Ανοιχτός ορίζοντας/ Ορίζοντας

Πήγαν; Είδαν; Διάβασαν;

Οι τέχνες στις μέρες υποψήφιων βουλευτών

Ο Ορίζοντας απεύθυνε σε υποψήφιους/ες βουλευτές/τίνες διαφορετικών κομμάτων το πιο κάτω ερώτημα.
Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για το τελευταίο βιβλίο που έχετε διαβάσει, όπως και για την τελευταία θεατρική παράσταση και κινηματογραφική ταινία που έχετε παρακολουθήσει;
Οι απαντήσεις από σήμερα και μέχρι τις εκλογές θα δημοσιεύονται στο dialogos.com.cy. και αναλόγως χώρου και χρόνο στον έντυπο Ορίζοντα.

 

Αλέξης Αλέκου

Υποψήφιος Βουλευτής στη Λάρνακα, ΑΚΕΛ– Αριστερά, Νέες Δυνάμεις

Το τελευταίο βιβλίο που διάβασα ήταν το εξαιρετικό δίτομο έργο του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ με τίτλο «Μια ιστορία βίας και μνησικακίας», το οποίο πραγματεύεται την ιστορία της εθνοτικής βίας στην Κύπρο. Οι νεκροί, οι ήρωες και οι προδότες σε ένα τόσο μικρό τόπο μας αναγκάζουν να συνειδητοποιήσουμε ότι η τελευταία πράξη βίας σε μεγάλη κλίμακα, ο πόλεμος του ΄74, έφερε και το τέλος της βίας, μια ειρήνη που την αποκαλούμε «κατάπαυση του πυρός», με ένα τεράστιο κόστος: τον διαχωρισμό. Και ειρήνη με διαχωρισμό δεν μπορεί να υπάρξει.

Το τελευταίο θεατρικό έργο που παρακολούθησα, και ομολογώ ότι δάκρυσα από συγκίνηση, ήταν «Το παράδειγμα του Δόκτορα Κόρτσακ» από τον ΘΟΚ. Διαδραματίζεται στο ορφανοτροφείο του γιατρού Γιάνους Κόρτσακ στο εβραϊκό γκέτο της Βαρσοβίας, το 1942, λίγο πριν την αποστολή των παιδιών στο στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Η τελευταία ταινία που παρακολούθησα ήταν «Η Δίκη των 7 του Σικάγου», βασισμένη σε μια πτυχή της ιστορίας του αντιπολεμικού κινήματος στις ΗΠΑ.

 

Παναγιώτης Λάρκου

Υποψήφιος Βουλευτής στη Λεμεσό, ΑΚΕΛ- Αριστερά, Νέες Δυνάμεις

Την εβδομάδα που πέρασε μου έκαναν παρέα το “Ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Οβ” του Φρέντρικ Μπάκμαν και “Η διαφάνεια του χρόνου” του Λεονάρδο Παδούρα. Και στα δύο, οι κεντρικοί χαρακτήρες επιμένουν να κάνουν το σωστό. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που επιμένουν.

Από ταινίες ξαναείδα (για 20η φορά) τους “Ευχούληδες” με την κόρη μου παρέα.

Και το “El Hoyo” του Urrutia. Μια δυστοπία σε μια φυλακή κατασκευασμένη σαν ουρανοξύστης όπου κάθε πρωί μια πλατφόρμα γεμάτη φαγητό ξεκινάει από το ρετιρέ και κάνει στάσεις σε κάθε όροφο/κελί. Και ο καθένας τρώει ό,τι προλάβει. Μόνο που μέχρι να φτάσει στους κάτω ορόφους έχουν μείνει μόνο πιάτα γεμάτα με σάλιο.

Μέχρι που ένας κρατούμενος διαπιστώνει πως αν ο καθένας τρώει μόνο ό,τι χρειάζεται, το φαί θα φτάσει για όλους. Και αποφασίζει να αλλάξει τα πράγματα.

Φανταστείτε το Μάιο, να αποφασίσουμε όλοι πως πρέπει να αλλάξουν τα πράγματα. Σκεφτείτε πόση δύναμη κρύβει αυτή η απόφαση.

 

Ευθύμιος Δίπλαρος

Υποψήφιος Βουλευτής στη Λεμεσό, ΔΗΣΥ 

Το τελευταίο βιβλίο που διάβασα ήταν το “Political Entrepreneurs: The Rise of Challenger Parties in Europe”. Είναι επιστημονικό βιβλίο και το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους όσους ενδιαφέρονται για την πολιτική. Το βιβλίο διαπραγματεύεται τον οπορτουνιστικό χαρακτήρα των λαϊκιστών και ακραίων πολιτικών κομμάτων, που έχουν ως μοναδικό σκοπό την είσοδο τους στην Βουλή.

