Του
Γιαννάκη Λ. Ομήρου

 

 

Η παγκόσμια κρίση του κορονοϊού οδήγησε πλείστους ηγέτες να τον αποκαλούν «πόλεμο». Δεν είναι υπερβολικός ο χαρακτηρισμός. Οι συνθήκες που επικρατούν σε όλο τον πλανήτη είναι πραγματικά πολεμικές. Κατ’ οίκον περιορισμός, υπερπλήρη νοσοκομεία, επιτάξεις, θύματα. Σε αυτές λοιπόν τις πολεμικές συνθήκες, κράτη και ενώσεις κρατών δοκιμάζονται και δίνουν εξετάσεις. Πρωτίστως τα συστήματα υγείας, αλλά και η ανθεκτικότητα των οικονομιών. Η ΕΕ οικοδομήθηκε πάνω σε οικουμενικές – πανανθρώπινες αξίες, κορυφαία των οποίων είναι η αλληλεγγύη.

Η ΕΕ κάλεσε στην πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης τα κράτη – μέλη να εκχωρήσουν μεγάλο μέρος της εθνικής τους κυριαρχίας σε κεντρικά ευρωπαϊκά συλλογικά θεσμικά όργανα. Τα κράτη – μέλη το έπραξαν «εκόντα – άκοντα», προσδοκώντας σε ενίσχυση της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης και της δικαιοσύνης.


Ωστόσο, στην ώρα του πολέμου κατά του κορονοϊού παρατηρούμε μια ΕΕ χαμένη και αμήχανη στη γραφειοκρατία της και κράτη – μέλη να συμπεριφέρονται με τη λογική του κυνισμού και της παγερής αδιαφορίας για τους υπόλοιπους εταίρους. Με τη λογική «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Η μονίμως διεκδικούσα την ηγεμονία της ΕΕ Γερμανία έσπευσε να απαγορεύσει εξαγωγή φαρμακευτικού και άλλου συναφούς υλικού, αναγκαίου για την αντιμετώπιση της πανδημίας, προκειμένου η ίδια να έχει τεράστια αποθέματα.

Την ίδια στιγμή αρνείται να συναινέσει στο αίτημα για την έκδοση «κορονο-ομόλογου» για την αντιμετώπιση του κολοσσιαίου οικονομικού προβλήματος που ήδη αντιμετωπίζουν κράτη – μέλη. Ιδιαίτερα εκείνα που πλήττονται σε μεγαλύτερο βαθμό από τον φοβερό ιό. Η κυρία Μέρκελ παραπέμπει κατά τρόπο ανάλγητο στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας «ως το κατάλληλο εργαλείο για την κρίση», παρά τη δραματική έκκληση της προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κυρίας Λαγκάρντ ότι «χώρες – μέλη αντιμετωπίζουν κρίση επικών διαστάσεων εξαιτίας της πανδημίας».

Κυνική, ιδιοτελής η συμπεριφορά της Γερμανίας και των συνοδοιπόρων της του πλούσιου Βορρά. Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη αποδεικνύεται «έπεα πτερόεντα». Και ασφαλώς το ευρωπαϊκό οικοδόμημα σείεται εκ θεμελίων. «Των οικιών πολλών ευρωπαϊκών χωρών εμπιπραμένων». Η Γερμανία της απληστίας και της αναλγησίας «άδει». Το προσωπείο των κοινών ευρωπαϊκών αρχών και αξιών πέφτει. Και εμφανίζεται το αδυσώπητο και βλοσυρό πρόσωπο της αδίστακτης κατίσχυσης των ιδιοτελών συμφερόντων. Η Ευρώπη χρεοκοπεί και το εγχείρημα της εμβάθυνσης, της διεύρυνσης και της ενοποίησης οδηγείται σε κατακρήμνιση. Θα υπάρξει έστω και την υστάτη ανάνηψη, μεταμέλεια και σεβασμός στις θεμελιώδεις αρχές και αξίες που απαγγέλλεται η ΕΕ;

Σημ. 1: Αν τώρα επιδεικνύεται από πλευράς ΕΕ η απουσία αλληλεγγύης, μπορούμε να φανταστούμε πώς θα συμπεριφερθεί στην οικονομική πανδημία που θα ακολουθήσει.

Σημ 2: Ο Ζακ Ντελόρ, προσφυώς χαρακτήρισε τη δημιουργία της ΕΕ ως «το μεγαλύτερο επίτευγμα της ιστορίας σε καιρό ειρήνης». Κατανοούν οι ηγεμονικοί κύκλοι της Ευρώπης στις Βρυξέλλες ότι η ρήση αυτή κινδυνεύει να ακυρωθεί;