Του Χρήστου Χαραλάμπους

Πάει και η ιστορική Δημοτική Αγορά της Λεμεσού… Ακόμα κι αυτή πέρασε στα χέρια ιδιωτών και μάλιστα για τα επόμενα δέκα χρόνια και βάλε… Και έπεται, ενδεχομένως και συνέχεια, γιατί σ’ αυτό τον τόπο, συνηθίσαμε πλέον να βλέπουμε δημόσιες περιουσίες (που ανήκουν δηλαδή στον λαό) είτε να ξεπουλιούνται είτε να παραχωρούνται σε ιδιώτες… «στρατηγικούς επενδυτές» όπως επικράτησε ο όρος.

Κι αυτές οι συναλλαγές και συμφωνίες αυτών που έχουν την εξουσία με κάποιους που κατέχουν τα κεφάλαια, έχουν την αιτία τους είτε στην ανικανότητα των ιδιοκτητών (το κράτος, οι δήμοι κ.λπ.) να εκμεταλλευτούν και να αξιοποιήσουν αυτές τις περιουσίες προς δημόσιο όφελος, είτε γιατί θα πρέπει να εξυπηρετηθούν κάποια ιδιωτικά συμφέροντα. Συνήθως, αποδεικνύεται, ότι ισχύει αυτό το τελευταίο.

Στην περίπτωση της Δημοτικής Αγοράς της Λεμεσού, τα κίνητρα για την παραχώρηση στον ιδιωτικό τομέα, μάλλον θα πρέπει να αναζητηθούν στην ανικανότητα και στην έλλειψη οράματος του δήμου να διαχειριστεί και να αναδείξει έναν από τους σημαντικότερους χώρους που διαθέτει στο κέντρο της πόλης, ο οποίος ξεκίνησε τη λειτουργία πριν από ένα ολόκληρο αιώνα και για πολλές δεκαετίες αποτελούσε το επίκεντρο της εμπορικής και κοινωνικής ζωής, όχι μόνο των κατοίκων της πόλης αλλά και όλης της επαρχίας Λεμεσού.

Σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας αλλά και πολλών άλλων χωρών της Μεσογείου (όπως είναι και η μικροσκοπική μας Κύπρος), οι δημοτικές αγορές περιλαμβάνονται (όπως και οι κεντρικές πλατείες) στα βασικά σημεία αναφοράς για ντόπιους και ξένους, γι’ αυτό και οι διατήρηση και συνεχής ανάδειξή τους, βρίσκονται στις προτεραιότητες των τοπικών Αρχών. Και δεν είναι τυχαίο που τέτοιοι χώροι αποτελούν μέρος των προγραμμάτων και των προτάσεων των τουριστικών πρακτορείων.

Κι ας μην πάμε πολύ μακριά… Ας αναφερθούμε μόνο στις δημοτικές αγορές που λειτουργούν στις πόλεις της γειτονικής Κρήτης ή ακόμα και στην αδελφή πόλη της Λεμεσού, τη Θεσσαλονίκη, οι οποίες αποτελούν το καμάρι των τοπικών Αρχών και βέβαια, σφύζουν από την κίνηση που δημιουργούν τόσο οι ντόπιοι όσο και οι ξένοι επισκέπτες.

Η Λεμεσός αποδείχτηκε και σε αυτό τον τομέα ανίκανη να λειτουργήσει τη δική της δημοτική αγορά και να την καταστήσει ελκυστική. Το πώς θα καταλήξει ο χώρος, θα φανεί στην πορεία. Ας μην ξεχνούμε ότι η κάθε ιδιωτική επένδυση στοχεύει αποκλειστικά και μόνο στο οικονομικό κέρδος.