Το αν μια ομάδα έχει έδρα ή είναι εταιρεία πάνω από δέκα χρόνια, αν απασχολεί ένα ή είκοσι ηθοποιούς, αυτά είναι κριτήρια που καμιά σχέση έχουν με το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα μιας παράστασης. Ο ΘΟΚ έχει καθήκον και υποχρέωση να βρει τις σωστές αναλογίες στο πώς λειτουργεί το σχέδιο.

Μαρία Καρσερά, Ομάδα Σόλο για Τρεις

 

Να αφαιρείς λεφτά από τους Μεν και να δίνεις στους Δε δεν είναι θεατρική ανάπτυξη.

Το Θέατρο ΣΚΑΛΑ έχει εκπέμψει σήμα κινδύνου ήδη από τον πρώτο χρόνο εφαρμογής του σχεδίου ΘΥΜΕΛΗ. Αν και Θέατρο Αποκεντρωτικό, που δραστηριοποιείται στην περιφέρεια μέσα σε πολύ αντίξοες και ιδιάζουσες συνθήκες, δέχτηκε τη μεγαλύτερη μείωση χορηγίας μέσω του ΘΥΜΕΛΗ και σε συνδυασμό με τον τερματισμό των οποιωνδήποτε άλλων χορηγιών κινδυνεύει να οδηγηθεί σε τερματισμό ή αναστολή της λειτουργίας του. (Για το 2016 και 2017 μείωση της χορηγίας κατά 50 χιλιάδες ευρώ και άλλες 70 χιλιάδες μείωση τα προηγούμενα 3 χρόνια – 2013, 2014 και 2015 – σύνολο 120 χιλιάδες ευρώ).

Το Θέατρο ΣΚΑΛΑ συνεχίζει να λειτουργεί γιατί έχει μια ομάδα ένα πυρήνα ανθρώπων που το έχουν κρατήσει ζωντανό και σε δυσκολότερους καιρούς (κανείς δεν θυμάται ότι μας έχουν καταστρέψει ολοσχερώς ένα ολοκαίνουργιο θέατρο με εμπρησμό το 2008 και το έχουμε ξαναφτιάξει). Και τώρα η ομάδα αυτή όχι μόνο δείχνει κατανόηση, αλλά και αντιστέκεται σ’ αυτή την προσπάθεια αποκαθήλωσης του Θεάτρου ΣΚΑΛΑ και του Αποκεντρωτικού Θεάτρου- έστω και αν είναι 2 και 3 μήνες απλήρωτοι τους μειωμένους μισθούς τους.

Το ΘΥΜΕΛΗ έχει ήδη καταδικαστεί σε πλήρη αποτυχία! Η απλουστευμένη φιλοσοφία του με αύξηση των υποκειμενικών κριτηρίων στο 50%, για να μπορεί να αφαιρεί λεφτά από τους Μεν για να δίνει στους Δε, δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τη θεατρική ανάπτυξη.

Η προσέγγιση στο θέμα επιχορηγήσεων πρέπει να κινηθεί στα πλαίσια κάποιων πραγματικοτήτων:

α. Αν θα πρέπει να ικανοποιηθούν ΟΛΟΙ, απαραίτητη είναι η αύξηση του κονδυλίου Επιχορήγησης της Θεατρικής Ανάπτυξης.

β. Αν δεν αυξάνεται το κονδύλι, θα πρέπει σε τέτοιας σοβαρής φύσεως θέματα, όπως είναι η θεατρική ανάπτυξη του τόπου, ο πιο καθοριστικός τρόπος ελέγχου να είναι τα εξ ορισμού αντικειμενικά κριτήρια και όχι τα υποκειμενικά προς αποφυγήν στο μεγαλύτερο βαθμό ηθελημένων ή μη υποκειμενικών κρίσεων και αποφάσεων.

γ. Να υπάρξει σαφής διαχωρισμός των θεατρικών σχημάτων με μακροχρόνια παράδοση και προσφορά, που είναι ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ με μόνιμη, ετήσια λειτουργία, που έχουν έδρα – θεατρικό χώρο και υποδομές – και έχουν προσφέρει βήμα θεατρικής δημιουργίας σε δεκάδες και εκατοντάδες ανθρώπους της θεατρικής τέχνης, από τις περιστασιακές ομάδες χωρίς μονιμότητα, χωρίς έδρα και κυρίως χωρίς την ύπαρξη Οργανισμού που είναι εχέγγυο ελέγχου.

δ. Θα πρέπει εν τέλει η Πολιτεία να αποφασίσει κατά πόσον την ενδιαφέρει η θεατρική ανάπτυξη σ’ όλη την ελεύθερη Κύπρο και όχι μόνο στη Λευκωσία. Να αναλύσει και να εμβαθύνει στο κεφάλαιο ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ. Και οι περιοδείες των θεατρικών σχημάτων της πρωτεύουσας (που λίγοι τις κάνουν) δεν έχουν καμία συμβολή στη θεατρική ανάπτυξη της περιφέρειας. Αποκέντρωση σημαίνει δραστηριοποιούμαι μόνιμα σε χώρο εκτός του κέντρου και συμβάλλω πολύπλευρα και πολυεπίπεδα στη θεατρική και γενικότερα στην πολιτιστική του ανάπτυξη

Μόνικα Μελέκη, Θέατρο Σκάλα

Μας έχεις Like στο Facebook ;