Ανοιχτός ορίζοντας/ Ορίζοντας

Βάδιζε αργά, προσεκτικά, η γη βουλιάζει

Αλληλεγγύη προς το άγρια διωκόμενο τουρκικό συγκρότημα «Grup Yorum»,

Στο κατώφλι του Ηρωδείου, κάτω από την Ακρόπολη, πραγματοποιήθηκε μια μοναδική πράξη αλληλεγγύης προς τους άγρια διωκόμενους Τούρκους μουσικούς και ηθοποιούς του “Grup Yorum”, υπό την αιγίδα της νεοσύστατης πρωτοβουλίας καλλιτεχνών #SupportArtWorkers

Πάνω από 120 Έλληνες μουσικοί, τραγουδιστές, ηθοποιοί, ηχολήπτες και εικονολήπτες ερμήνευσαν και απαθανάτισαν το “Tencere Τava Ηavası” των Kardeş Türküler στη μνήμη των απεργών πείνας Helin Bölek, Mustafa Koçak και İbrahim Gökçek, που πέθαναν μαχόμενοι για την ελευθερία της έκφρασής τους απέναντι στο απάνθρωπο καθεστώς του Ερντογάν.

TENCERE TAVA HAVASI
Φτάνει πια, αρκετά
η προσταγή, το μη και μη
Μυαλά κλειστά,
δεν θ’ ανεχθούμε άλλη εντολή
Φτάνει πια, αρκετά
η προσταγή, το μη και μη
Μυαλά κλειστά,
δεν θ’ ανεχθούμε άλλη εντολή
Ώπα, φτάνει, μας σκοτίσανε
Ώπα, φτάνει μας μπουχτίσανε
Κι η ψυχή μας μαύρος ίσκιος
Με τόση έπαρση, με τόσο μίσος
Βάδιζ’ αργά, προσεκτικά,
η γη βουλιάζει
Ώπα, φτάνει, μας σκοτίσανε
Ώπα, φτάνει μας μπουχτίσανε
Κι η ψυχή μας μαύρος ίσκιος
Με τόση έπαρση, με τόσο μίσος
Βάδιζ’ αργά, προσεκτικά,
η γη βουλιάζει
Κράτα γερά, τι κι αν γλιστρά,
εγώ είμ’ εδώ και μη σε νοιάζει
Μόνο το αίμα τους δεν δημοπράτησαν.
Όλα προς πώληση:
Δέντρα, ποτάμια, δάση, βουνά
Σκέφτηκαν λίγο κι έτσι αποφάσισαν:
Εχθροί οι πλατείες
Κι οι ιστορίες στα σινεμά
Γλυκιά Κωνσταντινούπολη,
Μαύρη χολή
Παρασιτεί μες στην κοιλιά σου
Κόσμος πολύς.
Μπαίνει και βγαίνει στα μαγαζιά σου
Τον Βόσπορο δεν θα διαβώ
Να μην σε δω
Μες στην πολύβουη ερημιά σου
Κωνσταντινούπολη μου, αγαπημένη
Στα τσιμέντα σου πνιγμένη
Πού πήγε η τόση σου ομορφιά;
Πώς ξέπεσες;
Πώς σε κατάντησαν, αγαπημένη πόλη;
Θρήνοι, μαρτύρια,
βασανιστήρια,
φαρμάκι ο αέρας
Πικρή είν’ η ρίζα σου και πού να χτίσω;
Πες, τι σού κάνανε; Ποιόν να ρωτήσω;
Αχ, μίλα μου εσύ, μίλα μου εσύ, μίλα μου, πες μου…
Ώπα, φτάνει, μας σκοτίσανε
Ώπα, φτάνει μας μπουχτίσανε
Κι η ψυχή μας μαύρος ίσκιος
Με τόση έπαρση, με τόσο μίσος
Βάδιζ’ αργά, προσεκτικά,
η γη βουλιάζει
Ώπα, φτάνει, μας σκοτίσανε
Ώπα, φτάνει μας μπουχτίσανε
Κι η ψυχή μας μαύρος ίσκιος
Με τόση έπαρση, με τόσο μίσος
Βάδιζ’ αργά, προσεκτικά,
η γη βουλιάζει
Κράτα γερά, τι κι αν γλιστρά,
εγώ είμ’ εδώ και μη σε νοιάζει
Κράτα γερά, τι κι αν γλιστρά,
εγώ είμ’ εδώ και μη σε νοιάζει

