Με τον Αντρέα Ιακώβου, υπεύθυνο του Θεατρικού Εργαστηρίου Δήμου Μέσα Γειτονιάς

 Πόσα χρόνια δράσης έχει το Θεατρικό εργαστήρι Δήμου Μέσα Γειτονιάς; Ποιες οι κυριότερες δραστηριότητες του;

Το Θεατρικό Εργαστήρι του Δήμου Μέσα Γειτονιάς δημιουργήθηκε από την πολιτιστική επιτροπή του Δήμο, το 2001 ως θεσμικό και μόνιμο πολιτιστικό τμήμα, με σκοπό να προσφέρει στην τοπική κοινωνία και να συμβάλει στην πολιτιστική ανάπτυξη του Δήμου. Επιδίωξη του είναι να προωθήσει την δημιουργική συμμετοχή, να ενθαρύνει την προσωπική έκφραση των δημοτών και να καλλιεργήσει το ομαδικό πνεύμα, την συνεργασία και την συνδημιουργία. Οι συμμετέχοντες είχαν και έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν σειρά μαθημάτων της ιστορίας και της τέχνης του Θεάτρου και όσοι επιθυμούν μπορούν να λάβουν μέρος σε θεατρικές παραστάσεις και να στελεχώσουν την θεατρική ομάδα. Από το εργαστήρι πέρασαν αρκετοί εκπαιδευτικοί για να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους πρακτικά και τεχνικά και να αποκτήσουν θεατρικές εμπειρίες. Υπήρξε και είναι εφαλτήριο για μελλοντικούς επαγγελματίες ηθοποιούς. Εκτός από Θεατρικές παραστάσεις, διοργανώνει ποιητικές και άλλες καλλιτεχνικές βραδιές, παρουσιάζει θεατρικά αναλόγια, αφιερώματα προς διάφορους ανθρώπους των τεχνών και των γραμμάτων.

Ασχολείστε με το ερασιτεχνικό θέατρο γενικότερα, έχετε σκηνοθετήσει έργα και με άλλες ομάδες. Πόσο σημαντικό θεωρείς πως είναι το ερασιτεχνικό θέατρο;

Με το ερασιτεχνικό θέατρο ασχολήθηκα και τον καιρό που ζούσα στην τότε Δυτική Γερμανία. Δούλευα επαγγελματικά ως ηθοποιός στο κρατικό θέατρο του Ααχεν και παράλληλα είχα δημιουργήσει σε διαφορετικές χρονικές περιόδους δύο ερασιτεχνικές ομάδες, την Theater Boheme και την Komödianten Theater, στις οποίες σκηνοθετούσα και σκηνογραφούσα και είχαν καθιερωθεί στα θεατρικά δρώμενα της πόλης και εντάχθηκαν στο πρόγραμμα επιχορηγήσεων. Η πρώτη ομάδα υπάρχει και δραστηριοποιείται ακόμη

Από το 2000 που επέστρεψα στην συνεργάστηκα (και άμα λάχει συνεργάζομαι), με διάφορα επαγγελματικά και ερασιτεχνικά θέατρα και ομάδες (ΘΟΚ, ΕΘΑΛ, Θεατρική Πορεία, Επιλογή κλπ.) ως σκηνοθέτης ή ως σκηνογράφος, προσφέρω την βοήθεια μου σε σχολικές θεατρικές ομάδες και από το 2001 είμαι ο υπεύθυνος του Θεατρικού Εργαστηρίου του Δήμου Μέσα Γειτονιάς και αφοσιωμένος στο ερασιτεχνικό θέατρο.

Εγώ προσωπικά θεωρώ ότι το ερασιτεχνικό Θέατρο είναι η μήτρα της θεατρικής παιδείας ενός τόπου. Από ερασιτέχνες γεννήθηκε το Θέατρο στην Κύπρο όπως και παγκόσμια. Οι εραστές έχουν πάντα πιο έντονο το πάθος, την αγάπη, την αφοσίωση και γενικά όλες τις συναισθηματικές εκφάνσεις, εξαρτήσεις και πράξεις. Είναι σαν τους ιεραπόστολους , ταγμένοι και αφοσιωμένοι σε μια πίστη και μια αγάπη που θεωρούν ότι η ζωή τους διάλεξε για να την υπηρετήσουν και όχι για να την απολαύσουν,πέραν από την απόλαυση ότι προσφέρουν και εισπράτουν αγάπη και εκτίμηση.Ακούγεται υπερβολικό, αλλά όταν δει κάποιος την αφοσίωση των ερασιτεχνών και με τι θυσίες και δυσκολίες υπηρετούν αυτό που αγαπούν για να εισπράξουν ένα χειροκρότημα και μια εκτίμηση, τότε καταλαβαίνει.

