Του
Ανδρέα Παπαχαραλάµπους*

Αφού ανοίξαµε το κεφάλαιο Παιδεία, κάποιος πρέπει ν’ ασχοληθεί µε τα άτοµα που
υπηρετούν στο ίδιο το Υπουργείο Παιδείας -οι λεγόµενοι λειτουργοί, γραµµατείς,
επιθεωρητές, διευθυντές κ.λ.π.

Ο αριθµός των στελεχών του Υπουργείου Παιδείας είναι υπεράριθµος. Έγινε ποτέ
οποιαδήποτε µελέτη αν όλοι αυτοί οι κύριοι και κυρίες υποαπασχολούνται;
Σ’ ένα τέτοιο οργανισµό στον ιδιωτικό τοµέα µε τον ίδιο όγκο εργασίας, ακόµη και
περισσότερο, θα χρειάζετο το ένα τέταρτο στελεχών και µε χαµηλότερους µισθούς.
Νοµίζω, Υπουργέ µου, η επόµενη κίνησή σας πρέπει να είναι το νοικοκύρεµα του
Υπουργείου σας. Ξεκινώντας από τη Γενική Διευθύντρια και φθάνοντας στο
τελευταίο στέλεχος.


Αρκετά στελέχη του Υπουργείου σας, αν και εκπαιδευτικοί, ήθελαν διακαώς να
βρεθούν στο Υπουργείο Παιδείας, έστω και αν τυπικά έχουν ωράρια δηµόσιας
υπηρεσίας. Δηλαδή δεν τους ενδιαφέρει το γεγονός ότι εργάζονται τα καλοκαίρια, τα
Χριστούγεννα και το Πάσχα. Δεν τους ενδιαφέρει ότι αφού έγιναν διευθυντές,
γυµνασιάρχες ή λυκειάρχες, µειώθηκαν οι περίοδοι διδασκαλίας τους.
Τους ενδιαφέρει να υπηρετήσουν το Υπουργείο Παιδείας! Φυσικά, κύριε Υπουργέ,
ένας απ’ αυτούς υπήρξατε και σεις. Οι δε προσφυγές έπαιρναν φωτιά στο Διοικητικό
Δικαστήριο για την µη προαγωγή κάποιων.

Οι πλείστοι εξ αυτών περνούν την ώρα τους υπογράφοντας επιστολές, όπου δεν
ξεχνούν να αναφέρουν ότι είναι και δόκτορες.
Θέλω να αναφερθώ, µε την ευκαιρία, στην τάση αυτή και να θέσω κάποια
ερωτήµατα. Αν τα ίδια άτοµα υποβάλουν αίτηση για έκδοση ταυτότητας ή
διαβατηρίου, πριν το όνοµά τους αναφέρουν το δόκτωρ; Αν υποβάλουν αίτηση για
παροχή ρεύµατος, νερού, για πολεοδοµική άδεια, για έκδοση άδειας οδηγού, τίτλου
ιδιοκτησίας κ.λ.π. πριν το όνοµά τους αναγράφουν δόκτωρ;

Αν, ο θεός φυλάξει, αποθάνει κάποιος δόκτωρ (όχι γιατρός) στο πιστοποιητικό
θανάτου θ’ αναγράφεται η λέξη δόκτωρ; Αν κτίσει ένα ακίνητο (κόµπλεξ) στο
ανεγερθέν κόµπλεξ του θ’ αναγράφει κόµπλεξ δόκτωρ Κ.Λ.
Δεν ζηλεύω αυτούς που απέκτησαν αυτό τον τίτλο, αντίθετα τους συγχαίρω. Όµως η
σεµνότητα είναι ανώτερη του τίτλου.

Μετά από το πιο πάνω διάλειµµα, Υπουργέ µου, επιµένω να λέω ότι έχουµε ευθύνη
να συγυρίσουµε τον οίκο µας, χωρίς τούτο να σηµαίνει ότι κακώς πράξατε µε τους
εκπαιδευτικούς. Το ότι το πρόβληµα συνεχίζεται, έχετε και σεις ευθύνη.
Διότι µια από τις πολλές σας ευθύνες είναι και η διαχείριση τέτοιων καταστάσεων. Η
διαχείριση πρέπει να είναι τέτοια που να µην τσαλακώνει την εικόνα του κράτους και
να µη ζηµιώνει τρίτους, και µάλιστα αθώους, τα παιδιά και τα εγγόνια όλων µας.
Επαναλαµβάνω ότι οι πλείστοι που καλοκάθονται δουλεύουν ολιγότερες ώρες από
τους εκπαιδευτικούς.
Ένα άλλο που πρέπει να δείτε, είναι αν πρέπει κάποιες θέσεις να προέρχονται από το
χώρο των δασκάλων ή καθηγητών και να µην είναι θέσεις πρώτου διορισµού, µε
ανάλογα προσόντα διοίκησης, στατιστικής, µαθηµατικών, νοµικών, οικονοµικών και
συναφή προς αυτά.
Λυπούµαι, Υπουργέ µου, αλλά το ότι υπήρξες εκπαιδευτικός δεν σηµαίνει ότι
µπορείτε να λύσετε προβλήµατα.
Ένας λόγος που δεν µπορείτε είναι γιατί υπήρξατε εκπαιδευτικός. Μπορώ να σας πω
ότι ακόµα και αυτοί που έχουν δοκτoράτα στο χώρο σας είναι περισσότερο
προβληµατικοί από τους άλλους, γιατί αναπαύονται στο τίτλο δόκτωρ (όχι γιατρός).
Καταλήγω µε τη ρήση «Όµοιος οµοίω αεί πελάζει» (ο όµοιος πλησιάζει πάντοτε τον
όµοιό του).

Δηλαδή, Υπουργέ µου, είναι η φυσική τάση των ανθρώπων να συναναστρέφονται µε
αυτούς που έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα, αντιλήψεις και ελαττώµατα.

* Δικηγόρος

Μας έχεις Like στο Facebook ;