Το Βαρώσι ως ωρολογιακή βόμβα

Του Χρύσανθου Ζαννέττου*​​​​​​

Ο Πρόεδρος της ∆ηµοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, εδώ και τέσσερα χρόνια, δηλαδή από το ναυάγιο του Κραν Μοντανά και εντεύθεν, σε όλες τις δηµόσιες αλλά και κατ’ ιδίαν συναντήσεις του αναλύει όλες τις ενέργειες της κυβέρνησης που αφορούν το θέµα της Αµµοχώστου, σε όλα τα επίπεδα.

Είναι γεγονός πως όλες οι ενέργειες της κυβέρνησης ήταν απόλυτα αναγκαίες και σαφώς ήταν προς την ορθή κατεύθυνση. Το θέµα είναι κατά πόσον είχαν κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσµα. Η απάντηση είναι γνωστή σε όλους. Κανένα ουσιαστικό αποτέλεσµα δεν πετύχαµε αφού από το 2019 η Τουρκία υλοποιεί σταδιακά, αλλά µε πρόγραµµα τις εξαγγελίες της σε σχέση µε το άνοιγµα της περίκλειστης περιοχής, χωρίς να λαµβάνει υπόψιν ούτε τα Συµπεράσµατα του ΕΣ, ούτε τις εκθέσεις του ΓΓ του ΟΗΕ, ούτε κανέναν.

Επιπρόσθετα, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, σε πρόσφατη συνάντησή του µε τον ∆ήµο Αµµοχώστου, έκανε τρεις βασικές παραδοχές. Πρώτον, ότι τα οικονοµικά συµφέροντα των εταίρων µας µε την Τουρκία είναι τεράστια και ως εκ τούτου κρατούν µια ξεκάθαρη στάση ενάντια στη λήψη δραστικών µέτρων κατά της Τουρκίας. ∆εύτερον, ότι η επιθετικότητα του Ερντογάν δυστυχώς δεν ανακόπτεται µε τα Συµπεράσµατα του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου. Και τρίτον ότι ενδεχόµενα νέα τετελεσµένα στην Αµµόχωστο θα αποτελέσουν την ταφόπλακα του Κυπριακού.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης γνωρίζει πολύ καλά πως καµία από τις προαναφερθείσες ενέργειες δεν µπορεί να αποτρέψει τις έκνοµες ενέργειες της Άγκυρας. Η Τουρκία απέδειξε επανειληµµένα πως υλοποιεί τις εξαγγελίες της ανεξάρτητα από προτροπές, αναφορές σε ψηφίσµατα και συµπεράσµατα. ∆υστυχώς για την Αµµόχωστο και τους Αµµοχωστιανούς, ο Πρόεδρος δίνει την εντύπωση πως σήκωσε τα χέρια ψηλά και παρακολουθεί ανήµπορος να αντιδράσει τα νέα τετελεσµένα, τα οποία κατά τον ίδιο θα αποτελέσουν την ταφόπλακα του Κυπριακού.

Μπορούσε να κάνει κάτι και δεν το έκανε; Βέβαια και θα µπορούσε αφού από τον περασµένο ∆εκέµβριο κρατά στα χέρια του µία πρόταση από το ΑΚΕΛ, µε συγκεκριµένες εισηγήσεις. Αντί να την αξιοποιήσει, τη φύλαξε στο συρτάρι και δεν µπήκε καν στον κόπο να την απαντήσει. Η πρόταση του ΑΚΕΛ εµπεριέχει συγκεκριµένες εισηγήσεις για ενέργειες επί δύο βασικών πυλώνων: προτάσεις που θα µπορούσαν να καταστήσουν τις ενεργειακές πηγές της Κύπρου κίνητρο υπέρ της λύσης και προτάσεις που θα ασκούσαν πίεση στην Τουρκία να επιστρέψει στο τραπέζι των συνοµιλιών, µε ρητές αναφορές στα ουσιαστικά για την τ/κ πλευρά ζητήµατα της πολιτικής ισότητας και της αποτελεσµατικής συµµετοχής στη λήψη αποφάσεων.

Σε όλες τις επικρίσεις που δέχεται, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης απαντά µε το πόσες φορές είπε δηµόσια, αλλά και επίσηµα προς τα Ηνωµένα Έθνη, πως είναι έτοιµος να επιστρέψει στις συνοµιλίες από κει που έµειναν στο Κραν Μοντανά. ∆υστυχώς, ούτε αυτό είναι αρκετό. Και δεν είναι αρκετό για τον απλούστατο λόγο ότι ούτε τα Ηνωµένα Έθνη και προφανώς ούτε ο Γ.Γ. είναι πεπεισμένοι για τις πραγµατικές προθέσεις του Προέδρου. Και ο λόγος είναι απλός. Κάθε φορά που ο Πρόεδρος εξάγγελλε την πρόθεσή του να επιστρέψει στο τραπέζι των συνοµιλιών, στην αµέσως επόµενή του πρόταση, είτε έβαζε όρους, είτε άνοιγε εκ νέου ζητήµατα που ήταν ήδη συµφωνηµένα.

Υπάρχει προοπτική να µη χαθεί οριστικά και το Βαρώσι; Κατά τη γνώµη µου υπάρχει. Βέβαια δεν εξαρτάται πλέον µόνο από εµάς. Εξαρτάται από πολλούς άλλους παράγοντες. Από τις εξαγγελίες που θα ακούσουµε την ερχόµενη Τρίτη από τον Τούρκο Πρόεδρο. Από τις αντιστάσεις και την υποµονή των Ελληνοκύπριων προσφύγων και ιδιοκτητών περιουσιών, που φυσιολογικά εξαντλούνται µετά από 47 χρόνια και εν µέσω συνθηκών οικονοµικής εξαθλίωσης. Εξαρτάται ακόµα και από τις προθέσεις του Προέδρου Αναστασιάδη να εξαντλήσει κάθε δυνατό περιθώριο, µε ενέργειες και πρωτοβουλίες να πείσουµε τόσο τον Γ.Γ. του ΟΗΕ, αλλά και την ίδια την Τουρκία ότι πραγµατικά είµαστε έτοιµοι να επιστρέψουµε στο τραπέζι των συνοµιλιών, που θα οδηγήσουν σε µια συνολική και βιώσιµη λύση του κυπριακού προβλήµατος.

Σε διαφορετική περίπτωση, η ωρολογιακή βόµβα που ο Νίκος Αναστασιάδης κρατά στα χέρια του θα εκραγεί οδηγώντας την Κύπρο στην οριστική διχοτόµηση. Ο Νίκος Αναστασιάδης θα κλείσει την πολιτική του καριέρα ως ο Πρόεδρος της διχοτόµησης, αλλά τις συνέπειες θα τις βιώσουν µε τραγικό τρόπο οι επόµενες γενιές. Είναι λοιπόν ίσως η τελευταία µας ευκαιρία. Είναι ίσως και η τελευταία έκκληση. Πρόεδρε, κάντε κάτι.

*Επαρχιακός Γραµµατέας ΑΚΕΛ Αµµοχώστου, μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΑΚΕΛ

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.