 

Το συγκρότημα Grup Yorum

Το Grup Yorum έβγαλε τον πρώτο του δίσκο το 1985. Όπως οι ίδιοι ανάφεραν σε μια συνέντευξη τους το 2019: «Δεν είμαστε μόνο ένα μουσικό συγκρότημα, είμαστε γενικά ένα μέτωπο στο χώρο της τέχνης, που οργανώνει τους καλλιτέχνες. Αγωνιζόμαστε σε αυτόν το χώρο της μουσικής και της τέχνης, και οι αγώνες αυτοί είναι που διαμορφώνουν την τέχνη μας»

Οι Grup Yorum ήταν οι πρώτοι που ηχογράφησαν τραγούδια στην κούρδικη γλώσσα και υπέστησαν μεγάλες διώξεις γι’ αυτό. Όσο μεγαλύτερη ήταν η ανταπόκριση του κοινού στις συναυλίες τους, (έφτασαν να έχουν ένα εκατομμύριο θεατές σε συναυλίες στην Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη και αλλού), τόσο μεγάλωνε και η ένταση των διώξεων εναντίον τους. Ακόμη και σε άλλες χώρες, δεν τους δίνονταν συναυλιακοί χώροι και αντιμετωπίζονταν ως τρομοκράτες.

Τα μέλη της μπάντας έχουν χαρακτηριστεί συνεργάτες της οργάνωσης DHKP-C, μία κατηγορία που τους ενέταξε στην «λίστα υποστηρικτών τρομοκρατίας» του Ερντογάν και με αφορμή αυτή την κατηγορία τα τελευταία δύο χρόνια, περισσότερα από 30 μέλη της μπάντας έχουν υποστεί συλλήψεις, πολλές συναυλίες τους έχουν απαγορευτεί, ενώ το πολιτιστικό τους κέντρο έχει δεχτεί δεκάδες επιθέσεις. Οι λόγοι αυτοί οδήγησαν κάποια μέλη της μπάντας να προχωρήσουν σε απεργία πείνας, θυσιάζοντας έτσι την ίδια τους τη ζωή.

Απεργία πείνας

Η Χελίν Μπολέκ ήταν το πρώτο μέλος του συγκροτήματος που έφυγε από τη ζωή έπειτα από απεργία πείνας 288 ημερών στις 3 Απριλίου του 2020..

Στις 24 Απριλίου, απεβίωσε ο Μουσταφά Κοτσάκ στις τουρκικές φυλακές. Ήταν υποστηρικτής και ακτιβιστής υπέρ του συγκροτήματος Grup Yorum, ο οποίος είχε ξεκινήσει απεργία πείνας -κατά την οποία κατανάλωνε μόνο νερό με ζάχαρη- στις 3 Ιουλίου του 2019 μέσα στις φυλακές, με αίτημα να γίνει από την αρχή ένα νόμιμο για την υπόθεσή του δικαστήριο και να σταματήσουν οι άδικες, παράνομες αποφάσεις εις βάρος του.

Ο Ιμπραχίλ Γκοκτσέκ είναι το τρίτο μέλος του συγκροτήματος που έχασε τη μάχη με τη ζωή έπειτα από εξαντλητική απεργία πείνας 323 ημερών. Ο Τούρκος μπασίστας είχε τα ίδια αιτήματα με την Χελίν Μπολέκ και η απεργία του έληξε στις 5 Μαΐου, αφού το τουρκικό κράτος δέχτηκε να δώσει άδεια στο συγκρότημα να δώσει μια συναυλία στην Κωνσταντινούπολη.  Δύο μέρες μετά τη λήξη της απεργίας πείνας όμως ο Γκοκτσέκ κατέληξε καθώς ο οργανισμός του είχε ήδη εξαντληθεί.

«Η αντίστασή μας πέτυχε μια πολιτική νίκη. Όλος ο κόσμος άκουσε για την αντίστασή μας. Ελπίζουμε ότι η αίτηση για άδεια της πραγματοποίησης των συναυλιών μας (οι οποίες είχαν απαγορευτεί από την τουρκική κυβέρνηση), θα έχουν θετική κατάληξη», δήλωσε το συγκρότημα αφού το αίτημά τους έγινε δεκτό από την κυβέρνηση Ερντογάν.