Θυμάμαι έντονα τον Μικρό Πρίγκιπα που σκηνοθετήσατε για τη Θεατρική Πορεία Λεμεσού. Ένα έργο για παιδιά και μεγάλους. Τι είναι σημαντικό για ένα σκηνοθέτη στο θέατρο για παιδιά;

Ο «Μικρός πρίγκηπας» του Αντουάν Ντε Σαιντ Εξυπερύ ήταν η πρώτη μου σκηνοθετική δουλειά στην Κύπρο μετά που επέστρεψα από το εξωτερικό και από τις πιο αγαπημένες μου και ιδιαίτερα ξεχωριστή, με την Θεατρική Πορεία Λεμεσού που ήταν και η πρώτη θεατρική ομάδα – που ξεχώριζε παγκύπρια για την ποιότητα και τις επιτυχίες της, με πλούσιο ιστορικό και δράση, αξιόλογες και ψηλού επιπέδου παραγωγές.

Είχα την ευκαιρία, μεταξύ πεπειραμένων ερασιτεχνών ηθοποιών να δουλέψω και με πολύ νέα παιδιά, μαθητές που δεν είχαν καν την πείρα της σκηνής, ούτε τις τεχνικές του Θεάτρου, ορθοφωνία ή κίνηση, ούτε καν τις αναπνοές τους δεν μπορούσαν να ελέγξουν παρα μόνο είχαν το ταλέντο, τον αυθορμητισμό και την τόλμη να εκτεθούν μπροστά σε κοινό και ήταν μια ωραία πρόκληση να δουλέψω μαζί τους και να πλάσω χαρακτήρες. Ήταν μια παράσταση μέσα από ένα παιδικό παιγνίδι, όπου απλά καθημερινά και ασήμαντα αντικείμενα, όπως σκουπόξυλα, πλαστικά γάντια, χάρτινα κουτιά έπαιρναν άλλες μορφές και χρήσεις. Τέσσερα από τα παιδιά, μαθητές τότε, που έλαβαν μέρος, ακολούθησαν μετα το επάγγελμα του ηθοποιού, σπουδάζοντας σε διάφορες δραματικές σχολές. «Ο μικρός πρίγκηπας» ήταν και το «εισιτήριο» μου για να σκηνοθετήσω και στην παιδική σκηνή του ΘΟΚ τότε.

Το παιδικό θέατρο είναι από τα πιο δύσκολα ήδη θεάτρου γιατί έχει να κάνει με ένα απρόβλεπτο, αυθόρμητο και πλούσιο σε φαντασία και παρατηρητικότητα κοινό, με έντονη περιέργεια , που ερμηνεύει την κάθε λέξη, την κάθε εικόνα, την κάθε κίνηση και δίνει σημασία και στην πιο μικρή και ασήμαντη λεπτομέρεια. Τα παιδιά επίσης εύκολα επηρεάζονται και γι αυτό οι ευθύνες όσων ασχολούνται με το παιδικό θέατρο είναι μεγάλες και πολλές στο αν θα τα καλλιεργήσουν, εκπαιδεύσουν ή ακόμα ψυχαγωγήσουν σωστά. Κι αυτό γίνεται μέσα από ένα προσεγμένο, μελετημένο και ποιοτικό παιδικό θέατρο.

Πόσο εύκολο είναι το ανέβασμα μιας καινούργιας παραγωγής από μια ερασιτεχνική ομάδα;

