Ο αρχιτέκτονας και για σειρά ετών πρόεδρος της Επιτροπής Ανάπτυξης στον Δήμο Λεμεσού, Γιάννης Αρμεύτης, επισημαίνει τα προβλήματα και υποδεικνύει τρόπους αποσυμφόρησης

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένα από τα μεγαλύτερα (αν όχι το μεγαλύτερο) προβλήματα με το οποίο βρίσκεται αντιμέτωπη η Λεμεσός και την καθιστούν ανυπόφορη για χιλιάδες πολίτες που ταλαιπωρούνται καθημερινά είναι το κυκλοφοριακό. Η πηγή του κακού είναι γνωστή σε όλους τους αρμόδιους σε τοπικό και κυβερνητικό επίπεδο αλλά, παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες και δεσμεύσεις για προώθηση λύσεων, τα πρόβλημα παραμένει και συνεχώς διαιωνίζεται.

Τα αίτια που προκαλούν την κυκλοφοριακή συμφόρηση, όπως τα επισημαίνει ο αρχιτέκτονας και για σειρά ετών δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος της Επιτροπής Ανάπτυξης στον Δήμο Λεμεσού, Γιάννης Αρμεύτης, έχουν να κάνουν με την αύξηση και τη χρήση των ιδιωτικών αυτοκινήτων σε συνδυασμό με την απουσία εναλλακτικών τρόπων διακίνησης, τη μη έγκαιρη ολοκλήρωση έργων που αφορούν δρόμους πρωταρχικής σημασίας αλλά και με την απουσία ολιστικού οράματος, τόσο για την κυκλοφοριακή πολιτική όσο και για τον τρόπο ανάπτυξης των πόλεων.

Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, το σύστημα μεταφορών της Λεμεσού βασίζεται στο αυτοκίνητο, αφού κατέχει το 91,8% του μεριδίου των μετακινήσεων. Το ποσοστό που αφορά τις δημόσιες συγκοινωνίες περιορίζεται μόνο στο 1,8%, το περπάτημα στο 5,7% και το ποδήλατο στο 0,7%. Να σημειωθεί ότι ο δείκτης ιδιωτικού αυτοκινήτου ανέρχεται στο 0,58 που σημαίνει ότι για κάθε 1.000 νοικοκυριά αντιστοιχούν 580 αυτοκίνητα!
Από την άλλη, οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι ανεπαρκείς.

Οι λεωφορειακές γραμμές έχουν μεγάλη χρονική διάρκεια και παρατηρείται μεγάλη αναμονή των δρομολογίων λόγω των χαμηλών συχνοτήτων, η απόσταση μεταξύ των στάσεων είναι μεγάλη, δεν υπάρχει ικανοποιητική προσβασιμότητα και τα ωράρια δεν εξυπηρετούν τις ανάγκες των δημοτών.

Γενικά οι κυπριακές πόλεις, και η Λεμεσός δεν αποτελεί εξαίρεση, όπως επισημαίνει ο κ. Αρμεύτης, με τον τρόπο που είναι δομημένες σήμερα, δεν ενθαρρύνουν την πεζή διακίνηση. Τα πεζοδρόμια είναι αφιλόξενα, γεμάτα εμπόδια που δημιουργούν πρόβλημα στην προσβασιμότητα. Το πλάτος πολλές φορές είναι στενό ακόμα και σε κύριες αρτηρίες και εμπορικούς άξονες όπου προκύπτουν ζητήματα ασφάλειας. Επιπλέον, η Λεμεσός δεν κατάφερε να δημιουργήσει ένα ασφαλές, ολοκληρωμένο δίκτυο ποδηλατοδρόμων. Με εξαίρεση τα γραμμικά πάρκα και την παραλιακή λεωφόρο.

