Tου  Λεόντιου Φιλοθέου
Το ράντισμα.
Πυρομαχικά. Αυτό έκαναν οι στρατιωτικοί. Τα ράντιζαν. Αγνοώντας προφανώς όχι μόνο κάθε οδηγία διαχείρισης πυρομαχικών, αλλά κυρίως την κοινή λογική. Οι στρατιωτικοί. Αυτοί δηλαδή που τη γλίτωσαν. Ενας αρχηγός της ΕΦ που το έβαλε στα πόδια. Και φυσικά ο πλέον αρμόδιος στρατιωτικός που βγήκε μάρτυρας (βεβαίως-βεβαίως) κατηγορίας. Γνωστή άλλωστε η μέθοδος του μάρτυρα κατηγορίας. Εδώ έβγαλαν τον Λίλλη. Δεν θα έβγαζαν κοτζάμ Συνταγματάρχη;
Παραλογισμός. Δεν καταδικάστηκαν αυτοί που ήταν υπεύθυνοι. Ούτε αυτοί που τα φύλαξαν εκεί. Ούτε αυτοί που δεν έλαβαν τα απαραίτητα μέτρα. Ούτε αυτοί που τα έβλεπαν να καίγονται. Ούτε αυτοί που τα ράντιζαν. Ούτε αυτοί που δεν διέταξαν εκκένωση του στρατοπέδου. Καθύβρισαν μέχρι αηδίας τον Χριστόφια γιατί «κι αν δεν γνώριζε έπρεπε να γνωρίζει». Και καταδικάστηκε ο Υπουργός Αμυνας που ενημερώθηκε μετά την έκρηξη. Στρατιωτικοί. Και δικαιοσύνη. Να τους χαιρόμαστε!
Στρατηγός. Το θέμα δεν ήταν να δοθεί χάρη στον Στρατηγό Κώστα Παπακώστα. Ενα θέμα για το οποίο θα πρέπει να δώσει εξηγήσεις και ο ίδιος ο Γενικός Εισαγγελέας. Το θέμα είναι ότι δεν έπρεπε να είχε καταδικαστεί ευθύς εξ’ αρχής. Ενας άνθρωπος που ανάλωσε τη ζωή του στην προσφορά στην πατρίδα και έφυγε από τη ζωή κλειστός για μήνες σ’ ένα δωμάτιο νοσοκομείου. Οχι, στον Κώστα Παπακώστα δεν άξιζε η χάρη. Αξιζε η αθώωση. Τυφλή δικαιοσύνη; Μπα. Ούτε καν στραβή. Επιλεκτική. Για να βλέπει ό,τι θέλει.
Ρίκκος. Ολα λοιπόν τα ραντίζουμε. Μερικούς μήνες τώρα ο Πρόεδρος ραντίζει τον Ρίκκο. Και η ευθύνη δεν βαραίνει τον Πρόεδρο επειδή απλά δεν πήρε πρωτοβουλίες, αλλά γιατί μας τον φόρτωσε ευθύς εξ’ αρχής. Παρουσιάζοντάς τον ως πρότυπο αριστείας! Ακόμα όμως και μετά το πόρισμα Καλλή και τον εντοπισμό ποινικών ευθυνών συνέχισε να τον ραντίζει. Μέχρι που η ολομέλεια του Ανωτάτου από άριστο, τον έκρινε ακατάλληλο. Και ανίκανο. Ντροπή είχε αναφωνήσει ο Γενικός Εισαγγελέας. Πράγματι, ντροπή.
Οικονομία. Ο Χάρης ραντίζει κυρίως την οικονομία. Και κάπως έτσι προσπαθεί να παρουσιάσει την κατάντια μας ως επιτυχία, μοντέλο προς μίμηση και ως ένα νέο οικονομικό θαύμα. Να λοιπόν το θαύμα. Η ανεργία ανεβαίνει. Οι μισθοί κατεβαίνουν. Οι μικρομεσαίοι κλείνουν. Οι ημικρατικοί ξεπουλιούνται. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια καλπάζουν. Οι εκποιήσεις έρχονται. Η υγεία αργοπεθαίνει. Η σίτιση στα κοινωνικά παντοπωλεία αυξάνεται. Θαύμα Χάρη μου, θαύμα!
Κυπριακό. Είναι αυτοί που θέλουν 41 χρόνια τώρα να ραντίζουμε το Κυπριακό. Και τις συνομιλίες. Και πολύ θα ήθελαν να το ραντίζουμε για άλλα τόσα. Είναι οι ίδιοι που παραποιούν τις δηλώσεις Ακιντζί και στήνουν ολόκληρη προπαγάνδα για να τον παρουσιάσουν πάνω-κάτω χειρότερο κι από τον Ντενκτάς. Είναι οι ίδιοι που ανησυχούν κάθε φορά που ανοίγεται ένα παράθυρο ελπίδας για λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Είναι αυτοί που ανησυχούν για το καλό κλίμα. Είναι ο λεγόμενος ενδιάμεσος (;) χώρος. Κύριοι, συνέλθετε. Αλλο το ράντισμα κι άλλο το ψέκασμα.
Ελλάδα. Στην Ελλάδα την εβδομάδα που μας πέρασε ράντισαν ξανά, τη Χρυσή Αυγή. Ενα ναζιστικό μόρφωμα του οποίου τα στελέχη κατηγορούνται για το μισό ποινικό κώδικα και του οποίου ο αρχηγός ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για μια δολοφονία, παραμένει τρίτη πολιτική δύναμη. Πλέον δεν χωράει καμιά δικαιολογία για ψήφο διαμαρτυρίας. Οσοι τη ψηφίζουν πλέον γνωρίζουν. Και είναι φασίστες.
Υστερόγραφο. Ας μην τα βάζουμε με τους συγγενείς των θυμάτων της έκρηξης. Ας δείξουμε κατανόηση. Οσο κι αν νιώθουμε ότι πολλές φορές είναι άδικοι. Κι ότι εκτίθενται. Διότι είναι δύσκολο να κατανοήσει κάποιος τον πόνο μιας μάνας που έχασε δύο παιδιά. Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι αυτοί. Αλλά όσοι χυδαία εκμεταλλεύτηκαν και τότε και σήμερα την κατάσταση και τους ίδιους για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα.
@leontios_