Το γύρισμα της Ιστορίας…

Του Κώστα Κατσώνη


Κατεβάστε το  Dialogos App
Apple | Android | Huawei



Όταν τα καραβάνια των χιλιάδων καταπονηµένων προσφύγων της Μικρασίας αγωνίζονταν απεγνωσµένα, µέσα στη φτώχεια, τη µιζέρια, την εγκατάλειψη και την καταφρόνια των ντόπιων να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους -στα περίχωρα της Αθήνας και όπου αλλού τους τσουβάλιασαν, αναλογιζόµενοι όσα τους συνέβαιναν µετά την τραγωδία της Μικρασιατικής Καταστροφής, απέδιδαν τα νέα δεινά που ανέτρεψαν τη ζωή και την καθηµερινότητά τους στο «Γύρισµα της Ιστορίας»…

Μόνο που το γύρισµα της Ιστορίας, αυτό που συνήθως λέµε «έχει ο καιρός γυρίσµατα», δεν συµβαίνει -όπως δεν συνέβη και τότε- κατά µαγικό και υπερκόσµιο τρόπο, νοµοτελειακά και αναπότρεπτα σαν της µοίρας µας γραµµένο. Αλλά, αντίθετα, είναι κατά τραγική τεκµηρίωση αποτέλεσµα ολέθριων λαθών, χειρισµών, αποφάσεων και παραλείψεων από ανιστόρητους και ανίκανους ηγέτες, κατώτερους των περιστάσεων, που αδυνατούν να κατανοήσουν το πραγµατικό συµφέρον του λαού τους ή ενεργούν υπηρετώντας αλλότρια συµφέροντα, ιδεοληψίες και σκοπιµότητες.

Αυτό το ολέθριο γύρισµα της Ιστορίας, που καταχωρήθηκε στις δέλτους της Ιστορίας ως «Μικρασιατική Καταστροφή», για το οποίο εκτελέστηκαν το 1923 στην Ελλάδα οι έξι (πολιτικοί και στρατιωτικοί) που θεωρήθηκαν υπαίτιοι, κατακουρέλιασε και έθαψε µια για πάντα τη Μεγάλη Ιδέα, δηλαδή την προσδοκία «να πάρουµε ξανά την Πόλη και να ζωντανέψουµε τον µαρµαρωµένο βασιλιά», µε την οποία παραµύθιαζαν το λαό αρκετοί πολιτικοί ηγέτες στα πρώτα εκατόν µετεπαναστατικά χρόνια της 1ης Ελληνικής ∆ηµοκρατίας. Μαζί µε τη Μεγάλη Ιδέα, όµως, θάφτηκαν, γκρεµίστηκαν και ποδοπατήθηκαν τα όνειρα, οι προσδοκίες, οι ελπίδες και τα οράµατα των Ελλήνων της Μικρασίας, που ήταν φιλήσυχοι νοικοκύρηδες και το µόνο που προσδοκούσαν ήταν να συνεχίσουν τη ζωή τους ειρηνικά και αδελφωµένα, στον τόπο που γεννήθηκαν και µεγάλωσαν.

Μελετώντας την ιστορία της Μικρασίας, καθώς το 2022 συµπληρώνονται 100 χρόνια, δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσει κανείς ότι βιώσαµε και βιώνουµε ακόµα και στον δικό µας τον τόπο τις τραγικές συνέπειες από το ολέθριο «Γύρισµα της Ιστορίας», που στη δική µας περίπτωση συντελέστηκε εν ονόµατι µιας άλλης µεγάλης και εξωπραγµατικής ιδέας, της Ένωσης της Κύπρου µε την Ελλάδα. Θάφτηκε τελικά κι αυτή, οριστικά και αµετάκλητα, κάτω από τα ερείπια που προκάλεσε στο νησί µας το δίδυµο έγκληµα, εκείνο το πικρό καλοκαίρι του 1974, όταν οι επίορκοι αξιωµατικοί της Αθηναϊκής Χούντας και τα µίσθαρνα όργανά τους, οι Εοκαβητατζήδες του Γρίβα, οργάνωσαν το προδοτικό πραξικόπηµα της 15ης Ιουλίου 1974 και άνοιξαν διάπλατα τις κερκόπορτες για να περάσει ο τουρκικός Αττίλας και να ρηµάξει τον ανυπεράσπιστο τόπο και τον µάρτυρα λαό µας.

Μπορεί, όπως λένε οι µαρξιστές, η Ιστορία να επαναλαµβάνεται ως «φάρσα». Είναι όµως αυτή η επανάληψη στην περίπτωσή µας τραγική στις διαστάσεις της, και γίνεται ακόµα τραγικότερη όταν οι ηγέτες αδυνατούν να κατανοήσουν το µέγεθος του ολέθρου που προοιωνίζεται οποιαδήποτε επιστροφή στις ιδεοληψίες του παρελθόντος, χωρίς συναίσθηση των δεδοµένων του παρόντος και των όσων δυσοίωνων το µέλλον επιφυλάσσει. Αυτά νιώθουµε σήµερα κι εµείς, καθώς οι ανακολουθίες του σηµερινού Προέδρου και η επιστροφή του στην ανέξοδη πατριωτική ρητορεία της φουστανέλας, µας έχουν οδηγήσει κυριολεκτικά προ του φάσµατος ενός νέου εθνικού ολέθρου […] Έχει ο καιρός γυρίσµατα, άραγε; Σίγουρα έχει, και καλούµαστε έστω και τη δωδεκάτη να αποτρέψουµε τη νέα επαπειλούµενη τραγωδία, «µε λογισµό και µ’ όνειρο», όπως λέει και ο ποιητής, γιατί σε αντίθετη περίπτωση «ουαί τοις ηττηµένοις»!

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.