Πάρα πολύ δύσκολο. Το πρώτο και πιο βασικό είναι ότι όλοι οι ηθοποιοί και συντελεστές μιας ερασιτεχνικής ομάδας είναι εργαζόμενοι άνθρωποι, οικογενειάρχες με πολλές άλλες υποχρεώσεις και ασχολίες εκτός θεάτρου, οπότε η μελέτη του ρόλου, οι πρόβες ενός έργου γίνονται με πολλές θυσίες και δυσκολίες . Όπως στο να βρίσκουν περισσότερες κοινές ώρες για επιπρόσθετες πρόβες και πολλές φορές χρειάζονται και ξενύχτια.Οπότε ο χρόνος για να ανεβεί ένα έργο καθορίζεται πιο δύσκολα. Έπειτα είναι το οικονομικό πρόβλημα, όπου οι ανάγκες για σκηνικά, κοστούμια, φροντιστήριο κλπ είναι πολλές κι έτσι παρ όλον που ανακυκλώνουμε, μετατρέπουμε ή ανακαινίζουμε έχουμε αρκετές δυσκολίες όπως και με την εύρεση ή πρόσβαση σε χώρους παραστάσεων.

Πέρα από τη στήριξη του τμήματος Θεατρικής Ανάπτυξης του ΘΟΚ η στήριξη από την Πολιτεία γενικότερα είναι ικανοποιητική;

Εμείς ως Δημοτικό Θεατρικό Εργαστήρι, και σύμφωνα με τους όρους εντολής, όπου δεν είμαστε κερδοσκοπική ομάδα αλλά προσφοράς, δεν έχουμε εισπράξεις και έσοδα από παραστάσεις, παρα μόνο την οικονομική στήριξη του Δήμου, οπότε αναπόφευκτα είμαστε εξαρτημένοι από την οικονομική κατάσταση που βρίσκεται ο Δήμος μας και ανάλογα με τις επιχορηγήσεις της Πολιτείας προς τον Δήμο για τις βασικές ανάγκες λειτουργίας του, όπου για τα πολιτιστικά πρέπει να δώσει από το υστέρημα, που πολλές φορές δεν αρκούν ούτε για σκηνικά. Όσο αφορά την Πολιτεία, γενικά πρέπει πρώτα να διευκρινήσει τί θεωρεί πολιτισμό για να μπορεί και να τον στηρίξει. Δυστυχώς ο πολιτισμός και η τέχνη στην Κύπρο υποφέρει και ταλαιπωρείται πρώτα από τις διάφορες πολιτιστικές υπηρεσίες , πολιτιστικές και καλλιτεχνικές επιτροπές με τους διάφορους φιλότεχνους ως μέλη τους.

Τι χρειάζεται το ερασιτεχνικό θέατρο για την περαιτέρω ανάπτυξη του;

Περισσότερη συμπαράσταση από τους κατάλληλους ανθρώπους και φορείς και περισσότερη στήριξη από τους οικονομικούς παράγοντες. Οι τοπικές κοινωνίες έδειξαν ότι αγκαλιάζουν και στηρίζουν τα ερασιτεχνικά σχήματα και ιδιαίτερα στην ύπαιθρον που έχουν έλλειψη από θεάματα και καλλιτεχνικά δρώμενα και αυτό είναι πολύ θετικό για την ανάπτυξη του . Και βλέπω να δημιουργούνται όλο και περισσότερες ομάδες.

Έχετε επαφές με άλλες ερασιτεχνικές ομάδες, συντονίζεστε, συνεργάζεστε;

Εμείς ως Θεατρικό Εργαστήρι του Δήμου Μέσα Γειτονιάς έχουμε ως αρχή και βασική αξία την αλληλοβοήθεια και αλληλεγγύη και επιδώκουμε την επαφή και συνεργασία με άλλες ερασιτεχνικές ομάδες, γιατί αυτό που μας ενώνει είναι η ανιδιοτελής αγάπη για το Θέατρο. Δανείζουμε σκηνικά, κοστούμια, αντικείμενα φροντιστηρίου, και αρκετές φορές παραχωρήσαμε το χώρο μας για πρόβες. Επίσης ανταποκρινόμαστε ευχάριστα στα καλέσματα ερασιτεχνικών ομάδων να συμμετέχουμε σε διάφορα φεστιβάλ που διοργανώνουν ή να στηρίξουμεν εκδηλώσεις τους.

Μια ερασιτεχνική ομάδα την οποία θαυμάζω και «ζηλεύω» για την δουλειά, την δράση, την οργάνωση, το μεράκι, την αγάπη και την αφοσίωση τους για το θέατρο και την τέχνη και έχουμε πολύ όμορφες και ωραίες επαφές και μια αγαπησιάρικη σχέση, είναι η «Παράβαση» Λυμπιών και το θεώρησα σημαντικό να το αναφέρω.