Ζώνη ευρώ: Ανάκαμψη και προβλήματα

Του
Ανδρέα Παυλικκά*

Η συζήτηση στο σχετικό Τμήμα της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής ( ΕΟΚΕ) πάνω στη γνωμοδότηση για την οικονομική πολιτική της ζώνης του Ευρώ για το 2019. Μια γνωμοδότηση ισοζυγισμένη χωρίς υπερβολές, που προτάσσει τη σχετική ανάπτυξη αλλά και τα προβλήματα που συνεχίζουν να υφίστανται σε διάφορες χώρες της Ευρωζώνης.
Μεταξύ άλλων, στη γνωμοδότηση αναφέρεται ότι η ΕΟΚΕ είναι της γνώμης ότι η οικοδόμηση οικονομικής ανθεκτικότητας είναι υψίστης σημασίας για τις οικονομίες της ζώνης του ευρώ, με δεδομένους τους εμφανείς κινδύνους αρνητικών εξελίξεων όσον αφορά την οικονομική ανάπτυξη, οι οποίοι θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε μια νέα κρίση στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον (brexit, αμερικάνικοι δασμοί, ανταγωνισμός με Κίνα κ.λπ.)

Η βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και η προώθηση της ενιαίας αγοράς, χωρίς να υπονομεύονται τα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα, αποτελούν, κατά την άποψη της ΕΟΚΕ, σημαντικούς τρόπους ενίσχυσης της οικονομικής ανθεκτικότητας στη ζώνη του ευρώ.
Η ΕΟΚΕ προτρέπει τα κράτη μέλη να επιδείξουν την απαραίτητη προσήλωση προκειμένου να ξεπεραστούν οι διαφωνίες σχετικά με την πορεία προς την εμβάθυνση της ΟΝΕ, κυρίως δε σχετικά με την ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης και τη δημιουργία δημοσιονομικής ικανότητας στη ζώνη του ευρώ, οι οποίες θα αυξήσουν την οικονομική ανθεκτικότητα της ζώνης.

Η ΕΟΚΕ τονίζει τη σημασία της εφαρμογής του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων ως μέσου για την αύξηση της ανθεκτικότητας, την προώθηση της ανοδικής σύγκλισης.
Παρά την αύξηση των ρυθμών ανάπτυξης και τη σχετική σταθεροποίηση στη ζώνη του ευρώ, η ανεργία εξακολουθεί να βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα ( 8,2% ο μέσος όρος το 2018), η φτώχεια δεν μειώθηκε και βρίσκεται στο 23,1% του πληθυσμού, οι μισθοί δεν επανακάμπτουν, ενώ η ανισότητα καλά κρατεί, είπα στην παρέμβαση μου. Ταυτόχρονα, σημείωσα ότι πρέπει να αρθεί η αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία που προνοεί μηδενικά ελλείμματα, να γίνουν δηλαδή πιο ελαστικοί οι οι δημοσιονομικοί δείκτες.
Κι αυτό γιατί οι διάφορες χώρες, κυρίως του νότου, που έχουν υποστεί τις αυστηρές πολιτικές λιτότητας, χρειάζονται τώρα τις επενδύσεις, χρειάζονται την ανάπτυξη για να αντιμετωπίσουν τα σοβαρά προβλήματα που άφησε πίσω της η κρίση -την ανεργία, τη φτώχεια τη μείωση των μισθών και συντάξεων, τη μείωση του κοινωνικών παροχών. Η αυστηρή προσήλωση προς τους δημοσιονομικούς στόχους έρχεται σε αντίθεση με την ανάπτυξη και δεν βοηθά στην αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων.

Εκεί όπου υπάρχουν πλεονάσματα, αυτά πρέπει, με μεγάλη φειδώ βέβαια, να διοχετευτούν στις κοινωνικές εκείνες ομάδες που υπέφεραν από την κρίση και την εφαρμογή αυτών των πολιτικών.

 

*Οικονομολόγος – ερευνητής, μέλος της ΕΟΚΕ

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.