Τραπεζικές χρεώσεις και στρατηγική ανατροπή

Του Δρος Στέλιου Πλατή*


Κατεβάστε το  Dialogos App
Apple | Android | Huawei



Η συζήτηση για τις αυξημένες τραπεζικές χρεώσεις όσο και η φυσική αντίδραση της κοινωνίας και των αντιπροσώπων της είναι χρήσιμο να γίνεται μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο της απαραίτητης στρατηγικής ανάλυσης του τραπεζικού μας τομέα και των προοπτικών του.

Ξεκινώ από το γεγονός ότι γενικά αυξήσεις των τραπεζικών χρεώσεων είναι αναντίλεκτα επιζήμιες για την οικονομία, τις επιχειρήσεις και την κοινωνία. Πλήττουν, όμως, την ίδια ώρα τόσο την εικόνα όσο και την αξιοπιστία του συστήματος. Ειδικότερα εν μέσω υφεσιακών πιέσεων και ενός καλπάζοντα πληθωρισμού. Άρα γιατί γίνεται;

Η απάντηση ενδεχομένως να βρίσκεται στην αδυναμία διατήρησης της κερδοφορίας στις λαβωμένες μας τράπεζες, μέσα από τις παραδοσιακές τραπεζικές τους εργασίες. Φαινόμενο που δυστυχώς συνεχίζεται –όπως ακριβώς προειδοποιούσαμε– από το 2013. Κάτι που σίγουρα τα «μαύρα» διαβατήρια και η θεσμική τους κάλυψη δεν βοήθησε. Τουναντίον, ανέβασε ακόμη περισσότερο το ασφάλιστρο κινδύνου για το σύστημα. Και άρα αναγκαστικά υιοθετήθηκαν σκληρότερα μέτρα συμμόρφωσης. Μέτρα που περιορίζουν αλλά και καθιστούν τις συνήθεις τραπεζικές εργασίες λιγότερο προσοδοφόρες.

Την ίδια στιγμή, οι διεθνείς τάσεις και το ολοένα πιο συνδεδεμένο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό περιβάλλον προκαλούν ιδιαίτερες πιέσεις. Νέοι παγκόσμιοι και πιο ευέλικτοι παίκτες είναι ήδη εδώ διαδικτυακά και ανταγωνίζονται τις τράπεζές μας. Η μετάβαση προς το νέο, πιο ανοικτό, παγκόσμιο, τραπεζικό περιβάλλον φαίνεται να αναπτύσσει ταχύτητα. Ο συνδυασμός της αλλαγής στη συμπεριφορά των καταναλωτών προς το διαδίκτυο, οι νέοι κεφαλαιουχικοί κανονισμοί και η παρουσία μιας καθόλα ανατρεπτικής τεχνολογίας στον χρηματοπιστωτικό τομέα πειθαναγκάζει ακόμη και τραπεζικούς κολοσσούς διεθνώς να επανεξετάσουν τη στρατηγική τους. Και εδώ μιλάμε πια για επιβίωση. Σε αυτό το περιβάλλον, λοιπόν, αλλαγή απλά της εικόνας και μόνο, έστω και μιας σύγχρονης και τεχνολογικά ανεπτυγμένης εικόνας, δεν θα βοηθήσει.

Οι τράπεζες που δεν θα καταφέρουν να υιοθετήσουν πολύ συγκεκριμένη και ξεκάθαρη στρατηγική απλά θα αποτύχουν. Μια στρατηγική προσαρμοσμένη στα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της αγοράς που στοχεύουν. Λαμβάνοντας υπόψη την κουλτούρα και το προφίλ των καταναλωτών σε σχέση με τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα, ούτως ώστε να τους προσεγγίσει και να μπορέσει να τους εξυπηρετήσει. Εξίσου σημαντικό (αν και πιο δύσκολο) σε αυτή τη διαδικασία είναι ότι αυτή η αγορά μπορεί να μην είναι κατ’ ανάγκη η αγορά στην οποία σήμερα απευθύνονται όλες οι τράπεζές μας.

Μπήκαμε ανεπιστρεπτί στην παγκοσμιοποιημένη τραπεζική αγορά. Και ιδιαίτερα μέσα από την ανατρεπτική χρηματοπιστωτική τεχνολογία που ήδη χρησιμοποιείται, αυτές οι τράπεζες που θα τα καταφέρουν θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν ανάλογες καινοτομίες για να ανταγωνιστούν τις πιο ευέλικτες και επιθετικές παγκόσμιες «νέο-τράπεζες». Με διοίκηση και προσωπικό που δεν θα φέρουν τα βαρίδια ενός βραδυκίνητου παραδοσιακού τραπεζικού ιδρύματος.

Το όνομα του παιχνιδιού, λοιπόν, είναι Ανατροπή. Κάτι που το δικό μας συντηρητικό σύστημα, αλλά και κοινωνία ευρύτερα, απλά δυσκολεύονται να αποδεχθούν. Για τον απλό λόγο ότι οι ανατροπές δεν μπορούν να συνυπάρξουν με το κατεστημένο ή τον συντηρητισμό. Στον όποιο τομέα.

Άρα αναντίλεκτα το πρόβλημα εδώ είναι έκδηλα πολύ βαθύτερο και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί, έστω μεσοπρόθεσμα, με διατάγματα ή πρόσκαιρα μέτρα. Απαιτείται ριζική αναδιάρθρωση του τραπεζικού μας συστήματος εδώ και τώρα.

* Διδάκτορας Χρηματοοικονομικών του Πανεπιστημίου του Cambridge

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.