Σύμφωνα με το Τοπικό Σχέδιο Λεμεσού μέχρι το 2018 θα έπρεπε να είχαν ολοκληρωθεί έργα, όπως:

-Ο κάθετος δρόμος που συνδέει το λιμάνι με τον αυτοκινητόδρομο
-Η σύνδεση της Φραγκλίνου Ρούσβελτ με την παραλιακή λεωφόρο
-Η διεύρυνση της Αγίας Φυλάξεως και τμήματος της λεωφόρου Μακαρίου
-Ο βόρειος παρακαμπτήριος
-Η βελτίωση τμήματος του παραλιακού δρόμου στην περιοχή Αμαθούντας
-Η διεύρυνση του παρακαμπτήριου δρόμου Γερμασόγειας
-Η βελτίωση της λεωφόρου Μακαρίου στον Ύψωνα
-Η διεύρυνση-βελτίωση της λεωφόρου Αγίου Αθανασίου-Μουτταγιάκας από την παραλιακή λεωφόρο μέχρι τον αυτοκινητόδρομο και του κύριου δρόμου προς τον Άγιο Τύχωνα
-Η βελτίωση του δρόμου που συνδέει την Παρεκκλησιά με τον αυτοκινητόδρομο
Από αυτά τα έργα έγινε μόνο το πρώτο, επισημάνει ο κ. Αρμεύτης, υποδεικνύοντας ότι «η απουσία αυτών των υποδομών σε συνδυασμό με την απουσία οράματος για την κυκλοφοριακή πολιτική και την υπερβολική χρήση του αυτοκίνητου, προκαλούν τον καθημερινό μας εφιάλτη και κοστίζουν σε χρόνο και χρήμα, υποβαθμίζοντας έτσι την ποιότητα της ζωής μας».

Ελπίδα για λύση στο κυκλοφοριακό, όπως τονίζει, αποτελεί η εφαρμογή του Σχεδίου Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας για την πόλη και την ευρύτερη αστική περιοχή της Λεμεσού. Το Σχέδιο εκφράζει την επιθυμία και την ανάγκη για βελτίωση της κινητικότητας και της ποιότητας ζωής για τους πολίτες και τους επισκέπτες της Λεμεσού, καθιστώντας τη μελλοντική ανάπτυξη της περιοχής οικονομικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά βιώσιμη.
Η Κοινωνική Βιωσιμότητα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, μείωση των αρνητικών επιπτώσεων στην ασφάλεια, μείωση του απόλυτου αριθμού και της σοβαρότητας των ατυχημάτων, αύξηση της δυνατότητας πεζής μετακίνησης στην πόλη και ελεύθερη κυκλοφορία για τα παιδιά, τους νέους, τους ηλικιωμένους, τα ΑμεΑ και γενικά εκείνους που δεν έχουν πρόσβαση ή δεν επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν αυτοκίνητο.

Η Οικονομική Βιωσιμότητα θα επιφέρει αύξηση της αποδοτικότητας των δημόσιων μεταφορών, αύξηση του δυναμικού για τις επιχειρήσεις στη Λεμεσό, αύξηση της εμπορικότητας, αύξηση των επισκεπτών σε τουριστικά αξιοθέατα κ.λπ.
Ανάμεσα στις δράσεις που αναφέρονται στο ΣΒΑΚ, είναι η πεζοδρομοποίηση του κέντρου, μονοδρομήσεις, ποδηλατοδρόμοι, κεντρικός σταθμός λεωφορείων, δημιουργία σταθμών park and ride, διαπλατύνσεις πεζοδρομίων, κατασκευή της Ακταίας Οδού, ενοποιημένη πολιτική στάθμευσης και ευφυή συστήματα μεταφορών.

Το ΣΒΑΚ, που ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2019 και η δομή του βασίστηκε στη Λευκή Βίβλο της ΕΕ για τις μεταφορές, «θα πρέπει να ενσωματωθεί στα Σχέδια Ανάπτυξης», υποδεικνύει ο κ. Αρμεύτης «αφού υιοθετηθεί πρώτα από τα Δημοτικά Συμβούλια, το Τμήμα Πολεοδομίας, το Πολεοδομικό Συμβούλιο, το Υπουργείο Εσωτερικών και εγκριθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο».

Χρήστος Χαραλάμπους