Η τελευταία ταινία που παρακολούθησα ήταν το “The Lives of Others”, η οποία μάλιστα κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας το 2006. Η ταινία διαδραματίζεται στο ανατολικό Βερολίνο το 1984. Ο πρωταγωνιστής είναι ένας κατάσκοπος της μυστικής αστυνομίας των Κομμουνιστών (της επονομαζόμενης Στάζι) ο οποίος λαμβάνει ως αποστολή από το αυταρχικό καθεστώτος, να βρει οποιοδήποτε στοιχείο που μπορεί να ενοχοποιήσει έναν θεατρικό συγγραφέα. Ωστόσο ο πρωταγωνιστής βιώνοντας την αδικία και τη μοχθηρότητα του κουμμουνισμού προσπαθεί να προστατεύσει τον συγγραφέα και την γυναίκα του.

Η τελευταία θεατρική παράσταση που είδα ήταν το «Συμπέθεροι από το Μπάκιγχαμ», του Λώρη Λοϊζίδη.

 

Ανδρειανή Οδυσσέως

Υποψήφια Βουλευτίνα στη Λευκωσία, Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ

«Επάγγελμα Πόρνη…», η μεγαλύτερη ήττα για τον ολοκληρωτισμό, είναι ο σαρκασμός! Αλλά και η χειρότερη έκφανση του ο βιασμός, σώματος και ψυχής! Συγκλονιστική η απόδοση του αριστουργήματος της Λιλής Ζωγράφου. Ένας ουσιαστικός «Αντίλογος». Και θέλαμε πολύ να μην φορούσαμε μάσκες για να έβλεπαν και οι ηθοποιοί την δική μας έκφραση.

Χρειαζόμασταν λοιπόν και μια γεύση από παράδεισο! Και την πήραμε, έστω και τηλεοπτικά, με «Cinema Paradiso»! Ο ύμνος στην τέχνη του κινηματογράφου, με ασύλληπτες κοινωνικές προεκτάσεις και σφραγίδες ζωής. Όταν η τέχνη γίνεται προέκταση του εαυτού σου, γι’ αυτήν αναπνέεις, μ’ αυτήν χαράζεις πορεία.

«Π. Ευμένιος, ο Ποιμήν ο Καλός και Θαυματουργός…». Μια αναγνωστική εμπειρία που αποκαλύπτει το κοινωνικό έλλειμα που βιώνουμε. Η άλλη όψη του παράδεισου, αυτή της απύθμενης αγάπης που μεταφράζεται σε απόλυτο δόσιμο μπροστά στον ανθρώπινο πόνο.  Η χαρά της βαθιάς πίστης.  Η Ορθόδοξη διάσταση της σκληρής καθημερινότητας. Αυτό μου μας κάνει αληθινά πολιτισμένους.

Κυριάκος Παρπούνας

Υποψήφιος Βουλευτής στη Λευκωσία, ΑΚΕΛ- Αριστερά, Νέες Δυνάμεις

Έχω διαβάσει πρόσφατα το βιβλίο του Μακάριου Δρουσιώτη η Συμμορία. Δεν είναι ένα εύκολο ανάγνωσμα αλλά μια μαρτυρία που διαβάζει κάποιος με πόνο ψυχής και αγανάκτηση. Διαβάζω ότι αφορά τη σύγχρονη Κυπριακή ιστορία και ειδικά την περίοδο 1950 και μετά. Η αυτογνωσία και η κατανόηση του από που ερχόμαστε, μας δείχνει το δρόμο για το που πρέπει να πάμε και με ποιες δυνάμεις μπορούμε να πορευθούμε. Είναι περισσότερο ανάγκη για να ξέρουμε ποιοι είμαστε

Έχω παρακολουθήσει την παράσταση ο Θάνατος του Μπαχ της Ελένης Ξένου στο θέατρο Αντίλογος. Ένας θάνατος που γίνεται βάϊραλ σε ένα παιχνίδι μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας στην οποία ο πρωταγωνιστής πρωτοπορεί πιστεύοντας στην άλλη εκδοχή, κάτι που τον βγάζει όμως εκτός της «πρέπουσας» γραμμής.

Ευτυχία. Η ταινία που αφηγείται την πολυτάραχη ζωή της μεγάλης στιχουργού, μια γυναίκας με έντονη προσωπικότητα που έζησε μια εξίσου έντονη ζωή με πάθη και μεταπτώσεις αλλά και μια τεράστια προσφορά στο Ελληνικό τραγούδι.

 

 

 

 

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.