Της
Ελένης Μαύρου

 

Η 27η Ιανουαρίου είναι η Μέρα Μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος. Στις 27 Ιανουαρίου φέτος, ο 92χρονος Πολωνός Μάριαν Τούσκι, ένας από τους ομιλητές στην τελετή για τα 75 χρόνια από την απελευθέρωση του Άουσβιτς, επέλεξε να μη μιλήσει για τη φρίκη των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Απευθύνθηκε στους νέους καλώντας τους να σεβαστούν την 11η εντολή, όπως είπε: «Μην αδιαφορείτε, μην κλείνετε τα μάτια».

Η έκκληση απαραίτητη. Γιατί η ιστορική μνήμη είναι η πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι στην αναβίωση των ναζιστικών, φασιστικών και ακροδεξιών μορφωμάτων.


Μπορεί η ισλαμοφοβία του 21ου αιώνα να έχει αντικαταστήσει -εν πολλοίς- τον αντισημιτισμό του 1930, αλλά και στην εκστρατεία μίσους της εποχής μας πρωταγωνιστούν οι πολιτικοί και ιδεολογικοί απόγονοι του ναζισμού και του φασισμού. Μπορεί ο φασισμός του 21ου αιώνα να είναι διαφορετικός από εκείνον της δεκαετίας του 1930, αλλά δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι η δημοκρατία είναι εύθραυστη και ευάλωτη και μπορεί εύκολα να καταρρεύσει.

Δεν δικαιούνται λοιπόν να καμώνονται κάποιοι ότι δεν αντιλαμβάνονται πως η διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και η εξίσωση του φασισμού με τον κομμουνισμό ξεπλένει το φασισμό και εκτρέφει τα όποια νεοφασιστικά κινήματα υπάρχουν ή ήθελαν να εμφανιστεί.

Η επανεμφάνιση του νεοναζισμού, μετά τα πάνδεινα που υπέστη η ανθρωπότητα από το σκοτεινό αυτό ιδεολόγημα, πηγάζει από τη βαθιά κρίση της δημοκρατίας. Θα παραμείνει όμως στην πολιτική σκηνή και στη ζωή μας μόνο αν η δική μας άγνοια, αδιαφορία ή ανοχή, το επιτρέψει. Και η δημοκρατία οφείλει να είναι έτοιμη να υπερασπιστεί αποφασιστικά την κυριαρχία της.

Πριν από 75 χρόνια, το μακρινό 1945, ο Κόκκινος Στρατός της Σοβιετικής Ένωσης απελευθέρωσε το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς-Μπίρκεναου και έβαλε τέλος σε μια ναζιστική κόλαση όπου δολοφονήθηκαν περισσότεροι από 1 εκατομμύριο άνθρωποι, Εβραίοι και όχι μόνο. Ο χιτλεροφασιστικός στρατός μπήκε στις χώρες της Ευρώπης ως κατακτητής και ο Κόκκινος Στρατός ως απελευθερωτής. Είκοσι εκατομμύρια Σοβιετικοί στρατιώτες και πολίτες έπεσαν στη μάχη κατά του φασισμού.

Κάποιοι επικαλούνται -για να δικαιολογήσουν τη διαστρέβλωση της ιστορίας, τη συμφωνία Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, που υπογράφθηκε στη Μόσχα στις 23 Αυγούστου 1939, «ξεχνώντας» ότι ένα χρόνο πριν, στις 29 Σεπτεμβρίου του 1938, ο Αδόλφος Χίτλερ και ο Μπενίτο Μουσολίνι συνυπέγραψαν με τους ηγέτες του Ηνωμένου Βασιλείου Άρθουρ Νέβιλ Τσάμπερλεν και της Γαλλίας Εντουάρ Νταλαντιέ, το Σύμφωνο του Μονάχου με το οποίο η Σουδητία (περιοχή της Τσεχοσλοβακίας) προσαρτήθηκε στο Γ’ Ράιχ. Ήταν το αντάλλαγμα για να μην επιτεθεί η Γερμανία στις ανέτοιμες στρατιωτικά Αγγλία και Γαλλία. Άναψε όμως το πράσινο φως για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν είναι τυχαία που η Νew York Herald Tribune έγραφε χαρακτηριστικά μετά την υπογραφή της συμφωνίας Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, πως ο Χίτλερ «δεν κράτησε την υπόσχεσή του να είναι λιοντάρι προς Ανατολάς και αρνάκι προς Δυσμάς».

Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια. Και δεν μπορεί να την αλλοιώσει καμιά σκοπιμότητα και καμιά μισαλλοδοξία.

Υστερόγραφο:

Τα πιο πάνω ως σύντομο σχόλιο στα όσα προκλητικά υποστήριξε ο «εκπαιδευτικός» Λ. Σέπος σε εκδήλωση για τη μνήμη του Ολοκαυτώματος. Κυρίως όμως ως υπενθύμιση σε όσους ξεπλένουν το φασισμό -και δεν είναι λίγοι- πως όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες.