Τις άλλες 364 μέρες τι κάνουμε;

Mandatory Credit: Photo by Justin Lane/EPA/REX/Shutterstock (8488439l) People gather for a rally and march marking International Women's Day in New York, New York, USA, 08 March 2017. Women around the world are striking from work and gathering for marches and rallies to observe the day. International Women's Day 2017 in New York, USA - 08 Mar 2017

Της
Ελένης Μαύρου

 

Το ‘χει η αυριανή μέρα… Οι γυναίκες θα πάρουν πάλι υποσχέσεις, επαίνους και λουλούδια. Οι υποσχέσεις όμως θα ξεχαστούν, οι έπαινοι θα παραμεριστούν και τα λουλούδια θα μαραθούν.

Η αυριανή μέρα αφορά κάθε γυναίκα της εποχής μας. Τη γυναίκα που δουλεύει 10 και 12 ώρες τη μέρα, ακόμα και την Κυριακή, για ένα ξερό μισθό. Τη γυναίκα που επέλεξε ή έτυχε να μεγαλώνει μόνη της τα παιδιά της και αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα. Τη γυναίκα που βιάστηκε γιατί κάποιος εξακολουθεί να τη βλέπει ως αντικείμενο. Τη γυναίκα που παλεύει με τα κύματα αγκαλιά με το παιδί της, αναζητώντας καλύτερη ζωή. Τη γυναίκα που ο πόλεμος της σκότωσε τα πάντα, ακόμα και την ελπίδα.

Οι γυναίκες βρίσκονται παντού σε χειρότερη θέση από τους άντρες μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκες. Την ανισότητα τη γέννησαν μεν αιώνες διακρίσεων και η βαθιά ριζωμένη πατριαρχία, τη συντηρούν όμως οι κρατικοί θεσμοί, οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές και η ανυπαρξία υποστηρικτικών δομών.

Σε πολλές χώρες οι γυναίκες είναι καταδικασμένες σε έναν κοινωνικό αποκλεισμό που περιλαμβάνει σχεδόν τα πάντα: τη φτώχεια, τη βία, την ανεργία, την ανεπάρκεια ιατρικής περίθαλψης, την ανεπάρκεια του εκπαιδευτικού συστήματος, την αδυναμία πρόσβασης σε οικονομικούς πόρους… Η πραγματικότητα είναι ακόμα χειρότερη για τις γυναίκες που ανήκουν σε μειονότητες, για τις ηλικιωμένες, για τις γυναίκες με αναπηρία, για τις γυναίκες μετανάστες και πρόσφυγες.

Οι γυναίκες είναι αποκλεισμένες από τις κορυφαίες θέσεις στην πολιτεία, την κοινωνία, την οικονομία. Οι άντρες είναι κατά μέσο όρο τριπλάσιοι στα κοινοβούλια σε όλο τον κόσμο. Σίγουρα είναι πολλές οι γυναίκες που έχουν μάθει να αγωνίζονται, να διεκδικούν και, συχνά, να ξεπερνούν τους συναδέλφους τους. Αυτό όμως δεν είναι κάτι που τους «συγχωρείται» εύκολα. Το μισθολογικό χάσμα μεταξύ των φύλων καλά κρατεί -σύμφωνα με έρευνα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, θα χρειαστούν 275 χρόνια για να γεφυρωθεί. Όσο για τη βία, την παρενόχληση και τη σεξιστική συμπεριφορά, είναι καλό που αρχίζουν και «ανοίγουν τα στόματα». Για να έχει όμως αυτό αποτέλεσμα, πρέπει να ανοίξουν και τα αυτιά και τα μυαλά όλων.

Η Κύπρος δεν αποτελεί εξαίρεση. Εν έτει 2021 παλεύουμε ακόμα για πράγματα που θα έπρεπε να ήταν πλέον αυτονόητα. Οι κυβερνητικές πολιτικές λιτότητας και «λιγότερου κράτους» συρρίκνωσαν τις υποστηρικτικές δομές και στοχοποιούν χιλιάδες γυναίκες κρατώντας την Κύπρο στον πάτο των ευρωπαϊκών και διεθνών κατατάξεων στα θέματα ισοτιμίας των φύλων.

Η ισότητα απαιτεί πολιτικές που να συνοδεύονται με έργα. Και στην Κύπρο σήμερα απουσιάζει και το ένα και το άλλο. Μας το είπε άλλωστε ξεκάθαρα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης: Μην περιμένετε από άλλους να καθαρίσουν για πάρτη σας!

8η του Μάρτη αύριο. Η 8η του Μάρτη όμως δεν είναι παρά μια ακόμα μέρα, μαζί με τις άλλες 364, που η γυναίκα βιώνει την ανισότητα και παλεύει για την ισότητα. Η 8η του Μάρτη, λοιπόν, δεν ξεθώριασε ως σύμβολο αγώνα. Όπως είπε και ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, «είναι ώρα να σταματήσουμε να προσπαθούμε να αλλάξουμε τις γυναίκες και να αρχίσουμε να αλλάζουμε τα συστήματα που τις εμποδίζουν να πετύχουν αυτά που μπορούν».

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.